MotoGP-Pedro Acosta: “Σχεδόν δεν έκανα λάθος”, λέει ο αναβάτης της KTM για την πτώση του
Οι Ducati συγχωρούν περισσότερα λάθη υποστηρίζει ο Ισπανός
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
14/7/2025
Ο Pedro Acosta εξηγεί πώς η οδήγηση τόσο κοντά στα όρια σημαίνει ότι “κάθε μικρή στιγμή” μπορεί να οδηγήσει σε πτώση, με την υποσχόμενη εκκίνηση του στο Γερμανικό Grand Prix να καταλήγει στην αμμοπαγίδα, καθώς ο αναβάτης της Red Bull KTM εγκατέλειψε νωρίς τον αγώνα ενώ βρισκόταν στην πέμπτη θέση.
Ο Ισπανός κινούνταν μαζί με το γκρουπ των πρωτοπόρων όταν έγινε ο τρίτος από τους εννέα που έπεσαν στη διάρκεια του αγώνα, με μόνο δέκα αναβάτες να φτάνουν στη γραμμή του τερματισμού!
“Δεν θέλουμε να σκεφτόμαστε τι θα μπορούσε να είχε γίνει”, δήλωσε ο Acosta. “Ήμασταν τέσσερις γύρους μπροστά με τους άλλους, αλλά ήταν δύσκολο να τους ακολουθήσουμε επειδή έχουμε μικρότερο περιθώριο για λάθη”. Ο Acosta εξήγησε ότι η πτώση του στη Στροφή 3 προήλθε από μια μικρή διαφορά στην ταχύτητα.
O ίδιος υποστήριξε πως σχεδόν “δεν έκανε λάθος”, ενώ η αίσθηση που έχει όταν βρίσκεται πίσω από όλες τις άλλες μοτοσυκλέτες και ειδικά τις Ducati, είναι ότι έχουν πολύ περισσότερα περιθώρια για λάθη.
“Για εμάς, κάθε μικρή στιγμή, ένα λάθος ή κάποια διαφορά, μπορεί να καταλήξει όπως σήμερα — σε πτώση. Πήγα ελαφρώς πιο γρήγορα από τον προηγούμενο γύρο, αλλά πολύ πιο αργά απ’ ό,τι στις δοκιμές. Είχα σκληρό-μεσαίο ελαστικό και γεμάτο ρεζερβουάρ, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι αρκετά ευαίσθητη σε τέτοιες αλλαγές.”
“Παρ’ όλα αυτά, είχαμε τέσσερις γύρους μπροστά, με καλές προσπεράσεις. Κρατούσαμε τον ρυθμό του Alex [Marquez] και του Bezzecchi. Ήταν ένα σταθερό σαββατοκύριακο, πάντα μέσα στην πεντάδα. Μας έλειπε μόνο κάτι μικρό για να το ολοκληρώσουμε. Θα συνεχίσουμε.”
Ο Acosta πλέον στρέφεται στο Brno, καθώς η τσεχική πίστα επιστρέφει στο ημερολόγιο του MotoGP για πρώτη φορά από το 2020 — έναν αγώνα που η KTM είχε κερδίσει με τον Brad Binder, όπως ανακάλεσε και ο ίδιος ο Acosta. Ο Binder ήταν ο μοναδικός που ολοκλήρωσε για την KTM στη Γερμανία, στην έβδομη θέση, ενώ και οι δύο αναβάτες της Tech3 δεν συμμετείχαν στον αγώνα.
Οι ελεύθερες δοκιμές για το Grand Prix της Τσεχίας ξεκινούν την Παρασκευή.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
