MotoGP – Qatar: Επέστρεψε το θέαμα!

Θρίαμβος Viñales, μάχη μέχρι το τέλος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2017

Άκρως δυναμικά επέστρεψε το MotoGP, με μπόλικο θέαμα και απρόβλεπτες καταστάσεις, και τον καιρό να δίνει τελικά την άδεια να γίνει ένας στεγνός και γρήγορος αγώνας, όχι όμως χωρίς κάποια γραφειοκρατία, πριν δώσει αυτή την άδεια…

Ο αγώνας ξεκίνησε κυνηγώντας τα σύννεφα, όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί από εχθές, όμως ευτυχώς ήταν ήπια τα πράγματα, γλιτώνοντας τα χειρότερα ή τουλάχιστον έτσι έδειχνε αρχικά, όταν αποφασίστηκε μισή ώρα καθυστέρηση και μόλις ένας γύρος λιγότερος από το προβλεπόμενο, ώστε να μην σπαταληθεί πολύς –πρόσθετος- τηλεοπτικός χρόνος…

Μικρή ειρωνεία ότι η βροχή ξεκίνησε αμέσως μόλις τερμάτισε η Moto 2, ψιχαλίζοντας με ρυθμό που δεν μπορούσε να αποθαρρύνει την διοργάνωση για να σταματήσει την εκκίνηση των MotoGP, και μόλις στήθηκαν οι αναβάτες η βροχή έδειξε να δυναμώνει. Η διοργάνωση έπρεπε να πάρει αποφάσεις την στιγμή που ο ρυθμός με τον οποίο οι σταγόνες έφταναν στο έδαφος, αυξομειωνόταν συνεχώς. Στο τέλος αποφάσισαν την ακύρωση της εκκίνησης, με την ελπίδα ότι το σύννεφο που δημιούργησε το πρόβλημα θα εξαφανιστεί χωρίς να το ακολουθήσει δεύτερο, αποφασίζοντας μισή ώρα καθυστέρηση. Το θρίλερ της εκκίνησης όμως θα κρατούσε λίγο ακόμα…

Βγαίνοντας οι αναβάτες για αναγνώριση της κατάστασης στην πίστα, ανακάλυψαν ότι στις τελευταίες στροφές υπήρχε σοβαρό πρόβλημα πρόσφυσης, ώστε μερικοί αναγκάστηκαν να βγουν εκτός για να αποφύγουν την πτώση. Στο τέλος του αναγνωριστικού αυτού γύρου, ενημέρωσαν την οργάνωση ότι είναι αδύνατο να αγωνιστούν ή τουλάχιστον η πλειοψηφία είχε αυτή την πεποίθηση, καθώς ορισμένοι ήταν έτοιμοι να αγωνιστούν με την πίστα ως έχει, δηλαδή με το τρίτο μισό βρεγμένο. Το ζήτημα ήταν πως δεν υπήρχαν οι συνθήκες για βρόχινα ελαστικά και με τα slick η πρόσφυση δεν ήταν ομοιόμορφη σε όλη την πίστα. Τότε αποφασίστηκε νέα καθυστέρηση για την εκκίνηση, με ακόμα έναν γύρο λιγότερο, φτάνοντας στρογγυλά τους είκοσι, εν μέσω παραπόνων από τις κερκίδες που ο κόσμος δεν μπορούσε να περιμένει περισσότερο.

Την νέα καθυστέρηση εκμεταλλεύτηκαν οι Marquez και Crutchlow για να κάνουν μία αλλαγή στο εμπρός ελαστικό την τελευταία στιγμή, τοποθετώντας την γόμα μεσαίας σκληρότητας, με τον Zarco και Bautista να αλλάζουν πίσω σε μαλακό, την στιγμή που άνθρωποι της Michelin δήλωσαν ότι με τις νέες συνθήκες και τους λιγότερους γύρους, η σκληρή γόμα να μην είναι η καλύτερη λύση. Ουσιαστικά η μεσαία γόμα για το εμπρός ήταν η επιλογή και των υπολοίπων, ενώ το μαλακότερο πίσω ελαστικό το φορούσε από την αρχή και ο Dovizioso, αποτελώντας με Zarco και Bautista την μειοψηφία στην επιλογή του πίσω ελαστικού.

Κι επιτέλους:

Η εκκίνηση τελικά έγινε με την απόφαση για δύο γύρους προθέρμανσης, ώστε να απομακρυνθεί και η τελευταία υγρασία από την αγωνιστική γραμμή, από το πέρασμα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών. Μικρός πανικός στην εκκίνηση, με τον Iannone να κάνει κάτι γνώριμο από παλιά, να ξεκινά τόσο γρήγορα και άμεσα, που η οργάνωση έπρεπε να εξετάσει αν ήταν άκυρη η εκκίνησή του, τον Zarco να κάνει επίσης καλή εκκίνηση όχι όμως χωρίς αψιμαχίες, και τον Rossi να επιτίθεται από τις πίσω γραμμές, να παίρνει μία σωστή γραμμή για την πρώτη στροφή πίσω από τον Dovizioso, αλλά να έρχεται ο Crutchlow και να πέφτει επάνω του! Μοναδικοί χαμένοι από αυτή την στιγμή, ήταν η πίσω κάμερα της Yamaha M1 που για τον υπόλοιπο αγώνα κρεμόταν από το καλώδιό της, πάνω από τον πίσω τροχό του Rossi και ο ίδιος ο Cruthclow που έχασε δύο θέσεις κατευθείαν. Από εκείνη την στιγμή όμως, τίποτα στον αγώνα δεν θα ήταν απόλυτα προβλέψιμο, μέχρι και το τέλος του!

Στην μέση του πρώτου γύρου, ο Zarco είχε βρεθεί να οδηγεί τον αγώνα στην πρώτη του εμφάνιση στα MotoGP, με όλους τους αναμενόμενους διεκδικητές του φετινού τίτλου να τον ακολουθούν, πλην του Lorenzo, του περσινού νικητή στο Κατάρ, που κάνοντας ένα λάθος βρέθηκε στις τελευταίες θέσεις από τις οποίες ανέκτησε κάποιες στην μέση του αγώνα για να τις χάσει ξανά.

Όσο ο Zarco έκανε την εμφάνιση της ζωής του, πίσω του οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να κρατήσουν μία σειρά, με τον Marquez να παλεύει να κρατήσει την θέση του από τον Iannone που έδινε δυνατή μάχη και τον Dovizioso να επιτίθεται στην τεράστια ευθεία του Losail, απειλώντας να τους περάσει όλους με την τεράστια διαφορά ιπποδύναμης στις ψηλές στροφές που έχει η Ducati. Σε κοντινή απόσταση ο Vinales, ολοκλήρωνε την πρώτη ομάδα που ξεμάκραινε από τους υπόλοιπους, όσο ο Zarco άνοιγε επίσης την διαφορά ανεπηρέαστος από τις μάχες πίσω του. Πιο πίσω ο Pedrosa καθυστερούσε ξεκάθαρα τον Rossi που έδινε μάχη για ένα καθαρό προσπέρασμα, στην πίστα που δεν αφήνει πολλές επιλογές, αφού εκτός αγωνιστικής γραμμής, κρύβει παγίδες.

Όσο το εμπρός γκρουπ άνοιγε την διαφορά, τόσο γινόταν επιτακτική η ανάγκη για τον Rossi να περάσει τον Pedrosa, πράγμα που έκανε σταματώντας το κενό με τους εμπρός στο ένα δευτερόλεπτο. Μονάχα που μέχρι τότε, στους τέσσερις πρώτους γύρους, είχε γίνει κάτι που δεν μπορούσε κανένας να προβλέψει. Ο Zarco όχι μόνο οδηγούσε ακόμα τον αγώνα, αλλά είχε ανοίξει την διαφορά του σχεδόν στο ένα δευτερόλεπτο! Μία δορυφορική μοτοσυκλέτα, με έναν αναβάτη –που αν και παγκόσμιος πρωταθλητής στην Moto2, είναι νέος στα GP- οδηγούσε τον αγώνα και μάλιστα άνοιγε την διαφορά από τους καλύτερους του κόσμου. Μπορεί η υπεροχή να οφειλόταν κυρίως στο μαλακό πίσω ελαστικό, αλλά και στο γεγονός ότι οι υπόλοιποι έκαναν έναν αγώνα τακτικής κρατώντας ελαστικό και δυνάμεις για το τρίτο μισό του αγώνα, όμως και πάλι η προσπάθεια εκείνη την στιγμή του Zarco, ήταν αξιομνημόνευτη. Δυστυχώς για εκείνον δεν κράτησε πολύ. Ήταν ξεκάθαρο ότι έκανε υπερπροσπάθεια και ήταν επίσης ξεκάθαρο ότι θα έπρεπε να κόψει ρυθμό. Το είπε και ο ίδιος αργότερα. Γιατί βγαίνοντας ελάχιστα εκτός γραμμής αμέσως μετά το πρώτο εσάκι, πάτησε λίγο πιο απότομα το εμπρός φρένο για να προετοιμαστεί για την επόμενη στροφή και αμέσως έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό σημειώνοντας μία πολύ άτυχη πτώση.

‘Έλεγα στον εαυτό μου να πάει πιο συντηρητικά και μάλιστα το είχα ήδη εφαρμόσει, για αυτό και με τσάτισε πολύ αυτή η πτώση, γιατί προσπάθησα να την αποφύγω», δήλωσε λίγο αργότερα, με την αλήθεια να παραμένει ότι μπορεί να το σκέφτηκε, αλλά άργησε να το εφαρμόσει….

Λίγο αργότερα ο Bautista θα έπεφτε κι αυτός, αφήνοντας τον Dovizioso που πάλευε στις πρώτες θέσεις, τον μοναδικό με μαλακό πίσω ελαστικό, μεγαλώνοντας την αγωνία της Ducati για πιθανή πτώση. Γιατί είχε προηγηθεί και διπλή πτώση του Crutchlow στην 16η στροφή, σηκώθηκε και έπεσε αμέσως μετά στην 13η….

Μπροστά ο Iannone έδινε μάχη με τον Marquez μονάχα που πλησίασε πολύ και αμέσως μετά έπεσε, πάλι θυμίζοντας την περασμένη χρονιά, σε μία φάση που πρέπει να εξεταστεί με λεπτομέρεια για να εξακριβωθεί αν η πτώση οφείλεται σε επαφή με το πίσω ελαστικό του Marquez πράγμα που είναι και το πιθανότερο. Με Zarco και Iannone εκτός, ο Dovizioso έκανε την επίθεσή του και οδηγούσε τον αγώνα την στιγμή που ο Vinales έπεφτε σε χρόνο και τον πλησίαζε ο Rossi. Μικρή μάχη με τον Marquez για πολύ λίγο, εξαιρετικά φρένα από τον Dovizioso και ηρεμία μέχρι που ξαφνικά οι δύο Yamaha, ταυτόχρονα, ανέβαζαν ρυθμό πλησιάζοντας σε μερικές εκπληκτικές στιγμές συντονισμένης οδήγησης.

Πανεύκολο το προσπέρασμα της Yamaha M1 του Vinales έναντι της Honda του Marquez και απευθείας επίθεση στον Dovizioso. Πολύ σύντομα θα ακολουθούσε και ο Rossi και τελικά η Ducati και οι δύο Yamaha θα άνοιγαν την διαφορά μέχρι και πάνω από τα τρία δευτερόλεπτα, σε σύγκριση με τον Marquez που από εκείνη την στιγμή θα έκανε μοναχικό αγώνα στην τέταρτη θέση, ενώ πιο πίσω του άλλη μία τριάδα σχηματιζόταν με τον Redding να είναι αρκετά μαχητικός.

Ο Vinales με τον Dovizioso θα άλλαζαν αρκετές φορές θέση, με τον Rossi να παρακολουθεί από κοντά για μεγάλο διάστημα, μένοντας όμως στο τέλος πιο πίσω, και χωρίς να αποτελέσει πραγματική απειλή για τον Dovizioso.

Ήταν πολλά τα στοιχήματα εκείνη την στιγμή, για την πρώτη θέση: Ο Dovizioso είχε τεράστιο προβάδισμα στην ευθεία αλλά και μία μικρή αμφιβολία για το αν θα κρατηθεί το πίσω ελαστικό. Ο Vinales ήταν βέβαιο ότι μπορούσε να τον περάσει στο δεύτερο και κυρίως το τρίτο κομμάτι της πίστας, αλλά θα έπρεπε να χτίσει διαφορά για να μην τον περάσει σαν σταματημένο η Ducati στην ευθεία. Ήταν τόσο μεγάλο το πρόβλημα αυτό, που ο Vinales έκανε το μοναδικό λάθος στα φρένα της πρώτης στροφής, βγαίνοντας εκτός γραμμής όταν προσπάθησε να μείνει στο γκάζι περισσότερο, για να μην τον περάσει ο Dovizioso. Η ειρωνεία είναι ότι εκείνη την στιγμή η Ducati δεν ήταν σε θέση να τον φτάσει γιατί είχε χτίσει την απαραίτητη διαφορά και έτσι εκείνο το λάθος αναζωπύρωσε την μάχη, με τον Rossi να πλησιάζει ξανά, χωρίς όμως να απειλεί ξεκάθαρα για την δεύτερη θέση που κρατούσε ο Dovizioso.

Μία κοντινή ματιά στους πίσω τροχούς των Yamaha και της Ducati, άφηνε επίσης να μαντέψεις ότι το σενάριο να μην αντέξει το ελαστικό του Dovizioso είχε απομακρυνθεί. Γιατί στην έξοδο τα ηλεκτρονικά των Yamaha M1 επέτρεπαν ένα μικρό ντριφτάρισμα με λευκό καπνό, ενώ η Ducati GP επιτάχυνε εξίσου δυνατά αλλά πιο ομαλά. Με τον Dovizioso να είναι ένας από τους πιο σταθερούς οδηγούς και με φήμη ότι παρουσιάζει την μικρότερη φθορά στα ελαστικά της Ducati, οι τελευταίοι γύροι ήταν βέβαιο ότι θα αποτελέσουν μία μάχη αναβατών, χωρίς απρόοπτα. Στην μάχη αυτή επικράτησε ξεκάθαρα ο Vinales που σε κάθε στροφή έκανε υπερπροσπάθεια να κρατηθεί στο μέγιστο δυνατό, ξεμακραίνοντας ολοένα και περισσότερο για να μην μπορέσει η Ducati να τον φτάσει στην ευθεία του τερματισμού. Ακόμα κι ένα μικρό λάθος του Dovizioso στην έξοδο της τελευταίας στροφής, δεν ήταν ικανό να πεις ότι χάρισε την νίκη στον Vinales.

Με μία ξεκάθαρη, εντυπωσιακή νίκη, ο νεότατος Ισπανός έκανε κάτι υπέροχο. Αποχαιρέτησε την Suzuki με νίκη στο 16 και χάρισε στην Yamaha την νίκη με το καλωσόρισμα φέτος! Έγινε έτσι ο δεύτερος νεαρότερος αναβάτης μετά τον Mike Hailwood με δύο νίκες σε δύο ομάδες.

Ολοκληρώθηκε έτσι ένας εντυπωσιακός πρώτος αγώνας στο Κατάρ, με θέαμα και μάχες που ανεβάζουν τον πήχη πολύ ψηλά για το πρωτάθλημα που μόλις ξεκίνησε.. και φυσικά αμέσως μετά άρχισε να βρέχει!

Ήταν λες και κρατήθηκε ο καιρός τόσο, όσο ακριβώς χρειαζόταν για να απολαύσουμε τον αγώνα, με τους Άραβες να λένε περήφανοι ότι εισακούστηκαν οι προσευχές τους και δημιουργήθηκε ένα παράθυρο ίσα-ίσα για τον τελευταίο αγώνα της ημέρας. Το MOTO θέλει η βροχή να σταματήσει πλήρως, καθώς θα οδηγήσουμε τώρα τα νέα ελαστικά της Michelin στην μαγική αυτή πίστα με τα πιο απαιτητικά φρένα και την τεράστια ευθεία, μείνετε συντονισμένοι!  

Επόμενος αγώνας στις 9 Απριλίου: Gran Premio Motul de la República Argentina με τον αγώνα να είναι προγραμματισμένος για τις 22:00 ώρα Ελλάδας!

Ετικέτες

MotoGP – Τα σημαντικότερα ορόσημα των κατασκευαστών

Μετά την ανασκόπηση των πρωταθλητών ο θεσμός συνεχίζει με την ανασκόπηση των κατασκευαστών
motomag MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

1/3/2024

Με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων ύπαρξης του θεσμού, συνεχίζουμε την αναδρομή σε σημαντικές στιγμές του MotoGP, γνωρίζοντας καλύτερα σημαντικά ορόσημα των κατασκευαστών οι οποίοι συμμετέχουν στο πρωτάθλημα.

Όπως είναι λογικό οι πρωταθλητές οι οποίοι έχουν κατακτήσει τίτλο σε κάποια κατηγορία του MotoGP έχουν μείνει στη μνήμη των περισσότερων φίλων του αθλήματος για αυτό το κατόρθωμα. Ωστόσο αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των επιτυχιών είναι και οι κατασκευαστές οι οποίοι πρόσφεραν τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες τους στον δρόμο προς την δόξα των αναβατών.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

Η Norton η οποία το 1949 κέρδισε τον πρώτο αγώνα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών και η AJS η οποία κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 500 κ.εκ. μπορεί να μην είναι πλέον στον θεσμό ωστόσο κάθε ένας κατασκευαστής που μπήκε στον θεσμό άφησε το δικό του στίγμα μεγαλύτερο ή μικρότερο.

Στην δική μας αναδρομή θα εστιάσουμε στα σημαντικότερα ορόσημα των κατασκευαστών -με αλφαβητική σειρά- οι οποίοι λαμβάνουν μέρος στην κορυφαία κατηγορία του MotoGP.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

APRILIA

Ο πρώτος αγώνας για την Aprilia έλαβε χώρα το 1985 στην κατηγορία 250 κ.εκ., με αναβάτη τον Loris Reggiani. Η πρώτη νίκη για την ιταλική εταιρεία ήρθε δύο χρόνια αργότερα στην ίδια κατηγορία, με τον Reggiani να κερδίζει το GP San Marino το 1987.

Χρειάστηκαν να περάσουν πέντε χρόνια για να κατακτήσει η Aprilia τον πρώτο της τίτλο, με τον Alessandro Gramigni να κερδίζει το 1992 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αναβατών στα 125 κ.εκ., τρία χρόνια αργότερα το εργοστάσιο του Noale πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο κατασκευαστή.

Η πρώτη νίκη στην μεγάλη κατηγορία ήρθε πρόσφατα και συγκεκριμένα το 2022, με τον Aleix Espargaro να κερδίζει στο GP Αργεντινής. Έκτοτε ο Espargaro έχει προσθέσει ακόμη δύο νίκες στο βιβλίο της ιστορίας της Aprilia, με την ιταλική εταιρεία να ευελπιστεί φέτος πως θα αυξήσει τις επιτυχίες της.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

DUCATI

Η πρώτη αγωνιστική εμφάνιση της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών πραγματοποιήθηκε το μακρινό 1956 με τον Sandro Artusi να λαμβάνει μέρος στο GP των Εθνών στην κατηγορία των 125 κυβικών. Η πρώτη νίκη για την ιταλική εταιρεία ήρθε δύο χρόνια αργότερα, με τον Alberto Gandossi να κερδίζει το 1958 το GP Βελγίου στην κατηγορία των 125 κυβικών.

Η πρώτη νίκη στην μεγάλη κατηγορία για την εταιρεία του Borgo Panigale ήρθε το 2003, με τον Loris Capirossi να κερδίζει το GP Καταλονίας. Το 2007 ήταν η σειρά του Casey Stoner να γράψει το όνομα του με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της ιστορίας της Ducati. Ο Stoner εκείνη την χρονιά χάρισε στην Ducati τόσο το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αναβατών όσο και το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.

Το 2022 ο Pecco Bagnaia αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής με τον Ιταλό κατασκευαστή, ενώ το 2023 κατάφερε να γίνει ο πρώτος αναβάτης της εταιρείας ο οποίος καταφέρνει να κατακτήσει back-to-back Παγκόσμιο Τίτλο.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

HONDA

Η Honda είναι ο κατασκευαστής ο οποίος έχει πετύχει τις περισσότερες νίκες -821- σε GP σε όλες τις κατηγορίες, με τις 313 από αυτές να αφορούν την μεγάλη κατηγορία. Ο Ιάπωνας κατασκευαστής συμμετείχε για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών το 1959 στην κατηγορία των 125 κυβικών. Για να έρθει η πρώτη νίκη για το HRC χρειάστηκαν να περάσουν δύο χρόνια, με τον Tom Phillis να ανεβαίνει στο πρώτο σκαλί του βάθρου το 1961 στο GP της Ισπανίας στα 125 κυβικά για λογαριασμό της εταιρείας.

Το 1961 ήταν μία χρονιά ορόσημο για την Honda καθώς είδε τους Mike Hailwood και Tom Phillis να κατακτούν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αναβατών στα 125 και 250 κυβικά αντίστοιχα, με τον Ιάπωνα κατασκευαστή να κατακτά για πρώτη φορά τον Παγκόσμιο Τίτλο Κατασκευαστών στις συγκεκριμένες κατηγορίες.

Η πρώτη νίκη της Honda στην μεγάλη κατηγορία ήρθε το 1966, με τον Jim Redman να κερδίζει το GP της Δυτικής Γερμανίας. Σημαντικό κεφάλαιο για το HRC ήταν ο Marc Marquez, με τον Ισπανό να κατακτά 6 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, να πετυχαίνει 59 νίκες στην μεγάλη κατηγορία και να ανεβαίνει στο βάθρο 101 φορές.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

KTM

Η KTM έκανε την εμφάνιση της στο MotoGP το 2003, συμμετέχοντας στο Ιαπωνικό GP στην κατηγορία 125. Σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές, οι Αυστριακοί κατάφεραν να κατακτήσουν την πρώτη τους νίκη ένα χρόνο αργότερα στο GP της Μαλαισίας με αναβάτη τον Casey Stoner.

Ο πρώτος τίτλος κατασκευαστών για την KTM ήρθε το 2005 στην κατηγορία 125, ενώ το 2012 όταν αυτή άλλαξε σε Moto3 o Sandro Cortese έφερε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αναβατών για τον Αυστριακό κατασκευαστή. Η πρώτη νίκη στην μεγάλη κατηγορία ήρθε το 2020 όταν ο Brad Binder κέρδισε το GP του Brno.

MotoGP – Τα ορόσημα των κατασκευαστών

YAMAHA

Η Yamaha το 1961 στο GP της Γαλλίας έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών με τον Fumio Ito στην κατηγορία των 250 κυβικών. Η πρώτη νίκη για την εταιρεία των τριών διαπασών ήρθε δύο χρόνια αργότερα, με τον Fumio Ito να κερδίζει στο GP Βελγίου στην κατηγορία 250 κυβικών.

Το 1964 η Yamaha είδε τον Phil Read να κατακτά τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο Αναβατών στα 250 κυβικά, ενώ την ίδια χρονιά η εταιρεία από την Iwata πανηγύρισε τον πρώτο της Παγκόσμιο Τίτλο Κατασκευαστών.

Η πρώτη νίκη για την Yamaha στην μεγάλη κατηγορία ήρθε το 1972 στο GP Ισπανίας με αναβάτη τον Chas Mortimer. Ένα σπουδαίο κεφάλαιο για την ιαπωνική εταιρεία αποτελεί ο Valentino Rossi, με τον Ιταλό να κατακτά με την Yamaha 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Αναβατών και 46 νίκες στην μεγάλη κατηγορία.

Το φετινό πρωτάθλημα του MotoGP ξεκινά την επόμενη εβδομάδα στο Qatar και όλοι οι κατασκευαστές θέλουν να δουν τους αναβάτες τους να συνεχίζουν την ένδοξη κληρονομιά τους.