MotoGP Phillip Island Day 3

Ισπανικό τριήμερο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/2/2017

Με τρεις Ισπανούς αναβάτες να βρίσκονται στην κορυφή μετά το τέλος των επίσημων δοκιμαστικών στην Αυστραλία, μπορούμε να βγάλουμε με μια σχετικά ασφάλεια τα πρώτα μας συμπεράσματα. Ο Vinales θα είναι σίγουρα ο πρωταγωνιστής της επόμενης χρονιάς και αν έχει την τύχη με το μέρος του, θα είναι πολύ δύσκολο για τον Marquez να υπερασπιστεί τον τίτλο του. Ο Rossi είναι πάντα μια υπολογίσιμη δύναμη και πάντα τον βάζεις στα φαβορί για τον τίτλο, ενώ φέτος έχει πολύ ισχυρό κίνητρο να κατακτήσει των 10ο τίτλο του, καθώς γνωρίζει ότι ο χρόνος για να τα καταφέρει έχει στενέψει και του χρόνου τα πράγματα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα γι' αυτόν. Το μόνο ρεαλιστικό σενάριο για να κατακτήσει φέτος ο Rossi το πρωτάθλημα είναι να φαγωθούν μεταξύ τους ο Marquez με τον Vinales και αυτός να μαζεύει αθόρυβα βαθμούς περιμένοντάς τους να κάνουν λάθη. Με βάση τα όσα έγιναν στο Phillip Island δεν υπάρχει άλλος αναβάτης που να δείχνει ότι έχει ελπίδες για τον τίτλο. Όχι τόσο λόγω απόλυτων χρόνων , όσο από το γεγονός ότι ο Marquez και ο Vinales έκαναν πάνω από 25 συνεχόμενους γύρους στο 1:29, όταν οι υπόλοιποι απλώς το άγγιξαν. Όσο για τον Jorge Lorenzo που κατέχει το ρεκόρ της πίστας από το 2013 με 1:27.899, φέτος δεν κατέβηκα κάτω από το 1:29.3 και φαίνεται σοβαρά προβληματισμένος. Σε επίπεδο ομάδων, φάνηκε ότι η Yamaha και η Honda θα είναι και φέτος οι δύο πρωταγωνιστές, ενώ η Ducati δείχνει να μην μπορεί να μας πείσει ότι θα είναι η τρίτη μεγάλη δύναμη, όπως μας είχε υποσχεθεί με τα αποτελέσματά της πέρσι. Η Suzuki και οι δορυφορικές αναβάτες της Honda (Cal Crutchlow) και της Yamaha (Jonas Folger) είχαν πιο πειστική εμφάνιση στην Αυστραλία.

 

 

Ταχύτερος γύρος τριημέρου:
Maverick Vinales Yamaha 1m 28.549s
Ταχύτερος γύρος 2ης μέρας:
Maverick Vinales Yamaha 1m 28.847s
Ταχύτερος γύρος 1ης μέρας:
Marc Marquez SPA Honda 1m 29.497s

Ταχύτεροι γύροι περσινού αγώνα:
Best lap:
Marc Marquez Honda 1m 30.189s (Qualifying 2)
Fastest race lap:
Cal Crutchlow Honda 1m 29.494s

Ρεκόρ πίστας Phillip Island:
Best lap:
Jorge Lorenzo Yamaha 1m 27.899s (2013)
Fastest race lap:
Marc Marquez Honda 1m 28.108s (2013)
 

 

Κατάταξη και χρόνοι αναβατών ολόκληρου του τριημέρου

1. Maverick Viñales Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 28.549s [Day 3]
2. Marc Marquez Repsol Honda Team (RC213V) 1m 28.843s +0.294s [Day 3]
3. Dani Pedrosa Repsol Honda Team (RC213V) 1m 29.033s +0.484s [Day 3]
4. Jonas Folger Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 1m 29.042s +0.493s [Day 3]
5. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 29.101s +0.552s [Day 3]
6. Alex Rins Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 1m 29.103s +0.554s [Day 3]
7. Andrea Dovizioso Ducati Team (Desmosedici GP17) 1m 29.248s +0.699s [Day 3]

8. Jorge Lorenzo Ducati Team (Desmosedici GP17) 1m 29.342s +0.793s [Day 3]
9. Jack Miller Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 1m 29.358s +0.809s [Day 3]
10. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 29.361s +0.812s [Day 3]
11. Alvaro Bautista Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP16) 1m 29.411s +0.862s [Day 2]
12. Valentino Rossi Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 1m 29.470s +0.921s [Day 3]
13. Andrea Iannone Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 29.547s +0.998s [Day 3]
14. Danilo Petrucci Octo Pramac Racing (Desmosedici GP17) 1m 29.615s +1.066s [Day 3]
15. Johann Zarco Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 1m 29.670s +1.121s [Day 3]
16. Hector Barbera Avintia Racing (Desmosedici GP16) 1m 29.791s +1.242s [Day 3]
17. Pol Espargaro Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 29.857s +1.308s [Day 3]
18. Loris Baz Avintia Racing (Desmosedici GP15) 1m 29.977s +1.428s [Day 3]
19. Bradley Smith Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 1m 29.978s +1.429s [Day 3]
20. Scott Redding Octo Pramac Racing (Desmosedici GP16) 1m 30.005s +1.456s [Day 3]
21. Karel Abraham Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP15) 1m 30.142s +1.593s [Day 2]
22. Sam Lowes Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 1m 30.200s +1.651s [Day 3]
 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες