MotoGP: Στατιστικά με τις τούμπες 2019! - Ψηλά στις θέσεις ο Marquez αλλά όχι πρώτος

Χαμηλότερα τα ρεκόρ από άλλες χρονιές...
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/12/2019

Κι ενώ ο Marc Marquez έχει κλέψει την παράσταση με τα εξωπραγματικά σωσίματα που έκανε για άλλη μια χρονιά, ο πραγματικός πρωταθλητής στις τούμπες το 2019 στα MotoGP ήταν ο Johann Zarco, που ούτε λίγο ούτε πολύ κατέστρεψε 17 δερμάτινες φόρμες και αντίστοιχο αριθμό carbon φαίρινγκ. Η δεύτερη θέση ανήκει δικαιωματικά στον Jack Miller με 15 τουμπίδια φέτος. Πρόκειται για μεγάλη βελτίωση του Αυστραλού σε αυτόν τον τομέα, αφού το προσωπικό ρεκόρ πτώσεων το σημείωσε το 2016 με 25! Την τρίτη θέση μοιράζεται ο παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez με έναν “πρωτάρη” της κατηγορίας τον Franchesco Bagnaia, έχοντας και οι δύο από 14.

Αν λάβουμε υπόψη μας πως φέτος ο Marquez είχε την πιο επιτυχημένη αγωνιστική σεζόν στην καριέρα του, η τρίτη θέση στις πτώσεις δείχνει πως τουλάχιστον… προσπάθησε! Όχι βέβαια όσο πέρσι που είχε 23 τουμπίδια ή όσο είχε προσπαθήσει πρόπερσι, σημειώνοντας το απόλυτο ρεκόρ των 27 πτώσεων!

Πρόκειται για κάτι που είχαμε αναλύσει και τότε, πως δηλαδή ο Marquez σημείωνε ρεκόρ πτώσεων χωρίς όμως εγκαταλείψεις, που σημαίνει πως η συντρηπτική πλειοψηφία ήταν στις δοκιμές, κάνοντας αυτό που ξέρει καλύτερα, δοκιμάζοντας τα όρια...

Από την άλλη, όπως βλέπουμε οι αναβάτες της Pramac-Ducati έχουν κάνει καλό λογαριασμό σε ανταλλακτικά. Άλλος ένας αναβάτης με δορυφορική Ducati εμφανίζεται στην πρώτη πεντάδα με 12 πτώσεις, ο πρόσφατα απολυμένος μέσω e-mail κύριος Karel Abraham. Στη θέση του Abraham το 2020 θα είναι ο φωτεινός “πρωταθλητής της τούμπας” Johann Zarco, διότι στην Avintia έχουν υψηλούς στόχους για την επόμενη χρονιά…

Η πέμπτη θέση έχει άλλους δύο συγκάτοικους. Ο ένας φυσικά είναι ο Cal Cructhlow, ο οποίος κατέχει και τη δεύτερη καλύτερη επίδοση τα τελευταία πέντε χρόνια με 26 τούμπες το 2016. Στην πέμπτη θέση με 12 πτώσεις είναι και άλλος ένας “πρωτάρης”, ο Joan Mir. Στην έκτη θέση με 10 πτώσεις είναι οι εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia, δηλαδή ο Aleix Espargaro και ο Andrea Iannone. Άλλωστε όπως λένε, ο team mate είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος κάθε αναβάτη.

Από εκεί και κάτω αρχίζει ο μονοψήφιος αριθμός πτώσεων, με τον Rossi και τον μαθητή του Franco Morbidelli να έχουν στουκάρει οκτώ M1 ο κάθε ένας. Λιγότερο “ζημιάρηδες” για την Yamaha ήταν ο Vinales και ο Quartararo με έξι κατεστραμένες Μ1 φέτος.

Παρατηρώντας τα στατιστικά των πτώσεων, θα δούμε πως το 2016 παρουσιάζεται μια αύξηση των διψήφιων αριθμών των πτώσεων για τους περισσότερους αναβάτες των MotoGP κι αυτό έχει να κάνει κυρίως με την αλλαγή των ελαστικών από τα Bridgestone που είχαν συνηθίσει να οδηγούν, στα εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας Michelin. Από το 2018 όμως -και ειδικά φέτος- οι πτώσεις μειώθηκαν σημαντικά καθώς οι αναβάτες εξοικειώθηκαν με τα ελαστικά και τα όρια τους, αρχίζοντας μάλιστα να σπάνε και αρκετά ρεκόρ ταχύτερων γύρων.

Aleix Espargaro-Honda: Απογοητευμένος με την απόδοση της RC213V

Μεγάλο πρόβλημα το chattering που παρουσιάζει η μοτοσυκλέτα - Πρόβλημα που δεν λύνεται
aleix
Από τον

Παύλο Καρατζά

1/7/2025

Ο Aleix Espargaro αντικατέστησε τον Luca Marini στο GP του Assen. Όμως, ο Ισπανός αναβάτης που εκτελεί και χρέη αναβάτη εξέλιξης για τη Honda μόνο ευχαριστημένος δεν ήταν με την απόδοση της μοτοσυκλέτας του σε συνθήκες αγώνα.

Ο Espargaro ολοκλήρωσε το ολλανδικό GP στην 16η θέση - εκτός βαθμών και σχεδόν 50 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Marc Marquez. Ο 35χρονος αναβάτης εξέλιξης της Honda ήταν απογοητευμένος μετά την ολοκλήρωση του αγώνα και αιτία ήταν η απόδοση της RC213V, συνολικά.

Ο ίδιος δήλωσε πως ο αγώνας ήταν πολύ πιο περίπλοκος από ό,τι νόμιζε αρχικά. Η μοτοσυκλέτα είχε πολλούς κραδασμούς (chattering) και ο Espargaro αναγκαζόταν να ανοίγει συνεχώς την γραμμή του. Έκανε ξεκάθαρο επίσης πως η ομάδα πρέπει να επικεντρωθεί στο θέμα των κραδασμών και να το λύσει άμεσα, ώστε οι αναβάτες να μπορούν να πηγαίνουν όσο το δυνατό γρηγορότερα. Βέβαια, το θετικό ήταν πως πήρε πολύτιμες πληροφορίες σαν αναβάτης εξέλιξης, σε συνθήκες αγώνα.

Ο Espargaro συνέχισε λέγοντας, πως το πίσω μαλακό ελαστικό που επέλεξαν για τον αγώνα όχι μόνο δεν βοήθησε με τους κραδασμούς αλλά έκανε τα πράγματα χειρότερα, αφού προσέφερε περισσότερη πρόσφυση και αυτό ενισχύει το φαινόμενο του chattering και τους κραδασμούς που νιώθει ο αναβάτης, οι οποίοι μπορεί να προέρχονται από το εμπρός ή το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας -ή και από τα δύο άκρα- και τον εμποδίζουν να καταλάβει πού βρίσκεται το όριο της πρόσφυσης και να οδηγήσει σε αυτό.

Ο Espargaro ανέφερε επίσης ότι το chattering είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν από την αρχή της χρονιάς και αν και δοκιμάζουν διαρκώς καινούργια πράγματα δεν μπορούν να το λύσουν. Στη Βαρκελώνη για παράδειγμα όπου συμμετείχαν στο τεστ, δοκίμασαν διαφορετικά ψαλίδια και έκανα επίσης αλλαγές στο κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας -δύο τομείς που μπορούν να δώσουν λύση στους κραδασμούς- όμως για πολλοστή φορά τίποτα από αυτά δεν δούλεψε.

Ο Ισπανός έκανε αναφορά και στην αεροδυναμική απόδοση της Honda λέγοντας πως οι αεροτομές είναι πολύ μεγάλες σε μέγεθος και επί της ουσίας δεν βοηθούν τη μοτοσυκλέτα να στρίψει πιο γρήγορα ούτε της προσφέρουν σε ταχύτητα, ενώ σχολίασε και την δύναμη του κινητήρα που υστερεί και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στις ευθείες.

Για την προσπάθειά του ο Espargaro είπε χαρακτηριστικά: "Δεν μπορούσαν να οδηγήσω. Μετά από 8 με 10 γύρους είχα απελπιστεί. Έπρεπε να κλείσω το γκάζι και έκανα πολλά λάθη. Ήθελα απλά να τελειώσει ο αγώνας."