MotoGP Styrian: Πρώτη μέρα ελεύθερων δοκιμών

Τα πάνω-κάτω στα FP1 και FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/8/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές του δεύτερου αγώνα στην αυστριακή πίστα, ήταν ξεκάθαρα υπόθεση της Ducati, καθώς οι αναβάτες μπήκαν με την ψυχολογία της νίκης που κατάφεραν οι "Κόκκινοι" την προηγούμενη εβδομάδα. Ο Jack Miller κατάφερε να "γράψει" τον ταχύτερο χρόνο, μόλις τέσσερα χιλιοστά του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον νικητή του προηγούμενου αγώνα, Andrea Dovizioso. Ο Αυστραλός αναβάτης της Pramac Ducati τέθηκε επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων λίγο πριν την ολοκλήρωση του session, μια θέση που κατείχε για το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας ο Takaaki Nakagami της LCR Honda.

Πριν τον Miller όμως ήταν αρκετοί οι αναβάτες που "καθαίρεσαν" τον Nakagami από την κορυφή, όπως ο Miguel Oliveira με την ΚΤΜ της Tech3. Μάλιστα ο Πορτογάλος έγραψε τον τρίτο καλύτερο χρόνο των FP1, αφήνοντας τον Nakagami στην τέταρτη θέση, ενώ ήταν και το μοναδικό Honda στην πρώτη δεκάδα. Ο Joan Mir με την Suzuki GSX-RR έδειξε εξαιρετικά σημάδια βελτίωσης, όντας ταχύτερος από τον Morbidelli ο οποίος έδειξε πως δεν έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από το τρομακτικό ατύχημα που είχε στην τρίτη στροφή της πίστας το περασμένο σαββατοκύριακο. Πίσω του ακολούθησαν άλλα δύο ΚΤΜ, αυτό του νικητή του GP στο Brno, Brad Binder, και του Iker Lecuona, τονίζοντας εμφατικά το μεγάλο άλμα προόδου που έκανε το αυστριακό εργοστάσιο. Ο Maverick Vinales αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με τον ένατο καλύτερο χρόνο, ενώ ο Fabio Quartararo έκλεισε την δεκάδα έχοντας μάλιστα και μια έξοδο στην έκτη στροφή της πίστας για την οποία αντέδρασε ιδιαίτερα παραστατικά.

Ο Pol Espargaro δεν κατάφερε να βάλει όλε τις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στους δέκα ταχύτερους χρόνους, πετυχαίνοντας τον 11ο χρόνο των FP1, ακολουθούμενος από τους Michele Pirro –ο οποίος αντικαθιστά τον Pecco Bagnaia- τον Danilo Petrucci και τον Bradley Smith που ήταν και ο ταχύτερος αναβάτης της Aprilia. Ο Valentino Rossi δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τον 17ο χρόνο, με τον Cal Crutchlow να τον ακολουθεί. Είναι πάντω σημαντικό να τονίσουμε ότι η διαφορά μεταξύ του πρώτου με τον τελευταίο (τον Stefan Bradl) ήταν μικρότερη από ένα δευτερόλεπτο, γεγονός που υπογραμμίζει το πόσο μικρά είναι τα περιθώρια λάθους για τους αναβάτες. Ο Zarco, ο αρνητικός πρωταγωνιστής του προηγούμενου αγώνα, δεν πήρε το ok από τους γιατρούς για να συμμετέχει στα σημερινά ελεύθερα δοκιμαστικά, και θα προσπαθήσει να μπει στα FP3 του Σαββάτου.

Το μεσημέρι, κατά την διάρκεια των FP2, οι ρόλοι αντιστράφηκαν και το χρονόμετρο σταμάτησε γρηγορότερα για τον Pol Espargaro. Ο Ισπανός αναβάτης χάρισε ωραίες στιγμές στην εντός έδρας πίστα των Αυστριακών, με το βλέμμα πλέον στα πολύ σημαντικά FP3 του Σαββάτου προκειμένου να έχει μια καλή θέση στην εκκίνηση του αγώνα. Ο χρόνος που έγραψε (1:23.638) ήταν πολύ καλύτερος από τον χρόνο του Miller στα FP1, σχεδόν κατά δύο δεκάτα, που αναλογιστούμε το πόσο μικρές ήταν οι διαφορές μεταξύ των αναβατών, φαντάζει σαν ολόκληρο… χάσμα. Οι δύο αναβάτες της Ducati γνωρίζοντας ότι οι χρόνοι τους θα του στείλουν κατευθείαν στα Q2 του Σαββάτου, επικεντρώθηκαν στο στήσιμο για την διατήρηση ενός καλού ρυθμού, μένοντας χαμηλά στην λίστα με τους χρόνους.

Για άλλη μια φορά, ο Nakagami ήταν αυτός που κράτησε ψηλότερα την σημαία της Honda από τους υπόλοιπους αναβάτες της Big-H, πετυχαίνοντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο και πέμπτο συνολικά της ημέρας. Οι δύο αναβάτες της Suzuki, Mir και Rins είχαν τον τρίτο και τέταρτο καλύτερο χρόνο αντίστοιχα, ενώ ο Maverick Vinales έκλισε την ταχύτερη πεντάδα των FP2. Μέχρι στιγμής πάντως, αυτός που φαίνεται ότι κλείνει την δεκάδα των αναβατών που θα πάνε απευθείας στα Q2 –εκτός από θεαματικές εξελίξεις- είναι ο Brad Binder, ο οποίος αφήνει εκτός τους Icer Lecuona, Aleix Espargaro και Valentino Rossi. Σε δύσκολη θέση είναι και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, Fabio Quartararo, ο οποίος στην πρώτη του έξοδο κατά την διάρκεια των FP2 είχε μια έξοδο στην πρώτη στροφή της πίστας, ενώ στην συνέχεια έκανε το ίδιο και στην Κ4 όταν βγήκε να επιτεθεί τσα χρονόμετρα για δεύτερη φορά.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, τα αυριανά FP3 θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, με πολλούς αναβάτες να πρέπει να αναμετρηθούν με μια δύσκολη, επικίνδυνη (όπως αποδείχθηκε) και απαιτητική πίστα, προκειμένου να έχουν μια καλή θέση στη σχάρα εκκίνησης.

 

Συνδυασμένα αποτελέματα FP1-FP2
1
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
2
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
3
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
4
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
5
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
6
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
7
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
8
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
9
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
10
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)*
11
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
12
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
13
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
14
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
15
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
16
Michele Pirro
Pramac Ducati (GP20)
17
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
18
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
19
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
20
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)
21
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
22
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.