MotoGP: "Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω" - Απίστευτη 4η θέση του Jorge Martin στην Ταϊλάνδη

Ο Ισπανός μιλά για τον τρελό αγώνα στο Buriram μετά τον δύσκολο χειμώνα και τις επεμβάσεις
Martin 4th Place
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/3/2026

Από το να μην μπορεί να ταΐσει τον εαυτό του ως τη μάχη με Marquez και Acosta για το βάθρο, ο Jorge Martin έγραψε μια από τις πιο δυνατές ιστορίες του φετινού ξεκινήματος.

Ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP χαρακτήρισε "απίστευτη" και "τρελή" την τέταρτη θέση που κατέκτησε στο Grand Prix Ταϊλάνδης, αποκαλύπτοντας πως μόλις δύο μήνες πριν δεν μπορούσε ούτε να φάει μόνος του, μετά από τις τελευταίες του χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο χειμώνας ήταν ξανά δύσκολος για τον Martin, καθώς υποβλήθηκε σε συμπληρωματική επέμβαση στον καρπό και στην κλείδα, τραυματισμοί που τον ταλαιπώρησαν από την περσινή σεζόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τις δοκιμές στη Sepang, με την πρώτη του ουσιαστική επαφή με τη νέα Aprilia Racing RS-GP να γίνεται μόλις μία εβδομάδα πριν την πρεμιέρα στο Buriram.

Στο τεστ της Ταϊλάνδης ήταν όγδοος, στις κατατακτήριες ανέβηκε πέμπτος, επανέλαβε το αποτέλεσμα στο Sprint και την Κυριακή έκανε ακόμη ένα βήμα μπροστά, τερματίζοντας τέταρτος, το καλύτερο έως τώρα αγωνιστικό του Σαββατοκύριακο με την ιταλική ομάδα.

"Έκανα έναν πολύ καλό αγώνα. Είμαι χαρούμενος και περήφανος για τον χειμώνα μου. Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω! Και τώρα είμαι εδώ, τέταρτος στο πρωτάθλημα. Είναι τρελό, απίστευτο!"

Ο Ισπανός τόνισε πως προσέγγισε το τεστ με "ανοιχτό μυαλό" προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη μοτοσυκλέτα, κάτι που, όπως είπε, απέδωσε καρπούς. Κατά τη διάρκεια του αγώνα βρέθηκε να δίνει σκληρές μάχες με τους Marc Marquez και Pedro Acosta, χάνοντας πιθανότατα πολύτιμο χρόνο στη διεκδίκηση μιας θέσης στο βάθρο.

"Σήμερα έκανα ακόμη ένα μεγάλο βήμα στο στυλ οδήγησής μου. Σίγουρα έχασα λίγο χρόνο παλεύοντας με τον Marc και τον Pedro, αλλά το απόλαυσα. Αν δεν συνέβαινε αυτό, ίσως να ήμουν στο βάθρο ή πολύ κοντά στον Raul. Αλλά έτσι είναι οι αγώνες," ανέφερε.

Παραδέχτηκε επίσης πως ο αγώνας ήταν κυρίως διαχείριση φυσικής κατάστασης, ελαστικών και καυσίμου, με τα τελευταία περάσματα να είναι ιδιαίτερα απαιτητικά: "Στους τελευταίους γύρους ήταν δύσκολα. Δεν μπορούσα καν να ανοίξω πλήρως το γκάζι στις ευθείες λόγω σπιναρίσματος, ήταν πραγματικά περίπλοκο."

Την ώρα που ο Martin πανηγύριζε μια προσωπική νίκη-επιστροφή, ο ομόσταυλος Marco Bezzecchi κυριάρχησε από την εκκίνηση έως την καρό σημαία, ενώ ο Acosta αποχώρησε από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος της βαθμολογίας.

Για τον Martin όμως η τέταρτη θέση είχε γεύση θριάμβου. Από το χειρουργείο και την αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, το να βρεθεί στην καρδιά της μάχης του MotoGP ήταν ένα αποτέλεσμα που, όπως είπε και ο ίδιος, μοιάζει απλώς απίστευτο.

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.