MotoGP: Πολιτική αντιπαράθεση για την Αδελαΐδα που "δεν θα είναι πραγματική street circuit" κατά τον σχεδιαστή της

Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli εξηγεί το βασικό πλάνο της νέας πίστας της Αυστραλίας που θα μπει στο ημερολόγιο του 2027
MotoGP Adelaide
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/3/2026

Η ανακοίνωση ότι η Αδελαΐδα θα αντικαταστήσει το Phillip Island στο MotoGP από το 2027 προκάλεσε αρκετές απορίες και ανησυχίες στους φίλους του αθλήματος. Ο σχεδιαστής Jarno Zaffelli, εξηγεί ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κλασική αστική πίστα, αλλά για μόνιμη εγκατάσταση, εναρμονισμένη με όλα τα πρότυπα ασφαλείας του MotoGP.

Η ανακοίνωση της νέας πίστας στην Αδελαΐδα, που θα φιλοξενεί το Grand Prix Αυστραλίας από το 2027, δημιούργησε έντονες συζητήσεις στους φίλους του MotoGP. Πολλοί εξέφρασαν ανησυχίες για την ασφάλεια, καθώς η νέα διαδρομή χαρακτηρίστηκε αρχικά ως αστικό circuit.

Για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, μίλησε σχετικά ο Jarno Zaffelli, ιδρυτής της εταιρείας σχεδιασμού σιρκουί Dromo, η οποία έχει συμμετάσχει στον σχεδιασμό και την αναβάθμιση πολλών σύγχρονων αγωνιστικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται τόσο από το MotoGP, όσο και από τη Formula 1.

MotoGP Adelaide

"Δεν θα είναι πραγματική πίστα δρόμου"

Σύμφωνα με τον Zaffelli, η Αδελαΐδα δεν θα θυμίζει κλασικές πίστες δρόμου, όπως αυτές που γνωρίζουμε από άλλους αγώνες.

"Οι πίστες δρόμου πάντα διχάζουν το κοινό. Υπάρχουν φίλοι των αγώνων που λατρεύουν διοργανώσεις όπως το Isle of Man TT, ενώ άλλοι θα προτιμούσαν να μην υπάρχουν καθόλου. Εκείνες όμως είναι πραγματικές πίστες δρόμου και δεν έχουν καμία σχέση με τις πίστες όπου διοργανώνονται τα MotoGP," εξηγεί.

Όπως τονίζει, οι πίστες των MotoGP σχεδιάζονται με τη λογική της "μη-πρόσκρουσης", δηλαδή έτσι ώστε σε μια φυσιολογική πτώση ο αναβάτης να μην κινδυνεύει να χτυπήσει σε τοίχους ή εμπόδια.

"Γι' αυτόν τον λόγο δεν πιστεύω ότι τα MotoGP θα μεταφερθούν σε μια πραγματική πίστα δρόμου στην Αδελαΐδα το 2027. Η πραγματική πρόκληση είναι να δημιουργηθεί μια πίστα που να πληροί τα στάνταρ ασφαλείας των MotoGP, παρότι βρίσκεται μέσα σε αστικό περιβάλλον."

MotoGP Adelaide

Παρόμοια φιλοσοφία με τη Mandalika

Σύμφωνα με τον Ιταλό σχεδιαστή, η πίστα της Αδελαΐδας μοιάζει περισσότερο με το μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Mandalika της Ινδονησίας.

"Το σχέδιο που έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα θυμίζει αρκετά τη Mandalika. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κανονική μόνιμη πίστα, αλλά τοποθετημένη μέσα σε ένα μεγάλο αστικό πάρκο. Ίσως είναι πιο σωστό να την αποκαλούμε μόνιμη πίστα μέσα στην πόλη, παρά πίστα δρόμου."

Mandalika

Τάση προς τις πόλεις

Η επιλογή της Αδελαΐδας φαίνεται επίσης να επιβεβαιώνει μια ευρύτερη τάση των MotoGP να φέρνει τους αγώνες πιο κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα.

"Μετά την εξαγορά από τη Liberty Media, πολλοί περίμεναν ότι το MotoGP θα κινηθεί προς μια κατεύθυνση παρόμοια με αυτή της Formula 1," σημειώνει ο Zaffelli.

Παρόλα αυτά, ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η αποχώρηση του Phillip Island από το ημερολόγιο δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους φίλους του σπορ.

Phillip Island

"Το Phillip Island είναι πιθανότατα η πιο αγαπημένη πίστα του πρωταθλήματος. Ίσως γιατί έχει τη μεγαλύτερη μέση ταχύτητα από οποιαδήποτε άλλη πίστα στο ημερολόγιο."

Πολιτικές και περιβαλλοντικές αντιδράσεις

Παράλληλα με τις τεχνικές συζητήσεις γύρω από την πίστα, το εγχείρημα της Αδελαΐδας έχει ήδη προκαλέσει πολιτική και περιβαλλοντική αντιπαράθεση στην Αυστραλία ενόψει των επερχόμενων εκλογών στη Νότια Αυστραλία.

Τα σχέδια για τη διοργάνωση των MotoGP στα πάρκα της πόλης έχουν δημιουργήσει ανησυχίες σε κατοίκους και περιβαλλοντικές οργανώσεις, κυρίως σχετικά με πιθανή κοπή δέντρων και γενικότερα τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε προεκλογική συζήτηση με πολίτες, περίπου το 20% των πρώτων 600 συμμετεχόντων ανέφερε τα περιβαλλοντικά ζητήματα ως βασική ανησυχία. Μεταξύ αυτών, η πιθανή διεξαγωγή των MotoGP στην Αδελαΐδας αναφέρθηκε συχνά ως παράδειγμα.

Οι επικριτές του εγχειρήματος εκφράζουν φόβους ότι δεκάδες αναπτυγμένα δέντρα μπορεί να χρειαστεί να κοπούν για τη διαμόρφωση της πίστας και των απαραίτητων εγκαταστάσεων.

Η τοπική κυβέρνηση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα περιοριστούν στο ελάχιστο. Όπως αναφέρουν αξιωματούχοι, για κάθε δέντρο που ενδεχομένως απομακρυνθεί, θα φυτεύονται τρία νέα, σε μια προσπάθεια διατήρησης και ενίσχυσης των πράσινων χώρων της πόλης.

Παράλληλα, κυβερνητικοί υποστηρικτές του σχεδίου τονίζουν ότι η φιλοξενία διεθνών διοργανώσεων όπως τα MotoGP μπορεί να προσφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη στη Νότια Αυστραλία, ενισχύοντας τον τουρισμό και τη διεθνή προβολή της περιοχής.

MotoGP Adelaide

Με πρόκληση τον χρόνο

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίηση του σχεδίου δεν είναι τόσο ο σχεδιασμός όσο οι διαδικασίες έγκρισης.

"Η δημιουργία των απαραίτητων χώρων διαφυγής για μια τέτοια διαδρομή απαιτεί πολλές μελέτες και αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να εγκριθούν τα σχέδια. Αυτό παίρνει χρόνο."

Ο στόχος είναι η πρώτη διοργάνωση να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2027, κάτι που σύμφωνα με τον Zaffelli δεν είναι αδύνατο, αλλά σίγουρα είναι απαιτητικό.

MotoGP Adelaide

"Για να δώσω ένα παράδειγμα, η πίστα της Μαδρίτης που θα φιλοξενήσει τη Formula 1 ξεκίνησε να σχεδιάζεται τον Ιανουάριο του 2023 και μόνο η διαδικασία αδειοδότησης κράτησε περίπου δέκα μήνες."

Το αν η Adelaide θα προλάβει το χρονοδιάγραμμα του 2027 θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ταχύτητα με την οποία θα προχωρήσουν οι εγκρίσεις και οι κατασκευαστικές εργασίες, σε ένα project που ήδη βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της πολιτικής όσο και της δημόσιας συζήτησης στην Αυστραλία.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.