Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/3/2022

Μία δύσκολη εκκίνηση για τις Ducati στέρησε μία επικίνδυνη μάχη στην πρώτη στροφή και επέτρεψε τις Honda να φύγουν μπροστά. Συνοδευόμενες από τον Binder σε μία εκπληκτική εκκίνηση. Πολύ γρήγορα ο Mir πέρασε τον Bastianini για να βρεθεί στην τέταρτη θέση, πίσω από την τεράστια έκπληξη, τον Binder που έστριψε τρίτος και κράτησε την θέση του στις πρώτες θέσεις! Ο Quartararo προσπάθησε στην αρχή να τα βάλει με τον Martin στην 7^η θέση αλλά στον τέταρτο γύρο έμεινε πίσω στην 9^η θέση παλεύοντας με τον Rins που τον πέρασε στην ευθεία με την νέα δύναμη που έχει βρει η Suzuki.

Πρώτος από την αρχή λοιπόν ο Pol Espargaro με τον Marquez να πάει να τον περάσει στα φρένα της πρώτης στροφής στην έναρξη του δεύτερου γύρου, αλλά να ανοίγει την γραμμή του και ο Pol να περνά μπροστά. Από εκείνη την στιγμή η απόστασή τους θα ανέβαινε αμέσως σε μήκος μίας μοτοσυκλέτας καθώς μπορεί ο Marquez να θυμήθηκε πως η πίστα αυτή κερδίζεται πάντα στο τέλος και από εκείνον που έχει τα ελαστικά με την καλύτερη κατάσταση. Όμως ακόμη κι αν αυτό ήταν το πλάνο, δεν εξελίχθηκε καλά γιατί στον 6^ο γύρο ο Binder πέρασε εμπρός, όσο ο Mir έχανε την θέση από τον Bastianini!

Το εκπληκτικό είναι πως η Suzuki δεν έχασε την τέταρτη θέση στην ευθεία, την μεγαλύτερη των GP σε μία πίστα που ευνοείται η Ducati. Ο Bastianini προσπάθησε στην ευθεία αλλά δεν τα κατάφερε και τελικά πέρασε μπροστά λίγο αργότερα. Κάτι που στο τέλος φανέρωσε για ακόμη μία φορά την τεράστια εξέλιξη της Suzuki στο γκάζι.

MotoGP Διαγωνισμός του MOTO: Κέρδισε υπογεγραμμένο το κράνος του Quartararo!

Στον 7ο γύρο ο Marquez θα έχανε την θέση του από τον Bastianini και αυτή την φορά στην ευθεία και στα φρένα της πρώτης στροφής, με την Ducati να είναι ταχύτερη από την Honda και να εκμεταλλεύεται και το slip streaming. Όλη αυτή την ώρα ο Pol Espargaro είναι πρώτος και ο Binder σε απόσταση πίσω του!

Ο Aleix Espargaro ήταν εντός πεντάδας όλη αυτή την ώρα παλεύοντας με τον Mir που στον 8^ο γύρο έχουν σχηματίσει ένα δίδυμο αρκετά πίσω από τον Marquez που κυνηγά τον Bastianini με Pol Espargaro και Binder να συνεχίζουν πρώτοι.
Την ίδια ώρα ο Miller εγκαταλείπει από πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του φανερά εκνευρισμένος δείχνοντας πως η κακοτυχία τον έχει ακολουθήσει και στο 2022 και δεν έμεινε στο 2021. Η πρώτη ενημέρωση για την εγκατάλειψη της εργοστασιακής Ducati αναφέρει πρόβλημα στα ηλεκτρονικά, πράγμα που άναψε τα λαμπάκια του Miller, χωρίς να πασχίζει να κρύψει τα συναισθήματά του.

Ο Pol Espargarao κάνει ταχύτερο χρόνο όσο o Alex Marquez πέφτει, ενώ λίγο μετά στον 11^ο γύρο πέφτει και ο Oliveira ενώ είχε πέσει και μία από τις Mooney VE46 νωρίτερα, αυτή του Marco Bezzecchi αναγκάζοντας να βγουν οι κίτρινες σημαίες.

Και τότε γίνεται η τραγικότερη στιγμή για την Ducati: Ο Martin είναι στην εξωτερική πλευρά του Bagnaia και πάει για την προσπέραση στα φρένα αλλά ο Bagnaia το παρακάνει όμως κρατώντας τα φρένα λίγο περισσότερο και χάνει πρόσφυση στο εμπρός ελαστικό. Πέφτει και φυσικά παίρνει μαζί του και τον Martin. Απολογείται αμέσως όσο σηκώνει τον συναθλητή του από τα χαλίκια, με τις τρίχες στο box της Ducati να έχουν σηκωθεί όρθιες χωρίς να μπορούν να πιστέψουν πως μέσα σε λίγους γύρους είχαν χάσει τρεις μοτοσυκλέτες, και ανάμεσά τους και τις δύο εργοστασιακές συμμετοχές.

Αμέσως μετά, στον 14^ο γύρο, ο Bastianini κάνει την επίθεση στον Binder και καταφέρνει να περάσει στα φρένα, αλλά ανοίγει γραμμή παλεύει για λίγο και κρατάει την θέση του, μόνο και μόνο για να επαναληφθεί το ίδιο λίγες στροφές αργότερα. Η μοναδική Ducati που μπορεί να παλέψει για το βάθρο ανοίγει συνέχεια γραμμή και πρέπει να σηκώνει το box όρθιο από την αγωνία, με τον Zarco να είναι πίσω στην 9^η θέση και μακριά από την δράση.

Στο μεταξύ ο Pol Espargaro έκανε τον αγώνα της ζωής του, έκανε εκείνο που ονειρευόταν, οδηγούσε την Honda στην πρώτη γραμμή έχοντας συμπληρώσει περισσότερους από τους μισούς γύρους.

Όταν είχα μιλήσει μαζί του ενώ ήταν ακόμη στην KTM, μου είχε πει πως ονειρεύεται να πάει στην Honda γιατί πιστεύει πως το στιλ του ταιριάζει με του Marquez και είχε στόχο να κερδίζει στην σέλα της. Εκείνη την στιγμή χαμογέλασα γιατί εξέφραζε ένα πολύ μακρινό και δύσκολο όνειρο για μία μοτοσυκλέτα φτιαγμένη να δουλεύει με το στιλ του Marquez. Κι όμως σήμερα είχε μία εξαιρετική ημέρα. Το πρόβλημα για τον Pol είναι πως η πλειοψηφία δεν τον λογαριάζει ακόμη ως υπολογίσιμη δύναμη για το βάθρο, ώστε να πιστέψει και ο ίδιος λίγο περισσότερο στον εαυτό του. Και όταν τελικά ο Bastianini έκανε την επίθεση του στον 19^ο γύρο το λάθος έγινε. Πίεσε πάρα πολύ στα φρένα, περισσότερο από το λογικό για τα 349 χιλιόμετρα που είχαν εκείνη την στιγμή και άνοιξε πολύ την γραμμή του, χάνοντας και την δεύτερη θέση.

Λίγο πριν όμως ο αδερφός του, Aleix Espargaro, είχε καταφέρει να περάσει τον Marquez σχεδόν ακουμπώντας αλλά χτίζοντας απόσταση αμέσως μετά. Οπότε τα δύο αδέρφια ήταν πλέον στην τρίτη και τέταρτη θέση, αν και με σχεδόν ένα δευτερόλεπτο διαφορά.

Ο Pol Espararo ήταν ο μόνος από τις θέσεις του βάθρου με δύο μαλακές γόμες, ο Binder είχε την μεσαία εμπρός και πίσω και ο Bastianini που πλέον οδηγούσε μόνος του εμπρός είχε συνδυασμό μαλακής-μεσαίας και έδειχνε απόλυτα σίγουρος παρόλο που οι αντιδράσεις της μοτοσυκλέτας φανέρωναν πως ήταν στο όριο.

Κι όμως, ο Bastiannini τα καταφέρνει! Χαρίζει ανάσα στο box της Ducati που ο αέρας είχε εξαφανιστεί και οι πάντες κρατούσαν την αναπνοή τους και παίρνει την πρώτη του νίκη στα MotoGP! Μία απίστευτη κίνηση, ένας εξαιρετικός αγώνας για τον Bastianini που μετρά διπλά και τριπλά μετά από όλα όσα έπαθε η Ducati σήμερα.

Η Honda πήρε την τρίτη και την πέμπτη θέση με την Suzuki να μην καταφέρνει να οδηγήσει σε κεφαλοποίηση την σίγουρα μεγάλη εξέλιξη που είχε κάνει. Η Yamaha κράτησε τελικά την 9^η θέση στην καρό σημαία, καθώς οι μεγαλύτεροι φόβοι του Quartararo βγήκαν σήμερα στην επιφάνεια και ο Zarco τον πέρασε στην ευθεία, πάνω στην καρό σημαία. Φάνηκε πως ούτε και τώρα έχουν βρει την δύναμη που έψαχναν όλο αυτό τον καιρό.

Ο Binder που έκανε μία από τις καλύτερες εκκινήσεις της KTM ποτέ, έφερε την μοτοσυκλέτα στην δεύτερη θέση σε μία πίστα που η δύναμη είναι το βασικό προνόμιο που πρέπει κανείς να έχει και το μόνο που περιμένουν όλοι να δουν, είναι να έχει σταθερότητα, καθώς έχει αποδείξει ήδη πως μπορεί να είναι μπροστά.

Τα MotoGP μας έχουν συνηθίσει να περιμένουμε μία δυνατή μάχη στις πρώτες θέσεις που ο πρώτος αγώνας της σεζόν δεν μας έδωσε έντονα, με εξαίρεση την στιγμή του Bastianini με του Pol Espargaro και τις αντίστοιχα λίγες για τις υπόλοιπες θέσεις του βάθρου, ωστόσο ήταν ένας ενδιαφέρον αγώνας που φανέρωσε ακόμη καλύτερα τις αλλαγές που έχουν φέρει οι κατασκευαστές για το 2022 και φυσικά μία ιστορική ημέρα για την ομάδα Gresini, που επιστρέφει στις νίκες. Μία απίστευτη ομάδα, μία οικογένεια που έχει τεράστια πορεία αλλά έχει υποφέρει και πολύ, χάνοντας τον Simoncelli το 2011 ενώ μόλις πέρσι, στις 23 Φεβρουαρίου 2021 ο ιδρυτής της ομάδας, ο Fausto Gresini απεβίωσε έχοντας γίνει θύμα της πανδημίας. Μία μεγάλη λοιπόν ημέρα για την Gresini και για τον Bastianini που επέτρεψαν στην Ducati να έχει λόγους να πανηγυρίσει παρά την πανωλεθρία εγκαταλείψεων με τους υπόλοιπους αναβάτες της.

Επόμενος αγώνας στην νέα πίστα – δημόσιο δρόμο στην Ινδονησία εκεί που φανερώθηκαν τεράστια προβλήματα κατασκευής και μένει να δούμε αν έχουν προλάβει να τα διορθώσουν.

1	23 EneaBastianini Gresini Racing MotoGP™		Ducati	168.2	42'13.1980
2	33 BradBinder Red Bull KTM Factory Racing		KTM	168.1	+0.346
3	44 PolEspargaro Repsol Honda Team		Honda	168.1	+1.351
4	41 AleixEspargaro Aprilia Racing		Aprilia	168	+2.242
5	93 MarcMarquez Repsol Honda Team		Honda	167.9	+4.099
6	36 JoanMir Team SUZUKI ECSTAR		Suzuki	167.8	+4.843
7	42 AlexRins Team SUZUKI ECSTAR		Suzuki	167.6	+8.81
8	5 JohannZarco Pramac Racing		Ducati	167.5	+10.536
9	20 FabioQuartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™		Yamaha	167.5	+10.543
10	30 TakaakiNakagami LCR Honda IDEMITSU		Honda	167.2	+14.967
11	21 FrancoMorbidelli Monster Energy Yamaha MotoGP™		Yamaha	167.1	+16.712
12	12 MaverickViñales Aprilia Racing		Aprilia	166.6	+23.216
13	10 LucaMarini Mooney VR46 Racing Team		Ducati	166.4	+27.283
14	4 AndreaDovizioso WithU Yamaha RNF MotoGP™ Team		Yamaha	166.4	+27.374
15	87 RemyGardner Tech3 KTM Factory Racing		KTM	165.5	+41.107
16	40 DarrynBinder WithU Yamaha RNF MotoGP™ Team		Yamaha	165.5	+41.119
17	49 FabioDi Giannantonio Gresini Racing MotoGP™		Ducati	165.5	+41.349
18	25 RaulFernandez Tech3 KTM Factory Racing		KTM	165.4	+42.357
	73 AlexMarquez LCR Honda Castrol	Honda	166.6	9 Laps
	63 FrancescoBagnaia Ducati Lenovo Team	Ducati	167.2	11 Laps
	88 MiguelOliveira Red Bull KTM Factory Racing	KTM	166.9	10 Laps
	72 MarcoBezzecchi Mooney VR46 Racing Team	Ducati	165.6	6 Laps
	89 JorgeMartin Pramac Racing	Ducati	167.2	11 Laps
	43 JackMiller Ducati Lenovo Team	Ducati	165.4	6 Laps

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!