MotoGP: Στατιστικά με τις τούμπες 2019! - Ψηλά στις θέσεις ο Marquez αλλά όχι πρώτος

Χαμηλότερα τα ρεκόρ από άλλες χρονιές...
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/12/2019

Κι ενώ ο Marc Marquez έχει κλέψει την παράσταση με τα εξωπραγματικά σωσίματα που έκανε για άλλη μια χρονιά, ο πραγματικός πρωταθλητής στις τούμπες το 2019 στα MotoGP ήταν ο Johann Zarco, που ούτε λίγο ούτε πολύ κατέστρεψε 17 δερμάτινες φόρμες και αντίστοιχο αριθμό carbon φαίρινγκ. Η δεύτερη θέση ανήκει δικαιωματικά στον Jack Miller με 15 τουμπίδια φέτος. Πρόκειται για μεγάλη βελτίωση του Αυστραλού σε αυτόν τον τομέα, αφού το προσωπικό ρεκόρ πτώσεων το σημείωσε το 2016 με 25! Την τρίτη θέση μοιράζεται ο παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez με έναν “πρωτάρη” της κατηγορίας τον Franchesco Bagnaia, έχοντας και οι δύο από 14.

Αν λάβουμε υπόψη μας πως φέτος ο Marquez είχε την πιο επιτυχημένη αγωνιστική σεζόν στην καριέρα του, η τρίτη θέση στις πτώσεις δείχνει πως τουλάχιστον… προσπάθησε! Όχι βέβαια όσο πέρσι που είχε 23 τουμπίδια ή όσο είχε προσπαθήσει πρόπερσι, σημειώνοντας το απόλυτο ρεκόρ των 27 πτώσεων!

Πρόκειται για κάτι που είχαμε αναλύσει και τότε, πως δηλαδή ο Marquez σημείωνε ρεκόρ πτώσεων χωρίς όμως εγκαταλείψεις, που σημαίνει πως η συντρηπτική πλειοψηφία ήταν στις δοκιμές, κάνοντας αυτό που ξέρει καλύτερα, δοκιμάζοντας τα όρια...

Από την άλλη, όπως βλέπουμε οι αναβάτες της Pramac-Ducati έχουν κάνει καλό λογαριασμό σε ανταλλακτικά. Άλλος ένας αναβάτης με δορυφορική Ducati εμφανίζεται στην πρώτη πεντάδα με 12 πτώσεις, ο πρόσφατα απολυμένος μέσω e-mail κύριος Karel Abraham. Στη θέση του Abraham το 2020 θα είναι ο φωτεινός “πρωταθλητής της τούμπας” Johann Zarco, διότι στην Avintia έχουν υψηλούς στόχους για την επόμενη χρονιά…

Η πέμπτη θέση έχει άλλους δύο συγκάτοικους. Ο ένας φυσικά είναι ο Cal Cructhlow, ο οποίος κατέχει και τη δεύτερη καλύτερη επίδοση τα τελευταία πέντε χρόνια με 26 τούμπες το 2016. Στην πέμπτη θέση με 12 πτώσεις είναι και άλλος ένας “πρωτάρης”, ο Joan Mir. Στην έκτη θέση με 10 πτώσεις είναι οι εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia, δηλαδή ο Aleix Espargaro και ο Andrea Iannone. Άλλωστε όπως λένε, ο team mate είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος κάθε αναβάτη.

Από εκεί και κάτω αρχίζει ο μονοψήφιος αριθμός πτώσεων, με τον Rossi και τον μαθητή του Franco Morbidelli να έχουν στουκάρει οκτώ M1 ο κάθε ένας. Λιγότερο “ζημιάρηδες” για την Yamaha ήταν ο Vinales και ο Quartararo με έξι κατεστραμένες Μ1 φέτος.

Παρατηρώντας τα στατιστικά των πτώσεων, θα δούμε πως το 2016 παρουσιάζεται μια αύξηση των διψήφιων αριθμών των πτώσεων για τους περισσότερους αναβάτες των MotoGP κι αυτό έχει να κάνει κυρίως με την αλλαγή των ελαστικών από τα Bridgestone που είχαν συνηθίσει να οδηγούν, στα εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας Michelin. Από το 2018 όμως -και ειδικά φέτος- οι πτώσεις μειώθηκαν σημαντικά καθώς οι αναβάτες εξοικειώθηκαν με τα ελαστικά και τα όρια τους, αρχίζοντας μάλιστα να σπάνε και αρκετά ρεκόρ ταχύτερων γύρων.

MotoGP Ινδονησία: Pole Position για Raul Fernandez!

Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Το στοίχημα είναι να καταφέρει να μείνει μπροστά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2026

Ταυτίστηκε το χρώμα της πρώτης μοτοσυκλέτας στην εκκίνηση με τα χρώματα της Mandalika αυτή την εποχή όπου μετά τους μουσώνες κυριαρχεί η ηλιοφάνεια. Μία ανατροπή που δεν συνηθίζεται στην πρώτη θέση της εκκίνησης, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Marc Marquez έκανε την επίθεσή του νωρίς, δείχνοντας πως έχει στόχο να κάνει καλό χρόνο.

Όμως εξίσου νωρίς οι μοτοσυκλέτες της Aprilia έδειξαν ότι δεν θα είναι εύκολη υπόθεση με πρώτον όμως τον Marco Bezzecchi και μετά με τον Raul Fernandez. Ο αναβάτης της Trackhouse έδειχνε σε όλη την διάρκεια των δοκιμών πως μπορεί να κάνει καλό χρόνο στην Mandalika, όμως και πάλι ήταν δύσκολο να περιμένεις πως δεν θα έχει απάντηση για την κατάταξη.

Κατάφερε όμως να πάρει την πρώτη του pole position στην μεγάλη κατηγορία και μάλιστα όχι στην κόψη του ξυραφιού αλλά με τέσσερα λεπτά να απομένουν για τη λήξη της Q2.

Ο Bezzecchi θα μπορούσε να είναι στην θέση του Fernandez αν δεν είχε ζήτημα με τις κίτρινες σημαίες, και είχε και τον χρόνο και τον ρυθμό να το πετύχει αυτό, οπότε η θέση του Fernandez είναι και παράγοντας τύχης.

Αντίστοιχα κοντά σε χρόνο είναι και ο Fabio Di Giannantonio που στο τέλος του συνολικού χρόνου έκανε την προσπάθειά του και εξασφάλισε μία θέση στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, το καλύτερο δώρο για τα γενέθλιά του, στον εαυτό του.

Αφού έθεσε τον αρχικό χρόνο αναφοράς, ο Marquez πέρασε το δεύτερο μισό της περιόδου παίζοντας τη γάτα με το ποντίκι με τον αντίπαλό του για τον τίτλο, Jorge Martin, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος χρειαζόταν έναν γρήγορο γύρο για να αναρριχηθεί από την 7η θέση. Τα αποτελέσματα ήταν ανάμεικτα καθώς ο Marquez υποβιβάστηκε από την πρώτη σειρά στην πορεία, αλλά κατάφερε να κρατήσει τον Martin πίσω του στο grid - με τους Ισπανούς να ανοίγουν τη δεύτερη σειρά δίπλα στον συμπατριώτη τους Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini είχε ένα επεισοδιακό πρωινό, τερματίζοντας πρώτος στο Q1 και στη συνέχεια καταφέρνοντας να κρατηθεί στην 6η θέση, παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε την περίοδο με πτώση.

Στο μεταξύ, ο Ai Ogura ξεμπέρδεψε γρήγορα με τη δική του πτώση στο Q1 και στάθηκε τυχερός που κράτησε τη θέση του για το Q2 μετά από αυτό, αν και αυτό τον άφησε με μόνο μία διαθέσιμη μοτοσυκλέτα, την οποία και χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει την 7η θέση στο grid. Τον Ιάπωνα αναβάτη θα πλαισιώσουν στην τρίτη σειρά οι Alex Marquez και Pedro Acosta, οι οποίοι βρέθηκαν μισό δέκατο μακριά από την pole, ενώ η τριάδα στην τέταρτη σειρά ήταν σχεδόν ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο πιο αργή από τον Fernandez - συμπεριλαμβανομένων των Pecco Bagnaia, Franco Morbidelli και Fabio Quartararo.

Ο Enea Bastianini έδειχνε να είναι πραγματική απειλή στο Q1, αλλά μια πτώση προς το τέλος της Κ1δεν κατάφερε να προκριθεί, επιτρέποντας στον Alex Rins να περάσει μπροστά στην πέμπτη σειρά - η οποία περιλαμβάνει επίσης τον Luca Marini. Οι Brad Binder, Jack Miller και Maverick Viñales σχημάτισαν την έκτη σειρά, ενώ ο Toprak Razgatlioglu κατάφερε να περάσει μπροστά από το δίδυμο της LCR Honda, παρά τη σφοδρή του πτώση στο FP2. Βοηθήθηκε βέβαια από το γεγονός ότι τόσο ο Johann Zarco όσο και ο Diogo Moreira είχαν πτώσεις στο Q1, όπως και ο αναπληρωματικός αναβάτης Aleix Espargaro, ο οποίος και κλείνει το grid.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

Προηγ.

1

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:28.852

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:28.961

0.109

0.109

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:29.048

0.196

0.087

4

93

Marc Marquez

Ducati

1:29.118

0.266

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:29.152

0.300

0.034

6

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.232

0.380

0.080

7

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.279

0.427

0.047

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:29.386

0.534

0.107

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:29.408

0.556

0.022

10

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:29.786

0.934

0.378

11

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:29.790

0.938

0.004

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:29.837

0.985

0.047

Αποτελέσματα Q1:

Q2

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:29.639

 

 

Q2

79

Ai Ogura

Aprilia

1:29.729

0.090

0.090

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:29.834

0.195

0.105

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:29.879

0.240

0.045

15

10

Luca Marini

Honda

1:30.037

0.398

0.158

16

33

Brad Binder

KTM

1:30.248

0.609

0.211

17

43

Jack Miller

Yamaha

1:30.357

0.718

0.109

18

12

Maverick Viñales

KTM

1:30.504

0.865

0.147

19

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:30.532

0.893

0.028

20

5

Johann Zarco

Honda

1:30.703

1.064

0.171

21

11

Diogo Moreira

Honda

1:30.725

1.086

0.022

22

41

Aleix Espargaro

Honda

1:31.067

1.428

0.342