MotoGP: Πώς μπορεί να πάρει τον τίτλο ο Mir στην Valencia!

Όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί και τα αποτελέσματα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/11/2020

Για την Suzuki και τον Mir, ο δεύτερος –και προτελευταίος του πρωταθλήματος- αγώνας στην Valencia, είναι αυτό που λέμε "match point". Ο Ισπανός, ο οποίος πήρε την πολυαναμενόμενη παρθενική του νίκη το προηγούμενο σαββατοκύριακο στον πρώτο αγώνα της Valencia, έχει αυτή την στιγμή ένα βαθμολογικό προβάδισμα 37 πόντων, έναντι του ομόσταυλού του στην Suzuki του Alex Rins και απομένουν άλλοι δύο αγώνες.

Αυτό σημαίνει ότι ο Mir θα μπορούσε να στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής από στο δεύτερο GP της Valencia, με έναν συνδυασμό αποτελεσμάτων που δεν είναι καθόλου απίθανο να συμβούν. Ας δούμε λοιπόν τι χρειάζεται να συμβεί για να πάρει τον πρώτο του τίτλο στα MotoGP (έναν αγώνα μετά την πρώτη του νίκη) και την Suzuki να πανηγυρίζει ως πρωταθλήτρια μετά από 20 ολόκληρα χρόνια, από τότε που ο Kenny Roberts Jr. Της χάρισε το πρωτάθλημα το 2020:

  • Αν ανέβει στο βάθρο, χωρίς να παίζει ρόλο πού τερμάτισαν οι αντίπαλοί του
  • Αν τερματίσει 4ος, 5ος ή 6ος και δεν κερδίσουν κάποιοι από τους Quartararo και Rins
  • Αν τερματίσει 7ος και δεν κερδίσει κάποιος από τους Quartararo, Rins και Vinales
  • Αν τερματίσει 8ος, 9ος ή 10ος, δεν κερδίσει ο Vinales, με τους Quartararo και Rins να μην τερματίσουν ψηλότερα από την τρίτη θέση
  • Αν τερματίσει 11ος, με τους Vinales, Morbidelli και Dovizioso να μην στεφθεί κανένας τους νικητής και οι Quartararo και Rins να μην τερματίσουν ψηλότερα από την τρίτη θέση
  • Αν τερματίσει στην 12η, 13η ή 14η θέση, δεν κερδίσουν οι Morbidelli και Dovizioso, ο Vinales να μην τερματίσει καλύτερα από τρίτος και οι Quartararo και Rins να μην ανέβουν στο βάθρο
  • Αν τερματίσει 15ος και οι Morbidelli και Dovizioso δεν κερδίσουν, ο Vinales δεν τερματίσει ψηλότερα από την τρίτη θέση και οι Quartararo και Rins δεν τερματίσουν ψηλότερα από την πέμπτη
  • Αν δεν καταφέρει να μαζέψει καθόλου βαθμούς, με τους Morbidelli και Dovizioso να τερματίζουν κάτω από την τρίτη θέση, ο Vinales δεν τερματίσει στο βάθρο και οι Quartararo και Rins δεν καταφέρουν κάτι καλύτερο από την πέμπτη θέση

Επιπλέον, η Suzuki πάει στην Valencia έχοντας προβάδισμα εφτά βαθμών από την Ducati στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και θα μπορούσε να πάρει και αυτό τον τίτλο στην Valencia για πρώτη φορά μετά το 1982 αν συμβεί ο εξής συνδυασμός αποτελεσμάτων: ο πρώτος αναβάτης της Suzuki να τερματίσει σε θέση που θα του δίνει 18 βαθμούς παραπάνω από τον πρώτο αναβάτη της Ducati, έναν βαθμό παραπάνω από τον πρώτο αναβάτη με Yamaha και τρεις βαθμούς περισσότερους από τον πρώτο αναβάτη της ΚΤΜ.

Το αν θα συμβεί κάποιο από τα παραπάνω… μαθηματικά μοντέλα, μένει να το δούμε σε λίγες μέρες στον δεύτερο αγώνα της σεζόν στην Valencia, εκεί που παραδοσιακά έπεφτε η αυλαία του παγκοσμίου πρωταθλήματος μέχρι σήμερα, καθώς φέτος προστέθηκε και ο τελευταίος αγώνας της σεζόν στο Portimao το επόμενο σαββατοκύριακο.

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.