MotoGP-Pedro Acosta: “Μια ζωή αξίζει περισσότερο από έναν αγώνα!" - Σκληρή κριτική στη Dorna

Ασέβεια χαρακτήρισε την απόφαση της Dorna να συνεχίσει τον αγώνα μετά το δυστύχημα του Borja Gómez στο JuniorGP
Acosta on Dorna
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/7/2025

Ο Pedro Acosta εξέφρασε έντονα την αγανάκτηση του προς τη Dorna, διοργανώτρια του πρωταθλήματος JuniorGP, για τη συνέχιση του αγωνιστικού προγράμματος την περασμένη εβδομάδα στο Magny-Cours, παρά τον θάνατο του αναβάτη Borja Gómez, τον οποίο γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια.

Η συνέντευξη Τύπου πριν το Grand Prix της Γερμανίας πήρε δραματική τροπή, όταν ζητήθηκε από τους Marc Marquez και Pedro Acosta να σχολιάσουν τον τραγικό θάνατο του νεαρού Ισπανού αναβάτη Borja Gómez, ο οποίος σκοτώθηκε στο Magny-Cours κατά τη διάρκεια αγώνα του JuniorGP, ενός εκ των πρωταθλημάτων νέων που τελεί υπό την αιγίδα της Dorna, διοργανώτριας του MotoGP.

O οκτώ φορές πρωταθλητής κράτησε μια συντηρητική στάση δηλώνοντας: “Αυτά είναι τα νέα που δεν θέλεις ποτέ να λάβεις, που δεν θέλεις ποτέ να διαβάσεις. Συνάντησα τον Borja αυτόν τον χειμώνα στην πίστα του Aspar, προπονούμασταν μαζί, και γνώρισα επίσης και τον πατέρα του. Είναι πάντα εξαιρετικά δύσκολο, αλλά όταν γνωρίζεις κάποιον προσωπικά, είναι ακόμη πιο σκληρό. Στέλνουμε τις πιο ειλικρινείς μας σκέψεις στην οικογένειά του και στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Σε περιπτώσεις σαν αυτή, είναι απαραίτητο όλες οι ομοσπονδίες να στηρίζουν την οικογένεια. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.”

acosta

H τοποθέτηση του Acosta ήταν εμφανώς πιο φορτισμένη και επικριτική για την διαχείριση της διοργάνωσης. “Τον ήξερα από τότε που ήμασταν παιδιά, μέναμε μισή ώρα μακριά.” είπε ο Acosta σε σοβαρό και εμφανώς συγκινημένο τόνο. “Είναι φρικτό να ακούς τέτοια νέα, και το γεγονός ότι το πρωτάθλημα συνεχίστηκε σαν να μην έγινε τίποτα είναι η μεγαλύτερη ασέβεια που έχω δει ποτέ στη ζωή μου”, ξέσπασε, κριτικάροντας την απόφαση των διοργανωτών να μην ακυρώσουν τον αγώνα.

“Όποιος οργανώνει αυτό το πρωτάθλημα [Dorna] πρέπει να αναρωτηθεί τι θα έκανε αν είχε πεθάνει ο δικός του γιος. Το θέαμα συνεχίζεται, ναι, αλλά νομίζω ότι μια ζωή αξίζει περισσότερο από οποιονδήποτε αγώνα, σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα”, πρόσθεσε ο νεαρός αναβάτης της KTM, που μόλις έχει κλείσει τα 21 και ανήκει στην ίδια γενιά με τον εκλιπόντα.

“O καθένας μπορεί να σκέφτεται ό,τι θέλει, αλλά για μένα ήταν το πιο παράλογο και απαράδεκτο γεγονός που έχει συμβεί στον αθλητισμό τα τελευταία χρόνια”, κατέληξε. Τα λόγια του άφησαν την αίθουσα άφωνη, κανένας δημοσιογράφος δεν έκανε άλλη ερώτηση και η συνέντευξη Τύπου ολοκληρώθηκε.

Σε μεταγενέστερη συνάντηση με τα ΜΜΕ, ο Acosta επανήλθε σε πιο ελαφρύ τόνο, αστειευόμενος, ειδικά όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει τα λόγια του Fabio Di Giannantonio, ο οποίος μετά τον αγώνα στο Assen τον είχε καλέσει να επικεντρωθεί στην ομάδα του και να αποφεύγει να μιλάει πολύ για τη VR46.

“Νομίζω ότι η ζωή πρέπει να αντιμετωπίζεται με λίγη περισσότερη ελαφρότητα. Την περασμένη εβδομάδα είδαμε ότι τα κακά έρχονται από μόνα τους, δεν χρειάζεται να τα προκαλούμε. Από την πλευρά μου, στέλνω ένα φιλί σ’ εκείνον [Fabio] και τη σύντροφό του”, απάντησε με προφανή ειρωνεία.

Ρωτήθηκε επίσης για τη σχέση του ή μάλλον την απουσία σχέσης, με τον Marc Márquez, ο οποίος καθόταν δίπλα του στη συνέντευξη. “Είναι ένας αναβάτης που έχει κερδίσει οκτώ παγκόσμιους τίτλους και κυνηγάει τον ένατο. Δεν είναι ότι έχει ιδιαίτερους δεσμούς με συναδέλφους του, αν το σκεφτείς. Θα έλεγα πως έχουμε μια επαγγελματική σχέση, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό”, εξήγησε ψύχραιμα ο Acosta.

Τέλος, του ζητήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό με το τσίμπημα σφήκας που υπέστη στο Assen, το οποίο τον οδήγησε για λίγο στο νοσοκομείο. “Με τσίμπησε μια σφήκα έξω από τη φόρμα μου, 15 γύρους πριν τον τερματισμό. Δεν με ενόχλησε κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά όταν επέστρεψα στο γκαράζ, άρχισαν να με φαγουρίζουν το χέρι και το στήθος. Έβγαλα τη φόρμα και κατάλαβα ότι είχα φαγούρα παντού”.

“Η κατάσταση έγινε λίγο δραματική, με πήγαν στο νοσοκομείο, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά. Το ίδιο βράδυ γύρισα σπίτι, κι αυτό ήταν το μόνο που ήθελα”, κατέληξε ο Acosta.

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.