MotoGP: Οι αναβολές και το… ξεπάγωμα της εξέλιξης!

Αλλάζουν τα δεδομένα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/3/2020

Η ακύρωση του αγώνα των MotoGP στο Qatar και η αναβολή του αγώνα της Ταϊλάνδης, έχει πολλές παράπλευρες συνέπειες στις ομάδες και τους αναβάτες, με την σημαντικότερη απ' όλες το χρονικό "παράθυρο" που άνοιξε ξαφνικά για την συνέχιση της εξέλιξης των μοτοσυκλετών. Αλλά ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη.

Οι ομάδες που δεν είχαν κάποιου είδους προνομίου (δηλαδή η Honda, η Yamaha, η Ducati και η Suzuki) θα έπρεπε βάσει των κανονισμών να ομολογκάρουν και να σφραγίσουν τους κινητήρες που θα χρησιμοποιούσαν μέσα στην χρονιά αυτή την εβδομάδα, λίγο πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, ενώ θα έπρεπε να καταθέσουν και το πακέτο των αεροδυναμικών βοηθημάτων, τα οποία όμως μπορούν να διαφέρουν από αναβάτη σε αναβάτη, ακόμη και μέσα στην ίδια ομάδα. Κάτι αντίστοιχο θα έπρεπε να γίνει και με τις σχέσεις των κιβωτίων πριν τον πρώτο αγώνα, έχοντας το περιθώριο για 24 διαφορετικά γραναζώματα κιβωτίου και τέσσερα γραναζώματα τελικής μετάδοσης, για όλη τη σεζόν. Τι γίνεται όμως τώρα που οι δύο πρώτοι αγώνες ακυρώθηκαν ή αναβλήθηκαν;

Το βιβλίο των κανονισμών της FIM είναι ξεκάθαρο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αναφέροντας πως τόσο οι κινητήρες όσο και τα αεροδυναμικά βοηθήματα πρέπει να ομολογκαριστούν πριν τον πρώτο αγώνα της σεζόν. Το "σφράγισμα" των κινητήρων και τον αεροδυναμικών εξαρτημάτων γίνεται κατά την διάρκεια του τεχνικού ελέγχου ή την Πέμπτη πριν ξεκινήσει το αγωνιστικό τριήμερο. Η λέξη κλειδί στην προκειμένη περίπτωση είναι "ο πρώτος αγώνας της σεζόν". Δεν έχει σημασία που οι κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα ξεκινήσουν την χρονιά τους από το Qatar, καθώς ο πρώτος αγώνας για την κατηγορία των MotoGP νοείται ο αγώνας στο Austin (με τα μέχρι τώρα δεδομένα τουλάχιστον). Αυτό άλλωστε το επιβεβαίωσε και ο Τεχνικός Διευθυντής των MotoGP, Danny Altridge, γραπτώς μέσω e-mail, στο οποίο αναφέρει ότι "όλοι τα απαιτούμενα για τους τεχνικούς έλεγχους που αφορούν τα MotoGP, συμπεριλαμβανομένων τον σχεδιασμό του κινητήρα, την έγκριση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, τα κιβώτια κ.τ.λ., θα πρέπει να κατατεθούν στο Austin". Αυτό ισχύει τώρα, αν δεν αναβληθεί και αυτός ο αγώνας…

Εδώ να σημειώσουμε ότι όλη αυτή η τροποποίηση του προγράμματος, έφερε "πονοκεφάλους" και στην Michelin, καθώς το γαλλικό εργοστάσιο είχε ήδη καταθέσει την λίστα με όλες τις γόμες και τους σκελετούς των ελαστικών που θα χρησιμοποιηθούν την σεζόν του 2020, κάτι που είχαν απαιτήσει όλες οι ομάδες. Το αν θα αλλάξει αυτή η λίστα δεν είναι σαφές προς το παρόν, αν και εφόσον συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι για να συμβαδίζει με το ανανεωμένο πρόγραμμα των αγώνων.

Όπως λοιπόν γίνεται εύκολα κατανοητό, τα εργοστάσια θα έχουν περισσότερο χρόνο στην διάθεσή τους να δουλέψουν πάνω στους κινητήρες τους και την αεροδυναμική, για να κάνουν όποιες και όσες αλλαγές θέλουν πριν τον πρώτο αγώνα της χρονιάς. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχουν άλλες προγραμματισμένες επίσημες δοκιμές πριν απ' αυτό για τους εργοστασιακούς αναβάτες και θα πρέπει οι ομάδες να στηριχτούν πάνω στους αναβάτες εξέλιξης που διαθέτουν, για την συλλογή δεδομένων. Κατά συνέπεια, το να δούμε τεράστιες αλλαγές στην απόδοση των κινητήρων -πέρα από την αύξηση της αξιοπιστίας- είναι μάλλον απίθανο.

Μέχρι στιγμής πάντως, η Honda είναι αυτή που έχει δηλώσει πως το HRC θα συνεχίσει την εξέλιξη του κινητήρα, αλλά και το αεροδυναμικό της πακέτο, που είχε απορρίψει πανηγυρικά ο Marquez μετά τις δοκιμές του Qatar. Πλέον, θα έχουν περισσότερο χρόνο μπροστά τους για να φτιάξουν μια βελτιωμένη έκδοση του πακέτου του 2019, το οποίο δεν είχε τα προβλήματα της έκδοσης του 2020. Ακόμη και σ' αυτό όμως υπάρχει ένα ρίσκο, καθώς αν ο Stefan Bradl, ο αναβάτης εξέλιξης του HRC, εγκρίνει τα αεροδυναμικά βοηθήματα και δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα, η Honda θα πρέπει να μείνει με αυτά ή να επιστρέψει στο σχέδιο του 2019, διότι οι κανονισμοί επιτρέπουν μόνο μία αλλαγή αεροδυναμικού σχεδιασμού μέσα στη χρονιά.

Τουλάχιστον όμως έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, τόσο η Honda όσο και τα υπόλοιπα εργοστάσια, θα έχουν την άνεση χρόνου να επιβεβαιώσουν τις επιλογές τους και τις αποφάσεις τους, μετά και από τις δοκιμές στο Qatar και την Sepang.

 

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.