MotoGP: Στο Καζακστάν το 2023! Είχε συζητηθεί πρώτη φορά το 2016!

Αντικαθιστά το υπεραισιόδοξο σχέδιο της Φιλανδίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/9/2022

Μία εξέλιξη που για το ευρύ κοινό θα φανεί αναπάντεχη έρχεται από το πρόγραμμα των MotoGP που θα συμπεριλάβει το Καζακστάν το 2023!

Πρώτη φορά είχαμε γράψει σχετικά τον Νοέμβριο του 2016, σχολιάζοντας πως τα εργοστάσια πιέζουν την Dorna για αγώνες σε Ασιατικό έδαφος εκεί που πουλούν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και όχι δέκα-δέκα όπως στην Ευρώπη.

Είδαμε κιόλας την ανακοίνωση για τα MotoGP στην αγορά της Ινδίας που βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το μήκος κύματος. Εξηγούμε σε εκείνο το άρθρο πως η πρώτη σε μέγεθος μονάδων αλλά και κέρδος, αγορά της μοτοσυκλέτας με κοντά 20 εκατομμύρια (!) πωλήσεις, έχει ένα τεράστιο κοινό που έχει ήδη χτίσει μοτοσυκλετιστική κουλτούρα και θέλει να βλέπει MotoGP. Παρόλο αυτά και εκείνο το άρθρο που εξηγούσε την σκληρή αλήθεια των αριθμών είχε εγείρει το ερώτημα γιατί εκεί και όχι εδώ, τι κάνει η Ελλάδα κτλ. Φανταζόμαστε πως μόνο στο όνομα του Καζακστάν θα γίνει το ίδιο και πιο έντονα και τώρα, παρόλο που καμία απορία δεν πρέπει να υπάρχει! Όμως έχουμε εξηγήσει πολλές φορές, εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται πίστα F1 ή MotoGP αλλά τελείως διαφορετικά πράγματα καθώς ήμαστε πολλά βήματα πίσω και που αν τα πετύχουμε, ίσως μετά να έχουμε και αυτό το ενδεχόμενο ανοικτό.

Πάντως η ηλιοφάνεια δεν είναι το πρώτο μέρος που καθιστά έναν προορισμό κατάλληλο για μία τεράστια επένδυση όπως αυτή. Είναι πολύ καλή προϋπόθεση για τον γενικό τουρισμό και για τουριστική οδήγηση μοτοσυκλέτας, αλλά οι αγώνες αυτού του επιπέδου είναι κάτι τελείως διαφορετικό και στο παρακάτω άρθρο εξηγούμε αναλυτικότερα. Πάντως όπου δεν υπάρχει ο κόσμος και το μέγεθος της αγοράς που να απαιτεί, κυριολεκτικά, έναν αγώνα MotoGP, τότε είναι το χρήμα που μπορεί να κάνει την διαφορά. Εμείς για παράδειγμα θα θέλαμε να ανήκουμε στην πρώτη περίπτωση, αλλά δεν ανήκουμε ούτε και στην δεύτερη. Το Καζακστάν όμως έχει επενδυτές όπως ο Alijan Ibrahimov που βρίσκεται πίσω από το έργο αυτό, το κόστος του οποίου δεν έχει γίνει γνωστό.

Θέμα: Πίστα παγκοσμίου στην Ελλάδα - Μπούρδες προδιαγραφών Formula 1

Το Καζακστάν λοιπόν και η πίστα Sokol έξω από την Αλμάτι την μεγαλύτερη πόλη της χώρας και πρώην πρωτεύουσα έως και το 1997 όταν μεταφέρθηκε στην Αστάνα, βρίσκεται στα σύνορα με Κιργιστάν και έχει πολύ καλές αεροπορικές συνδέσεις, ενώ ο πληθυσμός της αγγίζει τα 1,6 εκατομμύρια από τα σχεδόν 20 που είναι ο πληθυσμός όλης της χώρας.

Το Sokol κατάφερε μάλιστα να εξασφαλίσει πενταετές συμβόλαιο με την Dorna που δείχνει και την τεράστια ευκαιρία της Φιλανδίας που αρχίζει να χάνεται.

 

Η πίστα αυτή είναι άλλη μία που σχεδιάστηκε από τον Hermann Tilke, ακριβώς όπως εκείνη που της Ινδίας που μόλις προστέθηκε και έχει προδιαγραφές MotoGP αλλά και F1. Οι εργασίες για την κατασκευή ξεκίνησαν το 2012 παράλληλα με ένα εφαπτόμενο στην πίστα ξενοδοχείο. Οι εργασίες σταμάτησαν το 2019 αλλά αγώνες kart και Dragster διοργανώνονται όλο αυτό το διάστημα, ενώ έχουν ήδη διαμορφωθεί και άλλοι χώροι για paintball, golf και διάφορα αθλήματα εξωτερικού χώρου, όπως και χώρος για camping ενώ δημιουργείται και μουσείο αυτοκινήτου με ειδικό χώρο για μοτοσυκλέτες.

Το Καζακστάν γίνεται η 30η χώρα που θα έχει φιλοξενήσει αγώνα MotoGP στην ιστορία της από το 1949 και η πίστα Sokol η 74η τοποθεσία στον κόσμο.

Η επόμενη σεζόν θα έχει λοιπόν κι άλλο ένα σημείο που θα είναι αχαρτογράφητο από πλευράς ρυθμίσεων.

Τον Νοέμβριο του 2016 είχαμε πει αστειευόμενοι, πως δεν μπορούμε να περιμένουμε τον Borat να κάνει απονομή MotoGP και πλέον αυτή είναι μία πιθανότητα. Το Καζακστάν είχε απαγορεύσει την ταινία του 2006 και ο ηθοποιός Σάσα Μπάρον Κοέν είχε ζητήματα νομικής φύσεως με την χώρα για τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο την σκιαγραφούσε. Ωστόσο η επίσημη προώθηση του Καζακστάν πλέον, σήμερα, βασίζεται ή καλύτερα αντιγράφει μία φράση που ο Borat είχε κάνει viral και την είχε συνδέσει με τον χαρακτήρα. Οπότε δεν αποκλείεται ούτε κι αυτό, να δούμε τον Borat σε απονομή MotoGP!

 

Ural - Μεταφέρει τη γραμμή συναρμολόγησης της στο Καζακστάν - Λόγω του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.