MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.

 

 

IoMTT 2025: Στις 31 νίκες ο Michael Dunlop - Έγινε ο αναβάτης και με τα περισσότερα βάθρα!

48 φορές έχει ανέβει στο βάθρο ο Βορειοϊρλανδός - Ξεπέρασε τον John McGuinness!
ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/6/2025

O Michael Dunlop κέρδισε χτες την κατηγορία Metzeler Superwin TT, κατακτώντας έτσι την την 31η νίκη του στο TT και το 48ο βάθρο, ξεπερνώντας πλέον τον πρώην team-mate του John McGuinness που έχει 47.

Οι βρεγμένοι δρόμοι το πρωί σήμαιναν ότι ο αγώνας καθυστέρησε αλλά και μειώθηκε από τρεις γύρους σε δύο. Αυτό όμως δεν πτόησε τον Dunlop που σημείωσε ταχύτερο γύρο με μέση ωριαία 197,32 χλμ/ώρα με το MD Racing Paton αφήνοντας δεύτερο τον Manxman Michael Evans (Dafabet Racing Kawasaki) κατά 22,6 δευτερόλεπτα, με τον Rob Hodson (SMT Racing Paton) να συμπληρώνει το βάθρο. Μάλιστα, για τους Evans και Hodson, αυτό ήταν και το πρώτο τους βάθρο στο ΤΤ.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε γρήγορα διαφορά 2,2 δευτερόλεπτα από τον Evans, με τον Mike Browne (KMR/Jack Reid Cars Kawasaki) να απέχει μόλις 0,6 δευτερόλεπτα στην τρίτη θέση. Οι Davey Todd (Milenco by Padgett's Paton), Stefano Bonetti (VAS Engine Racing Paton) και Hodson συμπλήρωσαν την τέταρτη έως έκτη θέση στα πρώτα στάδια, με τους δύο τελευταίους να ισοβαθμούν σε χρόνο μετά τα πρώτα 14 χιλιόμετρα. Ο Browne, ωστόσο, εγκατέλειψε λίγο αργότερα στη στροφή Douglas Road Corner στο Kirk Michael.

Μέχρι τη γέφυρα Ballaugh Bridge, ο Dunlop είχε υπερδιπλασιάσει τη διαφορά του σε 5,9 δευτερόλεπτα και στο Ramsey, στο βόρειο τμήμα του νησιού, η διαφορά είχε αυξηθεί περαιτέρω σε 9,3 δευτερόλεπτα. Ο Todd κρατούσε την τρίτη θέση, μόλις 2,7 δευτερόλεπτα πίσω από τον Evans, αλλά μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά από τον Hodson, ενώ ο Dominic Herbertson (Melbray Racing Paton) και ο Bonetti κατέλαβαν την πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Ο Dunlop προσπέρασε τον προπορευόμενο στο δρόμο Evans στην πρώτη διαδρομή προς το βουνό, με τον Manxman να κολλάει έπειτα πίσω του. Ένας πρώτος γύρος με μέση ωριαία στα 196,34 χλμ/ώρα έδωσε στον Dunlop πλεονέκτημα 10,7 δευτερολέπτων έναντι του Evans (194,46 χλμ/ώρα). Ο Todd (192,85 χλμ/ώρα) παρέμεινε στην τρίτη θέση μπροστά από τον Hodson (192,61 χλμ/ώρα), με τη μεταξύ τους διαφορά να είναι μόλις 1,4 δευτερόλεπτα, ακολουθούμενος από τον Jordan (192,29 χλμ/ώρα) και τον Herbertson (192,23 χλμ/ώρα).

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025

Ο Dunlop έκανε αργά και σταθερά διαφορά από τον Evans, με το προβάδισμά του να φτάνει τα 13,6 δευτερόλεπτα στο Glen Helen για δεύτερη και τελευταία φορά. Πιο πίσω, ο Hodson είχε περάσει στην τρίτη θέση εις βάρος του Todd - μόλις 0,7 δευτερόλεπτα τους χώριζαν μετά από σχεδόν 80 χιλιόμετρα αγώνα. Μέχρι το Ballaugh, το πλεονέκτημα του Hodson είχε αυξηθεί σε 3,2 δευτερόλεπτα, και αυτό συνέχισε να αυξάνεται καθώς ο Todd έχανε χρόνο στον τελευταίο γύρο.

Στην πρώτη θέση, ο Dunlop συνέχισε να διευρύνει το προβάδισμά του και ένας δεύτερος γύρος με ταχύτητα 197,32 χλμ/ώρα σφράγισε την 31η νίκη του στο ΤΤ. Η τελική διαφορά νίκης του από τον Evans (195,22 χλμ/ώρα) ήταν 22,6 δευτερόλεπτα, ενώ ο τοπικός αναβάτης εξασφάλισε μια λαμπρή δεύτερη θέση στα 32α γενέθλιά του.

Ο Hodson (194,76 χλμ/ώρα) τους συνόδευσε στο βάθρο για πρώτη φορά, ξεπερνώντας τον φορμαρισμένο Jordan (194,78 χλμ/ώρα) για μόλις 1,7 δευτερόλεπτα. Ο Todd υποχώρησε στην πέμπτη θέση παρά τον τελευταίο γύρο των 193,48 χλμ/ώρα, καθώς ο Herbertson (193,77 χλμ/ώρα) συμπλήρωσε την πρώτη εξάδα. Οι McLean, Bonetti, Furber και Rutter συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Έτσι, ο Michael Dunlop συνεχίζει να γράφει ιστορία με χρυσά γράμματα στο TT, διευρύνοντας τα ρεκόρ του ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στον θεσμό.

ΙΟΜΤΤ Michael Dunlop most podiums 2025