MotoGP: Παραλίγο να μείνει παράλυτος ο Lorenzo

Το καμπανάκι της απόσυρσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/1/2020

Προς το παρόν ο Jorge Lorenzo δεν έχει ανακοινώσει τις αποφάσεις του για το μέλλον. Το μόνο που μας έχει πει είναι πως θα συνεχίσουμε να τον βλέπουμε στην “χώρα των MotoGP” σε κάποιον νέο ρόλο. Οι πιο έντονες φήμες θέλουν τον ισπανό πολυπρωταθλητή να αναλαμβάνει καθήκοντα test rider για την εργοστασιακή ομάδα της Yamaha, όμως σε μια από τις τελευταίες του συνεντεύξεις φαίνεται πως η δουλειά του δοκιμαστή δεν αποτελεί μια από τις προτεραιότητές του. Κι αυτό το λέμε, διότι ο Lorenzo δήλωσε στη Marca πως η βασική αιτία της απόφασής του να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του ήταν ο πραγματικός φόβος να μείνει παράλυτος. Κι αυτός ο φόβος παραλίγο να επιβεβαιωθεί μετά την πτώση που είχε στο Assen, όπου έσπασε ένα σπόνδυλο στην σπονδυλική του στήλη. Η γνωμάτευση των γιατρών ήταν σαφής και τον προειδοποίησαν πως έφτασε πάρα πολύ κοντά στο αναπηρικό καροτσάκι. Μάλιστα τα “κουσούρια” που του άφησε εκείνος ο τραυματισμός, μπορούν πολύ πιο εύκολα στο μέλλον να γίνουν αιτία για μόνιμη αναπηρία, καθώς το σώμα του είναι πλέον πολύ ευαίσθητο στις καταπονήσεις. Σαφώς η δουλειά του δοκιμαστή δεν έχει το ρίσκο που αντιμετωπίζουν οι αναβάτες σε ένα πρωτάθλημα και έχεις περισσότερα περιθώρια να ελέγξεις τους κινδύνους. Από την άλλη μεριά όμως, η δουλειά των δοκιμαστών έχει πολύ υψηλότερες απαιτήσεις τα τελευταία χρόνια, καθώς ο χρόνος των ελεύθερων δοκιμών για τους εργοστασιακούς αναβάτες έχει μειωθεί στο ελάχιστο κι αυτό απαιτεί από τους δοκιμαστές να οδηγούν πολύ κοντά στα όρια, ώστε οι πρωτότυπες μοτοσυκλέτες και τα εξαρτήματα που δοκιμάζουν να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στην τελική τους μορφή και έτοιμα για χρήση.

Γι΄αυτό και τα εργοστάσια έχουν δώσει ιδιαίτερη σημασία στην επιλογή των αναβατών εξέλιξης και φροντίζουν να συμμετέχουν τακτικά σε αγώνες ως wild card. Καθόλου τυχαία, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια ξεχωριστή μεταγραφολογία για τους εργοστασιακούς δοκιμαστές και η θέση αυτή έχει αναβαθμιστεί τόσο πολύ, που βλέπουμε και ακούμε “βαριά” ονόματα στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων. Θυμίζουμε πως αναβάτες σαν τον Casey Stoner και τον Dani Pedrosa έχουν αναλάβει τέτοιους ρόλους και πρόσφατα ο Johann Zarco θεωρούσε τη θέση του δοκιμαστή πιο σημαντική από την αγωνιστική επιστροφή του στη Moto2. Το κύρος που απέκτησε αυτή η θέση είναι απόλυτα συνυφασμένο με τις αυξημένες απαιτήσεις που έχει και ο Jorge Lorenzo ξέρει πολύ καλά πως δεν θα κάνει τουρισμό, αν αποδεχτεί τη θέση του εργοστασιακού δοκιμαστή.           

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.