MotoGP Qatar Ελεύθερα δοκιμαστικά Παρασκευής (FP1): Με Franco Morbidelli να δίνει τον ρυθμό

Ίδιοι πρωταγωνιστές με guest star την Aprilia

Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/3/2021

Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Franco Morbidelli ήταν ταχύτερος όλων και ο μοναδικός που έσπασε το φράγμα του 1:55 φροντίζοντας να δείξει με απόλυτη σαφήνεια στους αντιπάλους του πως η εντυπωσιακή παρουσία του στους τελευταίους αγώνες του περσινού πρωταθλήματος δεν ήταν καθόλου τυχαία και πως σκοπεύει να έχει ανάλογη συνέχεια και φέτος. Για άλλη μια φορά η Aprilia του Aleix Espargaro έδειξε την ταχύτητά της και μάλιστα σε μια πίστα που έχει τεράστια ευθεία. Βέβαια τα 350,6km/h της Ducati του Jack Miller ή πολύ περισσότερο τα 354km/h της Ducati Jorge Martin, μόνο η Honda του Pol Espargaro μπόρεσε να ανταγωνιστεί με 351,7km/h. Τόσο ο Jack Miller, όσο και ο Johann Zarco είχαν πτώση με τις Ducati τους στην ίδια στροφή (Κ4), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Ο Fabio Quartarro στην 4^η θέση με την εργοστασιακή πλέον Yamaha και πίσω του ο περσινός παγκόσμιος πρωταθλητής Joan Mir συμπλήρωσαν την πρωινή πρώτη πεντάδα.

Πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά (FP1)

1 Franco MORBIDELLI ITA Petronas Yamaha SRT Yamaha 342.8 1'54.921

2 Aleix ESPARGARO SPA Aprilia Racing Team Gresini 341.7 1'55.046 0.125 / 0.125

3 Jack MILLER AUS Ducati Lenovo Team Ducati 350.6 1'55.112 0.191 / 0.066

4 Fabio QUARTARARO FRA Monster Energy Yamaha 346.1 1'55.213 0.292 / 0.101

5 Joan MIR SPA Team SUZUKI ECSTAR Suzuki 345.0 1'55.255 0.334 / 0.042

6 Maverick VIÑALES SPA Monster Energy Yamaha 345.0 1'55.309 0.388 / 0.054

7 Alex RINS SPA Team SUZUKI ECSTAR Suzuki 349.5 1'55.353 0.432 / 0.044

8 Francesco BAGNAIA ITA Ducati Lenovo Team Ducati 348.3 1'55.365 0.444 / 0.012

9 Valentino ROSSI ITA Petronas Yamaha SRT 345.0 1'55.419 0.498 / 0.054

10 Miguel OLIVEIRA POR Red Bull KTM Factory Racing 346.1 1'55.745 0.824 / 0.326

11 Alex MARQUEZ SPA LCR Honda CASTROL Honda 346.1 1'55.748 0.827 / 0.003

12 Takaaki NAKAGAMI JPN LCR Honda IDEMITSU Honda 348.3 1'55.754 0.833 / 0.006

13 Johann ZARCO FRA Pramac Racing Ducati 350.6 1'55.871 0.950 / 0.117

14 Stefan BRADL GER Repsol Honda Team Honda 345.0 1'55.942 1.021 / 0.071

15 Pol ESPARGARO SPA Repsol Honda Team Honda 351.7 1'56.046 1.125 / 0.104

16 Brad BINDER RSA Red Bull KTM Factory Racing 347.2 1'56.057 1.136 / 0.011

17 Luca MARINI ITA SKY VR46 Esponsorama 347.2 1'56.069 1.148 / 0.012

18 Enea BASTIANINI ITA Esponsorama Racing Ducati 349.5 1'56.198 1.277 / 0.129

19 Danilo PETRUCCI ITA Tech 3 KTM Factory Racing 343.9 1'56.230 1.309 / 0.032

20 Jorge MARTIN SPA Pramac Racing Ducati 354.0 1'56.541 1.620 / 0.311

21 Lorenzo SAVADORI ITA Aprilia Racing Team Gresini 342.8 1'56.559 1.638 / 0.018

22 Iker LECUONA SPA Tech 3 KTM Factory Racing 348.3 1'56.943 2.022 / 0.384

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.