MotoGP - Παρουσίαση Yamaha: Κλειδί ο Lorenzo για την εξέλιξη της M1!

Με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο ταλέντα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/2/2020

Η παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας της Yamaha ήταν φυσικό να έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς πολλά έχουν γίνει την τελευταία εβδομάδα. Τα νέα συμβόλαια των αναβατών και ο ρόλος του Jorge Lorenzo ως δοκιμαστή, καλλιέργησαν πολλά ερωτήματα, όχι μόνο προς τον Lin Jarvis, αλλά και προς του ίδιους τους αναβάτες. Οπότε, το γεγονός πως βρέθηκαν όλοι τους μαζί στο ίδιο τραπέζι απέναντι στους δημοσιογράφους, ήταν μια μεγάλη ευκαιρία που δεν πέρασε ανεκμετάλλευτη. Οι μοτοσυκλέτες και οι χρωματισμοί τους είναι σχεδόν ολόιδιοι με της περσινής χρονιάς και καθώς την τελική μορφή των αεροδυναμικών βοηθημάτων θα την δούμε στα τελευταία δοκιμαστικά του Qatar, κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνισή τους. Αντιθέτως, η παρουσία του Jorge Lorenzo αποτέλεσε ένα από τα βασικά θέματα της συζήτησης που ακολούθησε.

Για το πόσο σημαντική είναι η προσθήκη του Ισπανού στην ομάδα μίλησε ο Lin Jarvis, ο οποίος είπε πως το μεγαλύτερο μειονέκτημα των ιαπωνικών εργοστασίων σε σχέση με τα ευρωπαϊκά είναι η απόσταση της Ιαπωνίας από την Ευρώπη. Οι περισσότεροι αγώνες του πρωταθλήματος γίνονται επί ευρωπαϊκού εδάφους και οι φυσικές έδρες των εργοστασιακών ομάδων (μηχανικών και αναβατών) είναι επίσης επί ευρωπαϊκού εδάφους. Αντιθέτως, τα τμήματα R&D των ιαπωνικών εργοστασίων είναι στην Ιαπωνία και η ομάδα των ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτά είναι Ιάπωνες. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εκ των πραγμάτων καθυστερήσεις και “ασυνεννοησία” μεταξύ των δύο πλευρών, γι΄αυτό και ο Lin Jarvis ζήτησε ριζικές αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές μετουσιώθηκαν με την δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ομάδας εξέλιξης, όπου δοκιμαστής είναι ο Jorge Lorenzo και επικεφαλής ο Silvano Galbusera, που μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν επικεφαλής της ομάδας στο box του Valentino Rossi. Και μιας και αναφέραμε το όνομα του Δόκτορα, να πούμε πως όχι μόνο συμφώνησε με τον Lin Jarvis για την ανάγκη που έχουν πλέον οι εργοστασιακές ομάδες για έναν δοκιμαστή που θα γυρίζει στον ίδιο ρυθμό με τους αναβάτες, αλλά ήταν και αυτός που πίεσε μαζί με το Lin Jarvis την Yamaha να προσλάβει τον Jorge Lorenzo για τον συγκεκριμένο ρόλο!

Αξίζει να πούμε, πως ο ο Lin Jarvis δεν έχασε την ευκαιρία να ρίξει μια μπηχτή στην Honda και την Ducati, λέγοντας πως είχε “χάσει” τον Lorenzo και “δεν ξέρω που είχε πάει διακοπές τα τελευταία χρόνια, τώρα πάντως είναι μαζί μας“… Ο Rossi δεν ήταν τόσο προκλητικός στις δηλώσεις τους, ίσως επειδή οι περισσότερες ερωτήσεις που του έγιναν αφορούσαν το αγωνιστικό μέλλον του και το παρασκήνιο που προηγήθηκε με το νέο συμβόλαιο του Quartararo στην εργοστασιακή πλέον ομάδα από το 2021. Ουσιαστικά επανέλαβε όσα γνωρίζουμε έως τώρα, δηλαδή πως η Yamaha έπρεπε να προτείνει τώρα στον Quartraro ένα νέο συμβόλαιο και πως δεν έχει καμία διαφορά για εκείνον από τη στιγμή που η Yamaha τον διαβεβαίωσε για πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη (μοτοσυκλέτα και ομάδα) σε περίπτωση που αποφασίσει να συνεχίσει τους αγώνες το 2021. Σε ό,τι αφορά την μεταπήδησή του στην Petronas, ουσιαστικά έδειξε πως δεν τον ενδιαφέρει τι χρώμα θα είναι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγά, αλλά το σημαντικό είναι ποιοι άνθρωποι θα απαρτίζουν την ομάδα του. Ο Lorenzo ήταν φειδωλός και προτίμησε να μην πει πολλά πέραν όσων ήδη έχει πει σχετικά με τη δύσκολη περίοδο στη Honda, τη δύναμη της Ducati και την αρμονία της Yamaha. Οι δηλώσεις του Vinales αφορούσαν κυρίως τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας της M1 τα τελευταία δύο χρόνια και την ριζική αλλαγή που έκανε σε προσωπικό επίπεδο και μέσα στην ομάδα των συνεργατών του στο box.

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες