MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!

Δεν αλλάζουν οι παραχωρήσεις για το 2025 – Ας δούμε πως επωφελούνται οι Ιάπωνες κυρίως
MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2024

MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!

 

Δεν αλλάζουν οι παραχωρήσεις για το 2025 – Ας δούμε τι κερδίζουν

Δέκα κινητήρες θα μπορούν να έχουν οι Ιάπωνες την επόμενη χρονιά και ελεύθερη εξέλιξη, την ίδια στιγμή που παγώνει η εξέλιξη για Ducati, KTM και Aprilia!

Μαζί έχουν μία επιπλέον αλλαγή σε αεροδυναμικά βοηθήματα, 6 wildcart συμμετοχές έναντι καμίας για την Ducati, οι οποίες επιπρόσθετα μπορούν να είναι με αναβάτες εξέλιξης και με κινητήρα στον οποίο δοκιμάζονται καινούρια μηχανικά μέρη!

Τεράστια είναι η διαφορά που παίρνουν στα ελαστικά, όπως και δοκιμές. Η Ducati μπορεί να έχει μόλις 170σετ ελαστικών και μπορεί να δοκιμάσει μόνο σε τρεις πίστες και μόνο με αναβάτες εξέλιξης.

Αντιθέτως Honda & Yamaha παίρνουν σχεδόν εκατό σετ παραπάνω, έχουν ο καθέντας 260 ελαστικά για δοκιμές χωρίς περιορισμό ούτε σε πίστες, ούτε σε αναβάτες! Δηλαδή μπορούν να κάνουν όσες δοκιμές θέλουν, σε όποια πίστα του πρωταθλήματος θέλουν, είτε με τους αγωνιζόμενους, είτε με αναβάτες εξέλιξης.

Η KTM και η Apriliaείναι στα ίδια με την Ducati με την διαφορά πως έχουν 220 ελαστικά να ξοδέψουν στις δοκιμές, όπως επίσης τον ίδιο αριθμό κινητήρων, επίσης με κλειδωμένη την εξέλιξή του.

Στο μόνο που υπερτερούν της Ducati, πέρα από τον αριθμό ελαστικών, είναι στις wildcart συμμετοχές που παίρνουν και αυτοί έξι συνολικά.

Από 8 κινητήρες λοιπόν οι Ducati, KTM και Aprilia με κλειδωμένη την εξέλιξη και 10 οι Ιάπωνες χωρίς κανένα περιορισμό στις αλλαγές μηχανικών μερών.

Τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς τις παραχωρήσεις, αλλά με την τεράστια απόσταση που έχει η Ducati από τους υπόλοιπους σε νίκες, είναι μόνη της στην πρώτη (Α) κατηγορία, χωρίς κανέναν άλλο στην Β!

Μεγαλώνει έτσι η απόσταση στις δοκιμές καθώς ο αριθμός των ελαστικών ουσιαστικά περιορίζει τον αριθμό των γύρων που μπορεί το εργοστάσιο να γράψει και 50 σετ που έχει με τους δύο ευρωπαίους είναι πολλά, πόσο μάλλον τα σχεδόν εκατό που έχει λιγότερα από τους Ιάπωνες.

Αντίστοιχα μεγάλη είναι βέβαια και η απόσταση που έχουν να καλύψουν οι Ιάπωνες που στις αρχές της δεκαετίας πάγωσαν την εξέλιξη και έτσι άνοιξαν την ψαλίδα ακόμη περισσότερο.

Αναμένεται να φανεί σύντομα και η πορεία που έχει επιλέξει η Yamaha, και αν θα προχωρήσει με νέο V4 κινητήρα σε αυτά τα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι να πρέπει να αγωνιστεί με νέο, με λιγότερα κυβικά. Όπως έχει ήδη φανεί, εδώ, πως έχει ήδη επιλέξει να κάνει. Κάτι τέτοιο είναι πολύ λογική κίνηση καθώς θα την φέρει στο ίδιο επίπεδο με τους υπόλοιπους από το 2027, διαφορετικά θα χάσει ακόμη περισσότερο χρόνο κατά την εξέλιξη του κινητήρα με τα λιγότερα κυβικά.

Να θυμίσουμε πως το νέο σύστημα παραχωρήσεων που δεν αλλάζει για το 2025, δεν λειτουργεί ονομαστικά αλλά βαθμολογικά.
Στην πρώτη κατηγορία βρίσκεται η Ducati καθώς έχει συγκεντρώσει πάνω από το 85% των πόντων.
Στην δεύτερη κατηγορία δεν είναι κανείς, τόσο μεγάλη είναι η διαφορά. Στην τρίτη κατηγορία που κυμαίνεται από 35% έως 60% βρίσκονται οι KTM και Aprilia και στην τελευταία, κάτω από το 35% συγκέντρωσης πόντων, οι δύο Ιάπωνες.

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.