Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/4/2022

Ο αγώνας στο Portimao έχει αφήσει πολλούς στεναχωρημένους έτσι όπως εξελίχθηκε, με αρκετές πτώσεις, όπως ακριβώς συνέβη και τις προηγούμενες ημέρες όπου ιδιαίτερα η Q1 χαρακτηρίστηκε από τις συνεχείς πτώσεις.

Έχει όμως και έναν που του αξίζει να πλέει σε πελάγη ευτυχίας, όχι απλά να είναι ικανοποιημένος όπως το υπόλοιπο βάθρο. Ο Quartararo ήταν σήμερα ένας εξωγήινος που προσγειώθηκε στην πίστα της νότιας Πορτογαλίας, για να τους δείξει πως οδηγούνται οι μοτοσυκλέτες. Τέτοια μπορείς να πεις πως ήταν η διαφορά του και εκτός από τα 6 δευτερόλεπτα που έφτασε να έχει κενό από τον δεύτερο, το επιβεβαιώνουν και όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες.

Γράφαμε εχθές πως η άσχημη εμφάνιση της Yamaha στις δοκιμές κατάταξης δεν θα έχει καμία σχέση στον αγώνα κάνοντας σαφή αναφορά ως προς αυτό στον Quartararo και μπορείτε να το θυμηθείτε εδώ.

Δεν ήταν δύσκολο να μαντέψεις πως αν η βροχή έλαμπε με την απουσία της, όπως είχε προβλεφθεί πως θα γίνει, όλα όσα συνέβησαν στις δοκιμές κατάταξης θα ήταν απλά μακρινή ανάμνηση καθώς οι αναβάτες θα ζούσαν μία τελείως διαφορετική πραγματικότητα, όπως και τελικά έγινε, παρόλο που η βροχή τους χτύπησε την πόρτα.

Η πρώτη νίκη του Quartararo έρχεται σε μία στιγμή που την χρειαζόταν και ο ίδιος αλλά και η Yamaha και μόλις μετά τις πολύ σημαντικές δηλώσεις του Dovizioso για το τι φταίει και τι χρειάζεται να αλλάξει στην μοτοσυκλέτα της Yamaha.

Ο Dovizioso είναι η χαρά του μηχανικού, είναι από τους ελάχιστους αγωνιζόμενους που μπορεί να εξηγήσει τι κάνει η μοτοσυκλέτα του και τι κάνει ο ίδιος σε αυτή και μαζί με τον Pedrosa ξεχωρίζουν ως οι αναβάτες που μπορούν να συνδράμουν στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Τα λόγια του Dovizioso δεν ασπάστηκε ο Quartararo που επίσης ήταν αναμενόμενο καθώς έχει τελείως διαφορετικό στιλ και όλα αυτά θα πρέπει να τα αναλύσουμε σε ένα ξεχωριστό, λεπτομερές άρθρο καθώς έχουν ιδιαίτερη αξία.

Από την πρώτη στιγμή ο Quartararo ήταν πολύ γρήγορος παρόλο που βρέθηκε δεύτερος πίσω από τον Mir που μετά από πολύ καιρό επιτέλους οδηγούσε τον αγώνα. Πήρε στον Quartararo τέσσερις γύρους για να τον περάσει και όταν το έκανε ήταν μία πολύ εντυπωσιακή στιγμή για όποιον έχει οδηγήσει σε αυτή την πίστα. Πιστέψτε με όταν σας λέω πως ο Quartararo ήταν στο απόλυτο όριο όχι μόνο στα φρένα της πρώτης στροφής, αλλά κυρίως μέσα στην στροφή κρατώντας την γραμμή του, όταν τελικά κατάφερε να περάσει, πολύ καθαρά, πολύ όμορφα τον Mir.

Η ευθεία της πίστας ξεκινά με ανηφόρα και καταλήγει σε κατηφόρα στην οποία πρέπει κιόλας να φρενάρεις και καθώς είναι δύσκολη στροφή, έχει και τεράστιο runoff για να μπορούν οι αναβάτες να διορθώσουν το λάθος τους.

Ο Zarco είχε ήδη δει πως δεν θα μπορεί να πιάσει τον Quartararo και από την πρώτη στιγμή που είδε την θέση να αλλάζει πήρε την απόφαση να βολευτεί με το βάθρο και να περάσει τον Mir μόνο αν έχει την απόλυτα καθαρή ευκαιρία και μόνο για να προστατέψει την θέση που ήδη είχε από επίθεση των πίσω.

Όσα συγχαρητήρια και να αξίζει ο Mir για τον αγώνα του στην αρχή, ακόμη και για όσα έγιναν στο τέλος, διότι υπάρχει λόγος να αξίζει συγχαρητήρια και για αυτό, εκείνος που είναι άξιος θαυμασμού είναι ο Rins! Μετά από όλα όσα έγιναν στην Q1 βρέθηκε να ξεκινά από το τέλος μαζί με τον Bagnaia, που επίσης του αξίζουν συγχαρητήρια για την ίδια προσπάθεια που έκανε με τον Rins, παρότι τραυματίας. Από την άλλη η άνοδος του Rins ήταν η ταχύτερη που έχει υπάρξει εδώ και καιρό. Μέσα στους πρώτους δύο γύρους είχε ήδη φτάσει μπροστά και από εκείνη την στιγμή απλά προσπερνούσε κόσμο!

Η μάχη που έδωσε με τον Alex Marquez, τον Aleix Espargaro και τον Miquel Oliveira ήταν εντυπωσιακή, όπως και το γεγονός πως έφτασε μέχρι εκεί και τελικά τερμάτισε 4^ος έχοντας ξεκινήσει από το τέλος! Απίθανη εξέλιξη της Suzuki αλλά κι ενός αναβάτη που μας είχε συνηθίσει ακριβώς ανάποδα, να ξεκινά μπροστά αλλά είτε να πέφτει, είτε κάτι να συμβαίνει και να συνεχίζει πιο πίσω. Από την αρχή της σεζόν ο Rins είναι τελείως διαφορετικός, το γράφουμε για δεύτερη φορά φέτος, αλλά έτσι κι αλλιώς παραδέχεται και ο ίδιος πως στο μεσοδιάστημα έχει κάνει πάρα πολύ προετοιμασία, ακόμη και πνευματική – δικά του λόγια!

Το άλλο που γράφαμε εχθές αφορά τον Alex Marquez και το γεγονός πως δεν ξεχώρισε από την Q1 εξαιτίας των συνθηκών αλλά επειδή πράγματι ήταν τόσο γρήγορος.

Σύμφωνα με τον Aleix Espargaro όχι τόσο που θα έπρεπε - και τον ανάγκασε να χάσει πολύ χρόνο, αλλιώς ο αναβάτης της Aprilia πιστεύει πως θα τα είχε πάει καλύτερα. Στην μάχη των τεσσάρων ο Alex Marquez έχασε γρήγορα τις θέσεις του και άφησε την μάχη να εξελιχθεί για τον Aleix Espargaro και τον Rins που όμως να ξέρετε πως δεν κράτησε πολύ και έδειξε πως ο αναβάτης της Aprilia έλεγε την αλήθεια, γιατί πράγματι αμέσως μετά έκανε την διαφορά, κρατήθηκε μπροστά και έφτασε σε σημείο να απειλεί και τον Zarco.

Η άλλη πολύ όμορφη μάχη ήταν πιο πίσω ανάμεσα στις δύο εργοστασιακές Honda και με Bastianini και Binder να παρακολουθούν. Ο Marquez πέρασε εμπρός, ο Pol Espargaro τον ξανά πέρασε αλλά φαινόταν ξεκάθαρα πως ο Marquez ήταν λίγο ταχύτερος. Στο μεταξύ πέφτει ο Martin και από εκείνη την στιγμή φαίνεται πως η πολύ κακιά τύχη της Ducati αυτό το τριήμερο θα συνεχιστεί.

Στον δέκατο γύρο πέφτει ο Bastianini, ο πρώτος στην βαθμολογία του πρωταθλήματος ενώ λίγο αργότερα η ομάδα θα έχανε και τον Fabio Di Giannantonio!

Στον 12^ο γύρο πέφτει ο Nakagami που θα μπορούσε να μπει και δεκάδα αλλά συνεχίζει τον αγώνα. Ο Nakagami έπεσε όταν ακούμπησε με τον προπορευόμενο Binder σε μία αργή αριστερή που τον ρυθμό έδινε ο Pol Espargaro. Λίγο αργότερα θα έπεφτε και ο Binder ενώ από πτώσεις έλειπε ήδη και ο Savadori.

Φυσικά αυτές οι πτώσεις ούτε που προετοίμαζαν κανέναν για αυτό που θα συμβεί. Την πιο χαρακτηριστική πτώση του αγώνα την προβλέψαμε όλοι μερικά κλάσματα πριν συμβεί, στο τελείωμα της κατηφόρας εκεί που αρχίζουν τα φρένα της πρώτης στροφής, εκεί που ο Miller έπεσε και παρέσυρε τον Mir.

Είχαν προηγηθεί οι προσπάθειες του Zarco να κάνει το ίδιο προσπέρασμα, όπως είπαμε στην αρχή για να είναι σίγουρος πως δεν θα του πάρουν την θέση στο βάθρο, δεν τα κατάφερε την πρώτη και βγήκε εκτός γραμμής με τον Miller να ψαλιδίζει τότε το μισό δευτερόλεπτο που είχαν σε διαφορά, προσπάθησε άλλες δύο και του βγήκε.

Τώρα ο Mir ήταν έρμαιο του Miller, κυριολεκτικά. Διότι ο Miller δεν ήταν σημαντικά πιο γρήγορος την υπόλοιπη πίστα αλλά φαντάστηκε πως με τον ίδιο τρόπο και εκμεταλλευόμενος την ευθεία θα καταφέρει να μπει στο βάθρο. Μόνο που η Suzuki είναι πολύ γρήγορη φέτος και γενικά οι Ducati δεν μπορούν να βασίζονται για πάντα στο πλεονέκτημα της τελικής στην ευθεία, ενώ ταυτόχρονα ο Mir είναι εξαιρετικός στα φρένα. Προφανώς και ο Miller εκεί είναι καλός, αλλά το όριο είναι ένα και αν ο Mir είναι ήδη εκεί, στο όριο, τότε δεν πρέπει να προσπαθήσει κανείς να τον περάσει. Αλλά ο Miller προσπάθησε. Δυστυχώς για τον Mir. Πηγαίνοντας για την εσωτερική της πρώτης στροφής και ενώ είναι αρκετά μέσα για να μπορέσει να κάνει ένα blockpass, ακόμη και αν περνούσε δεν θα είχε την ιδανική γραμμή μετά, ο Miller χάνει πρόσφυση από το εμπρός και φεύγοντας εκτός πίστας, παίρνει μαζί του την Suzuki του Mir!

Ο Mir σηκώνεται, χτυπά ειρωνικά παλαμάκια και αμέσως μετά κάνει κάτι που δεν μπορούσα να προβλέψω, μία πράξη που ο Miller ποτέ δεν θα έκανε αν είχαν συμβεί τα πράγματα αλλιώς! Αφήνει τον σαρκασμό στην άκρη, και επειδή ο Miller είναι στα γόνατα και δεν σηκώνεται, προφανώς από τα νεύρα του, ο Mir πηγαίνει απλά να δει αν είναι καλά, δεν το συνεχίζει, δεν του μιλά περισσότερο. Αυτοί οι δύο έχουν μία παλιά ιστορία, έχουν δώσει στις κάμερες εικόνες που δεν αξίζουν στα MotoGP όταν ο Miller άρπαξε το κράνος του Mir και του φώναζε στο πρόσωπο για επιθετικό προσπέρασμα που του είχε κάνει, λες και είμαστε σε κάποιο τοπικό πρωτάθλημα. Υπάρχουν κι άλλα στην μεταξύ τους ιστορία, όλα όμως λιγότερα, μικρότερα σε σημασία από αυτό που μόλις είχε συμβεί. Και ο Mir το προσπέρασε βλέποντας πως και ο Miller είναι απερίγραπτα στεναχωρημένος. Οι δυο τους αγκαλιάζονται λίγο μετά, ανταλλάσσουν δύο κουβέντες και από την ιστορία αυτή βγαίνει προς τα έξω πως ο Mir είναι σίγουρα πιο μεγαλόψυχος από τον Miller…

Για κερασάκι σε έναν αγώνα που το βάθρο έχει κλειδώσει πλέον, έχουμε μάχη ανάμεσα στους αδελφούς Marquez και του Bagnaia με τον Pol Espargaro. Η Ducati με την Honda ακουμπούν κιόλας, η Ducati χάνει την αριστερή της αεροδυναμική πτέρυγα αλλά στο τέλος ο Bagnaia τα καταφέρνει, ακριβώς πριν τον τερματισμό.

Πάνω στην καρό σημαία παίρνει την θέση και ο Marc Marquez από τον αδερφό του με την 5^η θέση που λείπει από το παραπάνω παζλ, να συμπληρώνεται από τον Oliveira που έτρεχε εντός έδρας και μετρά και μία νίκη εδώ μέσα.

Την δεκάδα έκλεισε ο Vinales, έχοντας πίσω τον Dovizioso με την πτώση του Miller να χαρακτηρίζει την ημέρα, όπως επίσης και το γεγονός πως αν η Yamaha χάσει τον Quartararo, θα έχουν τεράστιο πρόβλημα.

Επόμενος αγώνας την πρωτομαγιά στην Ισπανία, με Quartararo και Rins να ισοβαθμούν στην βαθμολογία του πρωταθλήματος και μόλις τρεις πόντους πίσω τον Aleix Espargaro!

Αποτελέσματα αγώνα: