MotoGP: Στην αεροσήραγγα η GSX-RR [Video]

Στοχεύοντας στη νίκη

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/3/2019

Την τελευταία διετία η Suzuki έχει επιδείξει ιδιαίτερη πρόοδο στην πορεία της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα των MotoGP, αποδεικνύοντας πως σε συνδυασμό με τις ικανότητες των αναβατών της, έχει τη δυνατότητα να βρεθεί στα σκαλιά του βάθρου. Φέτος, με την έλευση των νέων περιορισμών απ’ την Dorna, που εισάγουν τη χρήση της ενιαίας IMU σε όλες τις μοτοσυκλέτες, ο τομέας των αεροδυναμικών βοηθημάτων αποκτά βαρύτερο ρόλο, καθώς αποτελεί έναν απ’ τους λιγότερο περιορισμένους τομείς.
Όπως είδαμε και στις επίσημες δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν τόσο στην Sepang όσο και στο Qatar, η Suzuki ήταν εντός ανταγωνισμού, με τους χρόνους του Rins να βρίσκονται πολύ κοντά στην κορυφή. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δοκιμών, οι αναβάτες της εργοστασιακής ομάδας, Alex Rins και Joan Mir, βρέθηκαν στις εγκαταστάσεις της Suzuki στο Hamamatsu, ώστε να δοκιμάσουν την GSX-RR στην αεροσήραγγα της εταιρείας με σκοπό να αποκτήσουν περισσότερα δεδομένα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο

Για όσους δεν γνωρίζουν, η Suzuki είναι μια απ’ τις ελάχιστες εταιρείες που διαθέτει αεροσήραγγα δοκιμών, για τον αεροδυναμικό σχεδιασμό των μοντέλων της. Η εμφάνιση της GSX-1300R Hayabusa αποτελεί ένα τρανταχτό παράδειγμα που έχει επηρεαστεί από αυτόν τον παράγοντα, αποτελώντας μια απ’ τις πιο σταθερές μοτοσυκλέτες της κατηγορίας της, ακόμη κι όταν βρίσκεται κοντά στην τελική της ταχύτητα.
Οι αναβάτες της Suzuki φόρεσαν τον εξοπλισμό τους και ανέβηκαν πάνω στην GSX-RR ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες της δοκιμής. Αρχικά, οι τεχνικοί φρόντισαν κυριολεκτικά να σκανάρουν τους αναβάτες της ομάδας ούτως ώστε να δημιουργήσουν την ψηφιακή τους απεικόνιση, για να αναλύσουν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο, έκαναν μια προσομοίωση των συνθηκών που επικρατούν σε ταχύτητες άνω 200km/h ώστε να σκιαγραφήσουν πλήρως τον τρόπο που διαχέεται ο αέρας γύρω απ’ τη μοτοσυκλέτα και τον αναβάτη. Ακόμη, δοκίμασαν τα φαίρινγκ με το περσινό σχήμα των αεροδυναμικών βοηθημάτων ώστε να έχουν ένα σημείο αναφοράς σχετικά με τις επιδόσεις των φετινών.

Για τον Alex Rins, που είναι ο παλαιότερος αναβάτη της ομάδας, η επίσκεψη στο εργοστάσιο δεν ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, όμως το να λάβει μέρος στις δοκιμές της αεροσήραγγας ήταν κάτι νέο. Σε δηλώσεις του είπε: “Κάθε φορά που επισκέπτομαι το εργοστάσιο στο Hamamatsu, με περιμένει κάτι μοναδικό. Κάθε χρόνο κάνουμε και κάτι καινούργιο.” Παράλληλα μέσω της ψηφιακής απεικόνισης η ομάδα ανέλυσε και την θέση οδήγησης του Rins, ο οποίος ανέφερε πως εντυπωσιάστηκε απ’ τη διαδικασία, αφού δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Συνέχισε λέγοντας: “Είμαι προετοιμασμένος για τη νέα σεζόν και τις νέες προκλήσεις. Θα προσπαθήσω να βελτιώσω τις επιδόσεις μου συγκριτικά με πέρσι.”
Ο team mate του Joan Mir, σχετικά με την επίσκεψή του στο εργοστάσιο είπε: “Ήταν μια πάρα πολύ καλή εμπειρία. Η τριήμερη διαμονή στη Hamamatsu με τους Ιάπωνες ήταν πολύ καλή επίσης. Ελπίζω πως όλες οι πληροφορίες που συλλέξαμε κατά τις δοκιμές στην αεροσήραγγα θα μας βοηθήσουν.” Το πρωτάθλημα βρίσκεται μια ανάσα πριν την έναρξή του και η Suzuki έχει όλα τα φόντα να τραβήξει την προσοχή πάνω της, τόσο λόγω της εξέλιξης της μοτοσυκλέτας της όσο και του Rins που, όπως έχει αποδείξει στο παρελθόν, διαθέτεις τις ικανότητες να βρεθεί στο βάθρο. Το φετινό στοίχημα είναι αν θα καταφέρει να βρεθεί στην κορυφή του βάθρου.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!