MotoGP Sepang Test, μέρα 1η - Viva Italia!

Πρώτη ιαπωνική μοτοσυκλέτα στη… 10η θέση
Bezzechi
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

10/2/2023

Όπως λέμε ξανά και ξανά, τα συμπεράσματα στα πρώτα τεστ θα πρέπει πάντα να είναι συντηρητικά, όμως όπως και να έχει, όταν ιταλικές μοτοσυκλέτες καταλαμβάνουν τις πρώτες 9 θέσεις, δημιουργείται ένα ενδιαφέρον μοτίβο.

Η 1η ημέρα του Test των αγωνιζομένων του MotoGP στη Sepang για το 2023 έλαβε τέλος, με μια πλειάδα αναβατών Ducati & Aprilia να καταλαμβάνουν τις πρώτες 9 θέσεις. Στη 10η θέση βρέθηκε η πρώτη ιαπωνική μοτοσυκλέτα, με τον… Franco Morbidelli, ενώ ταχύτερος αναβάτης με Honda ήταν ο Marc Marquez στην 12η θέση (πίσω ακόμα και από τον αδελφό του), ένα δευτερόλεπτο πιο αργός από τον χρόνο του Bezzechi! Σημειώστε πως οι χρόνοι ήταν γρήγοροι (Bezzechi 1:58, 47), ούτε 1 δευτερόλεπτο κάτω από το ρεκόρ πίστας του Jorge Martin (1:57.790) με μαλακά ελαστικά για την pole position του 2022.

Honda

Marc Marquez

Ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marc Marquez είχε όπως σας είχαμε γράψει 4 μοτοσυκλέτες στη διάθεση του, μία από το 2022, δυο από το 2023 που έχουν εμφανιστεί σε προηγούμενες δοκιμές και μια ακόμα με ολοκαίνουργια εξαρτήματα. Την πρώτη ημέρα καμία μοτοσυκλέτα δεν πρόσφερε το κάτι παραπάνω για τον MM93, ο οποίος έκανε παρόμοιους χρόνους με όλες, για να καταλήξει 12ος. Δίπλα του, ο νέος ομόσταυλος τού Joan Mir είχε 2 μοτοσυκλέτες στη διάθεση του, σημειώνοντας τον 17ο χρόνο της ημέρας, 1,362 δευτερόλεπτα πίσω από τον 1ο. O Alex Rins της LCR Honda βρέθηκε 18ος, μια θέση πίσω από τον πρώην ομόσταυλο του στη Suzuki, ενώ ο Takaaki Nakagami ήταν 22ος αναβάτης, σχεδόν 3 δευτερόλεπτα πίσω από ον Bezzechi.

Ducati

Bastianini

Τι να πεις για τις μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale, όταν 7 από τις μοτοσυκλέτες της Ducati βρέθηκαν στην πρώτη δεκάδα; Δυο περιφερειακοί και ένας rookie εργοστασιακός βρέθηκαν μπροστά από τον Πρωταθλητή Bagnaia που τερμάτισε 5ος την 1η ημέρα, με ταχύτερο όλων τον Marco Bezzechi της ομάδας του Valentino Rossi -που είχε και την πρώτη του, ανώδυνη, πτώση για το 2023. Τρίτος ήταν ο… άσπονδος φίλος του Bagnaia, Enea Bastianini και 4ος ο Jorge Martin που ήταν ταχύτερος μέχρι τη μέση της ημέρας.

Οι αναβάτες της εργοστασιακής Ducati δοκίμασαν διαφορετικά setup του ride height device, αλλά και διαφορετικά πακέτα αεροδυναμικών βοηθημάτων. Στην Pramac ο Martin δεν φάνηκε να δοκιμάζει κάτι νέο, αντίθετα όμως ο Johann Zarco δοκίμασε το νέο φαίρινγκ της εταιρείας.

Πολύ καλός και ο χρόνος του 8ου Di Giannantonio της Gresini, ενώ ο Alex Marquez έκανε ποδαρικό με το δεξί στη Ducati, σημειώνοντας με το καλημέρα τον 9ο ταχύτερο χρόνο, περνώντας και τον Marc. Ο Luca Marini τερμάτισε 13ος.

Aprilia

Vinales

Στην Aprilia διαφορετική ήταν η ιστορία για τους εργοστασιακούς αναβάτες, με τους Maverick Vinales και Aleix Espargaro να τερματίζουν στις θέσεις 2 και 6 αντίστοιχα, και διαφορετική για τους περιφερειακούς της RNF, Miguel Oliveira & Raul Fernandez, που αμφότεροι έκαναν το ντεμπούτο τους από την ΚΤΜ στην Aprilia για να τερματίσουν στις θέσεις 14 και 15.

Η νέα RS-GP του 2023 έχει διαφορετικό φαίρινγκ με νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, διαφορετική ουρά και κάποιες διαφορές στις εξατμίσεις. Βελτιωμένο είναι και το πλαίσιο αλλά και το ψαλίδι. Ο Vinales σημείωσε τους περισσότερους γύρους από όλους τους αναβάτες την πρώτη ημέρα, γυρίζοντας 67 φορές την πίστα, για να βρεθεί 2ος, μόλις 0.130 δευτερόλεπτα πίσω από τον Bezzechi.

Yamaha

Morbidelli

Ο Franco Morbidelli έδειξε να βρίσκει τον παλιό του καλό εαυτό την 1η ημέρα του τεστ, για να σημειώσει κατά τι ταχύτερο χρόνο από τον Fabio Quartararo, με τους δυο εργοστασιακούς αναβάτες της Yamaha να τερματίζουν στις θέσεις 10 και 11. Αμφότεροι δοκίμασαν τον νέο κινητήρα της Iwata, αλλά και τα φαίρινγκ με τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, ενώ η τελική τους ταχύτητα ήταν πολύ κοντά στα κορυφαία Ducati, τομέας που έπασχε η M1 το 2022.

Πάντως ο Quartararo δεν έδειξε ενθουσιασμένος, δηλώνοντας πως η μοτοσυκλέτα “θέλει δουλειά ακόμα”, ενώ και η πληροφόρηση από το γκάζι δεν είναι η καλύτερη.

KTM

Jack Miller

Ταχύτερος όλων των αναβατών της αυστριακής εταιρείας την πρώτη ημέρα του τεστ ήταν ο... Jack Miller, που τερμάτισε με τον 16ο χρόνο, ενώ ο Brad Binder ήταν μόλις 21ος…

GASGAS

Fernandez

O Augusto Fernandez είχε σαφές πλεονέκτημα καθώς είχε λάβει μέρος και στο τριήμερο τεστ των δοκιμαστών και των rookies πριν λίγες ημέρες, καταφέρνοντας να τερματίσει με τον 16ο ταχύτερο χρόνο, βελτιώνοντας κατά μισό ακόμα δευτερόλεπτο την καλύτερη επίδοση του στο Shakedown test. Ο Pol Espargarao έφυγε απελπισμένος από τη Honda, αλλά πιθανώς βρέθηκε σε παρόμοια δύσκολη θέση στη GASGAS -δηλαδή στην ΚΤΜ-, τερματίζοντας 20ος στο ντεμπούτο του.

Είναι νωρίς ακόμα, αλλά για την ώρα εκτός από τη βελτίωση της τελικής ταχύτητας της Yamaha, οι υπόλοιπες ισορροπίες δεν δείχνουν να έχουν αλλάξει από πέρυσι. Ας δείξουμε λίγη υπομονή ακόμα.

Ακολουθεί η τελική κατάταξη των αναβατών της 1ης μέρας.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ / ΔΙΑΦΟΡΑ
1 Marco Bezzecchi Mooney VR46 Ducati (GP22) 1m 58.47s
2 Maverick Vinales Aprilia Racing (RS-GP 23) +0.130s
3 Enea Bastianini Ducati Lenovo (GP23) +0.262s
4 Jorge Martin Pramac Ducati (GP23) +0.267s
5 Francesco Bagnaia Ducati Lenovo (GP23) +0.387s
6 Aleix Espargaro Aprilia Racing (RS-GP 23) +0.471s
7 Johann Zarco Pramac Ducati (GP22) +0.496s
8 Fabio Di Giannantonio Gresini Ducati (GP22) +0.551s
9 Alex Marquez Gresini Ducati (GP22) +0.566s
10 Franco Morbidelli Monster Yamaha (YZR-M1) +0.648s
11 Fabio Quartararo Monster Yamaha (YZR-M1) +0.952s
12 Marc Marquez Repsol Honda (RC213V) +0.954s
13 Luca Marini Mooney VR46 Ducati (GP22) +0.999s
14 Miguel Oliveira RNF Aprilia (RS-GP 22) +1.260s
15 Raul Fernandez RNF Aprilia (RS-GP 22) +1.343s
16 Jack Miller Red Bull KTM (RC16) +1.356s
17 Joan Mir Repsol Honda (RC213V) +1.362s
18 Alex Rins LCR Honda (RC213V) +1.493s
19 Augusto Fernandez Tech3 GASGAS (RC16)* +1.557s
20 Pol Espargaro Tech3 GASGAS (RC16) +1.608s
21 Brad Binder Red Bull KTM (RC16) +1.615s
22 Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V) +2.734s
23 Katsuyuki Nakasuga Yamaha Test Rider (YZR-M1) +2.769s
24 Stefan Bradl Honda Test Rider (RC213V) +5.031s
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.