MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες

Alpe Adria: Νίκες Βεντούρα, Καρακώστα και Παπαγεωργίου – Όλα τα αποτελέσματα των Ελλήνων

Βάθρα και νίκες για την ελληνική αποστολή
alpe
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/5/2026

Ο πρώτος από τους έξι γύρους του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Alpe Adria διεξήχθη στο Grobnik της Κροατίας με έντονη την ελληνική παρουσία που πέτυχε νίκες και βάθρα.

SSP 300

Ο 13χρονος Αντώνης Βεντούρας είχε πάρει την pole position στην κατηγορία και ξεκίνησε έτσι τον αγώνα από την πρώτη σειρά εκκίνησης, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως οι υπόλοιποι αναβάτες είναι κατά αρκετά χρόνια μεγαλύτεροί του. Ο Έλληνας αναβάτης βρισκόταν στον πρώτο αγώνα στο μπροστινό γκρουπ συνεχώς και τελικά πήρε τη νίκη με slipstreaming, περνώντας μπροστά ακριβώς πριν τη γραμμή του τερματισμού.

Στον δεύτερο αγώνα, το σκηνικό ήταν παρόμοιο με τον νεαρό αναβάτη να βρίσκεται συνεχώς στο μπροστινό γκρουπ, τερματίζοντας τελικά δεύτερος σε μία συνολικά εξαιρετική εμφάνιση.

 

Sportbike / Yamaha R7 Cup

Στην κατηγορία συμμετείχε η Τόνια Κορρέ που μάλιστα πραγματοποίησε τον πρώτο της αγώνα πάνω στην σέλα της Yamaha R7 που θα αγωνίζεται από φέτος. Η 15χρονη αναβάτρια προσπάθησε να προσαρμοστεί στη νέα μοτοσυκλέτα και να μαζέψει δεδομένα για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Στον πρώτο αγώνα τερμάτισε στη 10η θέση και στον δεύτερο αγώνα βελτιώνοντας τους χρόνους της, πήρε την 8η θέση.

Αυτά όσον αφορά στη γενική κατάταξη της κατηγορίας Sportbike, ενώ στην επιμέρους κατάταξη του Yamaha R7 Cup η Ελληνίδα αναβάτρια διακρίθηκε με μια τέταρτη θέση στο πρώτο σκέλος και άνοδο στο τρίτο σκαλί του βάθρου στο δεύτερο.

 

STK 1000/SBK

Ο Δημήτρης Καρακώστας ξεκίνησε τον πρώτο αγώνα από τη 10η θέση και ανέβαινε συνεχώς παίρνοντας τελικά την 5η γενικής και την πρώτη θέση στα STK 1000. Ο Έλληνας αναβάτης ξεκίνησε τον δεύτερο αγώνα από την 9η θέση, τερμάτισε στην 7η θέση γενικής και δεύτερος στην κατηγορία STK 1000.

 

SSP 600-NG/STK 600

Στην κατηγορία αυτή είχαμε τρεις ελληνικές συμμετοχές, τους Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, Σπύρο Μάριο Φουρθιώτη και Διονύση Μάρτη. Μάλιστα ο Φουρθιώτης στάθηκε άτυχος, καθώς αντιμετώπισε την Παρασκευή μηχανικό πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του και δεν κατάφερε να αγωνιστεί.

Στον πρώτο αγώνα ο Παπαγεωργίου ξεκίνησε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 22η. Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Παπαγεωργίου στην έκτη θέση γενικής και την τρίτη της κατηγορίας SSP, ενώ ο Μάρτης τερμάτισε 18ος.

Στον δεύτερο αγώνα, ο Παπαγεωργίου εκκινούσε από την 6η θέση και ο Μάρτης από την 18η. Ο Παπαγεωργίου ήταν από την αρχή στο μπροστινό γκρουπ και έδινε μάχες για το βάθρο. Η καρό σημαία τον βρήκε στην 6η θέση γενικής και στην τρίτη θέση της κατηγορίας SSP, με τον Μάρτη να τερματίζει 15ος και να συλλέγει τον πρώτο του βαθμό.

Αξίζει να αναφερθεί πως ο Παπαγεωργίου κέρδισε και τον σύντομο αγώνα Sprint, ανεβαίνοντας έτσι συνολικά τρεις φορές στο βάθρο των νικητών.