MotoGP Sepang: Νίκη Bagnaia σε απίστευτο αγώνα με κόκκινες σημαίες και επική μάχη με Martin

Ένας από τους πιο θεαματικούς αγώνες, με το θέαμα συμπυκνωμένο στην αρχή
MotoGP Sepang: Νίκη Bagnaia σε απίστευτο αγώνα με κόκκινες σημαίες και επική μάχη με Martin
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2024

Ένας απίστευτος αγώνας που στο πρώτο του κομμάτι μας έδωσε δράση και θέαμα για τρεις και παραπάνω αγώνες και κράτησε την αγωνία στο αποκορύφωμα μετά τον 5ο γύρο όπου ο Bagnaia οδηγούσε μπροστά αυξάνοντας σταδιακά την απόσταση που στον 10ο γύρο είχε ήδη φτάσει στα 1,8 δευτερόλεπτα από τον Martin. Με την σειρά του ήταν στα 5,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Bastianini έχοντας κλειδώσει την δεύτερη θέση μετά την πτώση του Marc Marquez.

Όλα αυτά δεν μαρτυρούσαν το υπερθέαμα και την αγωνία της καταπληκτικής αρχής που μας χάρισε η Sepang. Η πρώτη εκκίνηση, καθώς είχαμε δύο, ήταν μία έντονη μάχη μεταξύ Martin και Bagnaia καθώς ο Martin είχε κάνει ελάχιστα καλύτερη εκκίνηση. Εξαιρετικά καλή και οι δύο, με ελάχιστα καλύτερο τον Martin όμως για αυτό και ο Bagnaia πιέζει πολύ και περιμένοντας τον Martin να ανοίξει γραμμή αναγκαστικά, σε μία κίνηση του Bagnaia που την είδαμε και απέναντι στον Marquez, φρενάρει και περνά πίσω του παίρνοντας τελικά την πρώτη θέση στην δεύτερη στροφή.

Εκεί ήταν που έγινε χάος στις πίσω θέσεις καθώς ο Miller δεν έχει χώρο, πέφτει και το κεφάλι του βρίσκεται στον πίσω τροχό του Quartararo χτυπώντας στο υποπλαίσιο πριν η Yamaha βρεθεί να σέρνεται παρασύροντας την άλλη KTM του Binder. Οι τρεις τους βρίσκονται εκτός αλλά ο Miller δεν σηκώνεται. Αυτό σηκώνει τις κόκκινες σημαίες όμως και ο αγώνας διακόπτεται για να μας δώσει άλλη μία εξαιρετικά σημαντική εκκίνηση.

Ευτυχώς ο Miller δεν έχει κανένα σοβαρό πρόβλημα, ήδη η ανησυχία είναι λιγότερη γιατί η διοργάνωση ενημερώνει πως έχει τις αισθήσεις του οπότε το άγχος είναι αν έχει τραυματίσει σοβαρά την κλείδα που έχει ήδη παλαιότερα τραύματα. Όταν οι κάμερες τον δείχνουν να περπατά με την σύζυγό του, η έννοια πηγαίνει ξανά στους δύο που ετοιμάζονται να κυνηγήσουν τον τίτλο στην προ-τελευταία ευκαιρία που έχουν για αυτό.

Η εκκίνηση της Sepang είναι μία από τις πιο σημαντικές του πρωταθλήματος και παίρνουμε την ευκαιρία για μία δεύτερη με 19 γύρους τώρα μπροστά μας. Αυτή τη φορά ο Bagnaia κάνει καλύτερη εκκίνηση και κρατά την πρώτη θέση από τον Martin ξεκινώντας μία μάχη στους 4 πρώτους γύρους όπου η θέση άλλαζε συνέχεια χέρια και ο πίσω έκανε αμέσως επίθεση, δεν περίμενε ούτε την επόμενη στροφή. Η μάχη των δυο τους, κυρίως στους 3 πρώτους γύρους της δεύτερης εκκίνησης θα μείνει στη σύγχρονη ιστορία, δίνοντας πολλά στιγμιότυπα με κορυφαίο την επαφή τους στην αρχή της ευθείας με κανέναν να μην θέλει να παραδοθεί στα φρένα.

Για αρχή ο Martin έκανε μία επίθεση-δήλωση στην 4η στροφή του πρώτου γύρου από την εξωτερική, με έντονο κούνημα στο τιμόνι καθώς προσπάθησε να στρίψει εκτός ιδανικής αγωνιστικής για την επόμενη στροφή με τον Bagnaia να παίρνει αμέσως την εσωτερική. Ο Martin δεν χρειάζεται να ρισκάρει αλλά κάνοντάς το παίρνει μικρότερο ρίσκο από τον Bagnaia. Μικρό λάθος Bagnaia δίνει το προβάδισμα στον Matrtin που δεν το κρατά γιατί κάνει το ίδιο και ο Bagnaia περνά εμπρός με τις θέσεις να ξανά ανλλάζουν στις επόμενες τρεις στροφές του δεύτερου γύρου και τελικά τον Bagnaia εμπρός. Στα μισά του δεύτερου γύρου και έχουμε ήδη περισσότερες προσπεράσεις από άλλους αγώνες με τον Martin να κάνει την κίνηση του στην 14η στροφή! Επίθεση στην τελευταία στροφή πριν την ευθεία, σχεδόν ακουμπούν στην ευθεία και ξανά αλλαγή θέσεων στην 4η στροφή για να αλλάξουν στην 5η στροφή και με τον Martin εμπρός να ξέρουμε πως αυτό δεν θα κρατήσει, δεν έχει περιθώριο ο Bagnaia να τον αφήσει εμπρός. Ο Marquez σε εκείνο το σημείο συνεχίζει να παρακολουθεί από κοντά την δράση μπροστά του. Στον τρίτο γύρο ο Bagnaia περνά μπροστά στην τελευταία στροφή και με πολύ καλό μπλοκάρισμα κρατά την γραμμή για την ευθεία και στον 4ο γύρο είναι μπροστά χωρίς να αφήνει τον Martin να κάνει την επίθεση που είχε ήδη πραγματοποιήσει δύο φορές σε αυτό το σημείο.

Επιστρέφοντας το σημείο της πρώτης παραγράφου, στον 10 γύρο έχουμε χάσει ήδη τον Marquez, τον μοναδικό που θα μπορούσε να κόψει πόντους από τον Martin, έχει πέσει ο Morbidelli και έχει ξανά μπει όπως και ο Marquez, με πτώσεις επίσης για Nakagami και Mir, δείχνοντας έτσι πως τα πράγματα είναι δύσκολα από πρόσφυση. Στον 15ο γύρο η διαφορά τους πέφτει ξανά στο 1,8 με τον Martin να έχει ορισμένα γλιστρήματα και να γλιτώνει την πτώση, τρέχοντας με τη μεσαία γόμα, έναντι του Bagnaia που είχε την μαλακή εμπρός.

Από εκείνο το σημείο, όπως ο ίδιος είπε, δεν θα δοκίμαζε ξανά να πλησιάσει, η διαφορά ανεβαίνει στο 2,2 και η ομάδα βγάζει στον Bagnaia πίνακα να λέει «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥ», αλλά ήταν ήδη σε μέγιστο βαθμό.

Ο Bagnaia έδειξε πως μπορεί να διαχειριστεί την πίεση και το άγχος. Έχει δώσει λόγους να αμφιβάλει κανείς για αυτό στο παρελθόν, ακόμη και στον Sprint εχθές, αλλά σήμερα έδειξε τι αναβάτης είναι και κέρδισε έναν από τους πιο δύσκολους αγώνες του πρωταθλήματος, οδηγώντας τις εξελίξεις σε ντέρμπι στον τελευταίο γύρο. Πέρσι ο Martin είχε χάσει στο τέλος 18 βαθμούς, τώρα έχει περισσότερους, χρειάζεται απλά να κερδίσει στον Sprint, κάτι που έχει κάνει πολλές φορές και αυτομάτως θα είναι ο νέος πρωταθλητής.

Χωρίς να ξέρουμε ακόμη που θα είναι ο τελευταίος αγώνας, το πρωτάθλημα αυτό μας υπόσχεται έναν ακόμη θεαματικό αγώνα.

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

38:04.563

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+3.141

3

16

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+10.484

4

13

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+12.230

5

11

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

+13.699

6

10

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+16.245

7

9

12M. Viñales

Aprilia Racing

+19.447

8

8

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+20.611

9

7

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+21.994

10

6

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+22.174

11

5

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+25.625

12

4

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+27.276

13

3

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+27.604

14

2

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+27.949

15

1

10L. Marini

Repsol Honda Team

+28.838

16

 

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+38.847

17

 

29A. Iannone

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+47.599

18

 

32L. Savadori

Trackhouse Racing

+48.956

Πτώσεις

   

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

14 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

5 laps

Δεν πήραν εκκίνηση

   

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

 
   

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.