MotoGP Ουγγαρία: Pole Position Marc Marquez μετά από μικρή πτώση

Πολύ κοντά στον χρόνο – ρεκόρ που έκανε πέρσι

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/6/2026

Ακόμη ένα βήμα πιο κοντά στην επιστροφή φαίνεται πως έκανε ο Marc Marquez κατακτώντας σήμερα την pole position σε συνέχεια της περσινής του επιτυχίας σε αυτή την πίστα όπου έθεσε και το ρεκόρ ταχύτερου γύρου, πολύ κοντά στο σημερινό του χρόνο.

Για αρχή από την Q1 αναδυθήκαν Bagnaia και Marini αφήνοντας πίσω τον Mir που ήταν αρκετά κοντά σε χρόνο σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που δεν είχαν ευκαιρία για ένα από τα δύο εισιτήρια. Έκπληξη που ο Razgatlioglu στην 8^η θέση της Q1 κατάφερε να σημειώσει καλύτερο χρόνο από Morbidelli και Rins γιατί αρχικά είχε αρκετά γλιστρήματα, ένα από τα οποία έπιασε και η κάμερα σε slow motion. Ακολουθούσαν έπειτα Vinales και Crutchlow.

Αρχικά στην Q2 ο Bagnaia έδειξε πως μπορεί να συνεχίσει να κατεβάζει χρόνο αλλά ήταν μέχρι να ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι που φάνηκε πως δεν θα παλέψει ούτε για την πρώτη γραμμή, καταλήγοντας όμως σε μία αρκετά καλή θέση, 5^ος στην εκκίνηση.

Ο Di Giannantonio αντίθετα πάλευε και για την pole position αλλά έχανε αρκετό χρόνο σε δύο σημεία της πίστας ενώ ήταν πολύ ταχύτερος σε όλα τα υπόλοιπα. Τελικά έγραψε τον 4^ο χρόνο μιας και οι υπόλοιποι τρεις βελτίωσαν πολύ τον ρυθμό τους στο τέλος.

Marquez και Di Giannantonio έπεσαν μαζί στην ίδια στροφή με δύο δευτερόλεπτα διαφορά σε ξεχωριστά περιστατικά, συνεχίζοντας αμέσως και οι δύο γράφοντας καλύτερους χρόνους από πριν

Ο Aldeguer κατάφερε στο τέλος να ανέβει στην τρίτη θέση, ξεκινώντας αργότερα σήμερα και αύριο από την πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με τον Acosta που από νωρίς κρατούσε στα χέρια του την Pole Position.

Δύο φορές βελτίωσε τον χρόνο του και ήταν ο πρώτος που κατέβηκε στο 1:36, ωστόσο ο Marc Marquez ακολουθούσε με δύο γρήγορους γύρους και ενώ δεν ήταν ταχύτερος σε όλα τα σημεία της πίστας, δείχνοντας πως υπάρχει περιθώριο βελτίωσης του χρόνου ίσως και κάτω από το περσινό του ρεκόρ, έριξε τον χρόνο και στους δύο γύρους, κερδίζοντας επάξια την Pole Position.

Περιμένουμε την πλήρη ανάρρωσή του για να κυνηγήσει τις Aprilia και αναλόγως πίστας και την KTM, μακάρι προς χάρη του θεάματος, να είναι έτοιμος να παλέψει για την νίκη.

Αποτελέσματα Q2:
ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΜΟΤΟ	ΔΙΑΦ.	ΧΡΟΝΟΣ
1	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team		01:36.785
2	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+0.053 / +0.053	01:36.838
3	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.340 / +0.287	01:37.125
4	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.447 / +0.107	01:37.232
5	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+0.532 / +0.085	01:37.317
6	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+0.643 / +0.111	01:37.428
7	25R. Fernandez	SuperFile Trackhouse MotoGP Team	+0.763 / +0.120	01:37.548
8	89J. Martin	Aprilia Racing	+0.789 / +0.026	01:37.574
9	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+0.820 / +0.031	01:37.605
10	79A. Ogura	SuperFile Trackhouse MotoGP Team	+0.844 / +0.024	01:37.629
11	11D. Moreira	Pro Honda LCR	+1.065 / +0.221	01:37.850
12	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.456 / +0.391	01:38.241
Αποτελέσματα Q1:
1	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team		01:37.443
2	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+0.151 / +0.151	01:37.594
3	36J. Mir	Honda HRC Castrol	+0.313 / +0.162	01:37.756
4	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+0.372 / +0.059	01:37.815
5	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.522 / +0.150	01:37.965
6	27I. Lecuona	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.581 / +0.059	01:38.024
7	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+0.625 / +0.044	01:38.068
8	7T. Razgatlioglu	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+0.631 / +0.006	01:38.074
9	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.791 / +0.160	01:38.234
10	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+1.026 / +0.235	01:38.469
11	12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+1.026 / +0.000	01:38.469
12	35C. Crutchlow	Castrol Honda LCR	+1.841 / +0.815	01:39.284

Ετικέτες

MotoGP 2026

Balaton Park

balaton

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!