MotoGP Qatar: Pole Position Ducati με νέο ρεκόρ και όλες τις Yamaha μπροστά!

Ο πρώτος αγώνας αναμένεται συγκλονιστικός!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2021

Η πρώτη κατάταξη για φέτος αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις για την σεζόν και μας γεμίζει αισιοδοξία πως θα απολαύσουμε θέαμα, ακριβώς όπως συμβαίνει συνέχεια πλέον στα MotoGP. Είναι χαρακτηριστικό πως στις πρώτες θέσεις όλοι οι αναβάτες έκαναν χρόνο καλύτερο από του ρεκόρ πίστας του Marc Marquez που το 2019 ήταν 1.53.380 με τον Bagnaia να κατεβαίνει στο 1.52 και εκτός από την πρώτη pole position να θέτει και νέο ρεκόρ. Προφανώς και είναι κρίμα που λείπει ο Marquez για να απαντήσει και δεν υπάρχει κανείς που δεν εύχεται να επιστρέψει πολύ γρήγορα και στην κορυφή των δυνάμεών του.

Από εκεί και πέρα σήμερα τα MotoGP έδειξαν την τεράστια εξέλιξή τους με τους απίστευτους χρόνους που κατάφεραν να κάνουν στην ιδιαίτερη πίστα του Κατάρ. Εξέλιξη στα αεροδυναμικά βοηθήματα και στα ελαστικά που φέρνουν τους χρόνους πιο κάτω από ποτέ. Αυτό είναι που καθιστά την σημερινή επίδοση του Rossi ένα τεράστιο άθλο! Αυτό που έκανε σήμερα δεν έχει προηγούμενο, ταχύτερος οδηγός εκτός εργοστασιακής ομάδας στην 4η θέση της εκκίνησης για αύριο, ενώ ήταν ήδη στην 3η και την έχασε για λίγο, τόσο λίγο που ανήκει σε εκείνους που έκαναν καλύτερο χρόνο από το ρεκόρ του 2019... Στα 42 του χρόνια και εκτός εργοστασιακής ομάδας σε πίστα που δεν ευνοεί την Yamaha τόσο όσο την Ducati, ο Rossi ήταν ένας από τους ταχύτερους και οι οπαδοί του έχουν κάθε δικαιολογία να ζητωκραυγάζουν.

Ταυτόχρονα οι νέοι αναβάτες μας αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις γιατί ξεκινούν από την πρώτη στιγμή με ανταγωνιστικούς χρόνους, πράγμα που σημαίνει πως δεν είναι μακρινό σενάριο να τους δούμε να συμμετέχουν πολύ ενεργά στην δράση όσο εξελίσσεται η σεζόν. Ο Bastianini για παράδειγμα που κρατούσε στην Q1 το ένα από τα δύο εισιτήρια για την Q2, μέχρι που το έχασε τελευταία στιγμή από τον Nakagami που πέρασε κατευθείαν μπροστά από τον Mir. Η Q1 σημαδεύτηκε και από την ήπια πτώση του Jorge Martin από low side ενώ υπήρχαν εκεί και όλα τα KTM, πράγμα που ελπίζουμε να μην ξανά συμβεί στους Αυστριακούς και να τους βλέπουμε στην πρώτη 12άδα, ιδιαίτερα μετά την περσινή απίστευτη απόδοση.

Στην Q2 ο Bagnaia ήταν, όπως είπαμε, εξαιρετικός κάνοντας το ρεκόρ και παίρνοντας την pole position, επάξια για την Ducati που σήμερα πήρε και το ρεκόρ απόλυτης ταχύτητας με τον Zarco, όταν έπιασε 362,4χμ/ω με τα MotoGP να ανεβαίνουν για πρώτη φορά πάνω από τα 360!

Στο πλάι του Bagnaia ξεκινά ο Quartararo, με χρόνο 1.53.038 και πολύ κοντά στα χιλιοστά ήταν και ο Vinales που επίσης είχε τον καλύτερο χρόνο στην FP4. Θα μπορούσαμε λοιπόν να είχαμε και μία εμπροσθοφυλακή μόνο Yamaha, καθώς ακολουθεί ο Rossi φέρνοντας την Petronas χιλιοστά από την εργοστασιακή Yamaha και πίσω του ο Miller και ο Zarco, πριν ακολουθήσει και ο Morbidelli.

Εκείνο που συνεχίστηκε και σήμερα, ξεκινώντας από τις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής, ήταν η καλή εμφάνιση της Aprilia σε σημείο που ο Aleix Espargaro συμπληρώνει την 8άδα με τους αναβάτες που έσπασαν το ρεκόρ του 2019. Ο αδερφός του ο Pol πήγε πίσω τελικά από τον Nakagami αλλά παρέμεινε μέσα στο 1.53 με τον ρυθμό του αγώνα να αναμένεται καλύτερος από πέρσι και ενδεχομένως να πέσει και αυτός στο 1.53. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα αυτό για την Honda…

Η ετοιμότητα που είδαμε από τις ομάδες είναι εξαιρετική, αλλά υπάρχει η παγίδα των πολλών συνεχόμενων δοκιμών στην ίδια πίστα. Έχουν κάνει το Κατάρ δεύτερο σπίτι τους αυτή την περίοδο συγκεντρώνοντας και ολοκληρώνοντας τις δοκιμές εκεί, κι αυτό επηρεάζει την εικόνα που θα είχαμε σε μία κανονική περίοδο δίχως περιορισμούς μετακινήσεων. Σε κάθε περίπτωση είναι καλό για τον πρώτο αγώνα και το θέαμα που περιμένουμε να δούμε αύριο βράδυ, με μία εκκίνηση που θα είναι σίγουρα συγκλονιστική…

Κατάταξη Q2

A/A
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
Ducati
355.2
1'52.772
 
2
Yamaha
350.6
1'53.038
0.266 / 0.266
3
Yamaha
348.3
1'53.088
0.316 / 0.050
4
Yamaha
348.3
1'53.114
0.342 / 0.026
5
Ducati
357.6
1'53.215
0.443 / 0.101
6
Ducati
356.4
1'53.286
0.514 / 0.071
7
Yamaha
345.0
1'53.313
0.541 / 0.027
8
Aprilia
348.3
1'53.315
0.543 / 0.002
9
Suzuki
347.2
1'53.490
0.718 / 0.175
10
Suzuki
349.5
1'53.682
0.910 / 0.192
11
Honda
347.2
1'53.721
0.949 / 0.039
12
Honda
352.9
1'53.930
1.158 / 0.209
Κατάταξη Q1
1
Honda
348.3
1'53.577
 
2
Suzuki
345.0
1'53.728
0.151 / 0.151
3
Ducati
354.0
1'53.733
0.156 / 0.005
4
Ducati
358.8
1'53.840
0.263 / 0.107
5
KTM
346.1
1'53.915
0.338 / 0.075
6
Honda
349.5
1'53.958
0.381 / 0.043
7
Honda
349.5
1'53.995
0.418 / 0.037
8
Ducati
350.6
1'54.122
0.545 / 0.127
9
KTM
349.5
1'54.240
0.663 / 0.118
10
KTM
346.1
1'54.443
0.866 / 0.203
11
KTM
350.6
1'54.627
1.050 / 0.184
12
Aprilia
347.2
1'55.183
1.606 / 0.556

 

Τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα της Ducati αλλάζουν ολότελα την όψη της μοτοσυκλέτας και απέδειξαν την αξία τους...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.