MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!

Δεν αλλάζουν οι παραχωρήσεις για το 2025 – Ας δούμε πως επωφελούνται οι Ιάπωνες κυρίως
MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2024

MotoGP παραχωρήσεις: Η τεράστια επιτυχία της Ducati κρατά τους άλλους στις κατηγορίες C&D! Τι κερδίζουν!

 

Δεν αλλάζουν οι παραχωρήσεις για το 2025 – Ας δούμε τι κερδίζουν

Δέκα κινητήρες θα μπορούν να έχουν οι Ιάπωνες την επόμενη χρονιά και ελεύθερη εξέλιξη, την ίδια στιγμή που παγώνει η εξέλιξη για Ducati, KTM και Aprilia!

Μαζί έχουν μία επιπλέον αλλαγή σε αεροδυναμικά βοηθήματα, 6 wildcart συμμετοχές έναντι καμίας για την Ducati, οι οποίες επιπρόσθετα μπορούν να είναι με αναβάτες εξέλιξης και με κινητήρα στον οποίο δοκιμάζονται καινούρια μηχανικά μέρη!

Τεράστια είναι η διαφορά που παίρνουν στα ελαστικά, όπως και δοκιμές. Η Ducati μπορεί να έχει μόλις 170σετ ελαστικών και μπορεί να δοκιμάσει μόνο σε τρεις πίστες και μόνο με αναβάτες εξέλιξης.

Αντιθέτως Honda & Yamaha παίρνουν σχεδόν εκατό σετ παραπάνω, έχουν ο καθέντας 260 ελαστικά για δοκιμές χωρίς περιορισμό ούτε σε πίστες, ούτε σε αναβάτες! Δηλαδή μπορούν να κάνουν όσες δοκιμές θέλουν, σε όποια πίστα του πρωταθλήματος θέλουν, είτε με τους αγωνιζόμενους, είτε με αναβάτες εξέλιξης.

Η KTM και η Apriliaείναι στα ίδια με την Ducati με την διαφορά πως έχουν 220 ελαστικά να ξοδέψουν στις δοκιμές, όπως επίσης τον ίδιο αριθμό κινητήρων, επίσης με κλειδωμένη την εξέλιξή του.

Στο μόνο που υπερτερούν της Ducati, πέρα από τον αριθμό ελαστικών, είναι στις wildcart συμμετοχές που παίρνουν και αυτοί έξι συνολικά.

Από 8 κινητήρες λοιπόν οι Ducati, KTM και Aprilia με κλειδωμένη την εξέλιξη και 10 οι Ιάπωνες χωρίς κανένα περιορισμό στις αλλαγές μηχανικών μερών.

Τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς τις παραχωρήσεις, αλλά με την τεράστια απόσταση που έχει η Ducati από τους υπόλοιπους σε νίκες, είναι μόνη της στην πρώτη (Α) κατηγορία, χωρίς κανέναν άλλο στην Β!

Μεγαλώνει έτσι η απόσταση στις δοκιμές καθώς ο αριθμός των ελαστικών ουσιαστικά περιορίζει τον αριθμό των γύρων που μπορεί το εργοστάσιο να γράψει και 50 σετ που έχει με τους δύο ευρωπαίους είναι πολλά, πόσο μάλλον τα σχεδόν εκατό που έχει λιγότερα από τους Ιάπωνες.

Αντίστοιχα μεγάλη είναι βέβαια και η απόσταση που έχουν να καλύψουν οι Ιάπωνες που στις αρχές της δεκαετίας πάγωσαν την εξέλιξη και έτσι άνοιξαν την ψαλίδα ακόμη περισσότερο.

Αναμένεται να φανεί σύντομα και η πορεία που έχει επιλέξει η Yamaha, και αν θα προχωρήσει με νέο V4 κινητήρα σε αυτά τα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι να πρέπει να αγωνιστεί με νέο, με λιγότερα κυβικά. Όπως έχει ήδη φανεί, εδώ, πως έχει ήδη επιλέξει να κάνει. Κάτι τέτοιο είναι πολύ λογική κίνηση καθώς θα την φέρει στο ίδιο επίπεδο με τους υπόλοιπους από το 2027, διαφορετικά θα χάσει ακόμη περισσότερο χρόνο κατά την εξέλιξη του κινητήρα με τα λιγότερα κυβικά.

Να θυμίσουμε πως το νέο σύστημα παραχωρήσεων που δεν αλλάζει για το 2025, δεν λειτουργεί ονομαστικά αλλά βαθμολογικά.
Στην πρώτη κατηγορία βρίσκεται η Ducati καθώς έχει συγκεντρώσει πάνω από το 85% των πόντων.
Στην δεύτερη κατηγορία δεν είναι κανείς, τόσο μεγάλη είναι η διαφορά. Στην τρίτη κατηγορία που κυμαίνεται από 35% έως 60% βρίσκονται οι KTM και Aprilia και στην τελευταία, κάτω από το 35% συγκέντρωσης πόντων, οι δύο Ιάπωνες.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.