MotoGP Styrian: Πρώτη μέρα ελεύθερων δοκιμών

Τα πάνω-κάτω στα FP1 και FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/8/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές του δεύτερου αγώνα στην αυστριακή πίστα, ήταν ξεκάθαρα υπόθεση της Ducati, καθώς οι αναβάτες μπήκαν με την ψυχολογία της νίκης που κατάφεραν οι "Κόκκινοι" την προηγούμενη εβδομάδα. Ο Jack Miller κατάφερε να "γράψει" τον ταχύτερο χρόνο, μόλις τέσσερα χιλιοστά του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον νικητή του προηγούμενου αγώνα, Andrea Dovizioso. Ο Αυστραλός αναβάτης της Pramac Ducati τέθηκε επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων λίγο πριν την ολοκλήρωση του session, μια θέση που κατείχε για το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας ο Takaaki Nakagami της LCR Honda.

Πριν τον Miller όμως ήταν αρκετοί οι αναβάτες που "καθαίρεσαν" τον Nakagami από την κορυφή, όπως ο Miguel Oliveira με την ΚΤΜ της Tech3. Μάλιστα ο Πορτογάλος έγραψε τον τρίτο καλύτερο χρόνο των FP1, αφήνοντας τον Nakagami στην τέταρτη θέση, ενώ ήταν και το μοναδικό Honda στην πρώτη δεκάδα. Ο Joan Mir με την Suzuki GSX-RR έδειξε εξαιρετικά σημάδια βελτίωσης, όντας ταχύτερος από τον Morbidelli ο οποίος έδειξε πως δεν έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από το τρομακτικό ατύχημα που είχε στην τρίτη στροφή της πίστας το περασμένο σαββατοκύριακο. Πίσω του ακολούθησαν άλλα δύο ΚΤΜ, αυτό του νικητή του GP στο Brno, Brad Binder, και του Iker Lecuona, τονίζοντας εμφατικά το μεγάλο άλμα προόδου που έκανε το αυστριακό εργοστάσιο. Ο Maverick Vinales αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με τον ένατο καλύτερο χρόνο, ενώ ο Fabio Quartararo έκλεισε την δεκάδα έχοντας μάλιστα και μια έξοδο στην έκτη στροφή της πίστας για την οποία αντέδρασε ιδιαίτερα παραστατικά.

Ο Pol Espargaro δεν κατάφερε να βάλει όλε τις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στους δέκα ταχύτερους χρόνους, πετυχαίνοντας τον 11ο χρόνο των FP1, ακολουθούμενος από τους Michele Pirro –ο οποίος αντικαθιστά τον Pecco Bagnaia- τον Danilo Petrucci και τον Bradley Smith που ήταν και ο ταχύτερος αναβάτης της Aprilia. Ο Valentino Rossi δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τον 17ο χρόνο, με τον Cal Crutchlow να τον ακολουθεί. Είναι πάντω σημαντικό να τονίσουμε ότι η διαφορά μεταξύ του πρώτου με τον τελευταίο (τον Stefan Bradl) ήταν μικρότερη από ένα δευτερόλεπτο, γεγονός που υπογραμμίζει το πόσο μικρά είναι τα περιθώρια λάθους για τους αναβάτες. Ο Zarco, ο αρνητικός πρωταγωνιστής του προηγούμενου αγώνα, δεν πήρε το ok από τους γιατρούς για να συμμετέχει στα σημερινά ελεύθερα δοκιμαστικά, και θα προσπαθήσει να μπει στα FP3 του Σαββάτου.

Το μεσημέρι, κατά την διάρκεια των FP2, οι ρόλοι αντιστράφηκαν και το χρονόμετρο σταμάτησε γρηγορότερα για τον Pol Espargaro. Ο Ισπανός αναβάτης χάρισε ωραίες στιγμές στην εντός έδρας πίστα των Αυστριακών, με το βλέμμα πλέον στα πολύ σημαντικά FP3 του Σαββάτου προκειμένου να έχει μια καλή θέση στην εκκίνηση του αγώνα. Ο χρόνος που έγραψε (1:23.638) ήταν πολύ καλύτερος από τον χρόνο του Miller στα FP1, σχεδόν κατά δύο δεκάτα, που αναλογιστούμε το πόσο μικρές ήταν οι διαφορές μεταξύ των αναβατών, φαντάζει σαν ολόκληρο… χάσμα. Οι δύο αναβάτες της Ducati γνωρίζοντας ότι οι χρόνοι τους θα του στείλουν κατευθείαν στα Q2 του Σαββάτου, επικεντρώθηκαν στο στήσιμο για την διατήρηση ενός καλού ρυθμού, μένοντας χαμηλά στην λίστα με τους χρόνους.

Για άλλη μια φορά, ο Nakagami ήταν αυτός που κράτησε ψηλότερα την σημαία της Honda από τους υπόλοιπους αναβάτες της Big-H, πετυχαίνοντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο και πέμπτο συνολικά της ημέρας. Οι δύο αναβάτες της Suzuki, Mir και Rins είχαν τον τρίτο και τέταρτο καλύτερο χρόνο αντίστοιχα, ενώ ο Maverick Vinales έκλισε την ταχύτερη πεντάδα των FP2. Μέχρι στιγμής πάντως, αυτός που φαίνεται ότι κλείνει την δεκάδα των αναβατών που θα πάνε απευθείας στα Q2 –εκτός από θεαματικές εξελίξεις- είναι ο Brad Binder, ο οποίος αφήνει εκτός τους Icer Lecuona, Aleix Espargaro και Valentino Rossi. Σε δύσκολη θέση είναι και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, Fabio Quartararo, ο οποίος στην πρώτη του έξοδο κατά την διάρκεια των FP2 είχε μια έξοδο στην πρώτη στροφή της πίστας, ενώ στην συνέχεια έκανε το ίδιο και στην Κ4 όταν βγήκε να επιτεθεί τσα χρονόμετρα για δεύτερη φορά.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, τα αυριανά FP3 θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, με πολλούς αναβάτες να πρέπει να αναμετρηθούν με μια δύσκολη, επικίνδυνη (όπως αποδείχθηκε) και απαιτητική πίστα, προκειμένου να έχουν μια καλή θέση στη σχάρα εκκίνησης.

 

Συνδυασμένα αποτελέματα FP1-FP2
1
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
2
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
3
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
4
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
5
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
6
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
7
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
8
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
9
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
10
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)*
11
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
12
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
13
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
14
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
15
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
16
Michele Pirro
Pramac Ducati (GP20)
17
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
18
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
19
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
20
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)
21
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
22
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες