MotoGP Suzuki: Τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα

Αστραφτερό μουστάκι
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2017

Στην Ιαπωνία η Suzuki τερμάτισε στην 4η και 5η θέση, σε έναν φαντασικό αγώνα με μπόλικο θέαμα. Κι αν το πέπλο της βροχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάταξη, όπως κάθε φορά που βρέχει, δεν παύει να ήταν μία καλή επίδοση για την πρώτη εμφάνιση των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων.

Αναγκαία το πρώτο σημείο που εστιάζει κανείς είναι η εμφάνιση. Κι αυτό γιατί οι αγωνιστικές ομάδες δεν διαδίδουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ελεύθερα. Η Suzuki είναι βέβαιο πως θα έχει μελετήσει κάθε λεπτομέρεια της αεροδυναμικής, είναι το πρώτο πράγμα που εστιάζει άλλωστε και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, δίνοντας προτεραιότητα εκεί αντί για την εμφάνιση. Στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP η εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο, και το μόνο στο οποίο εστιάζουν οι ομάδες πέρα από την αεροδυναμική, είναι το φαίρινγκ να βρίσκεται εντός των προδιαγραφών, ιδιαίτερα τώρα που οι κανονισμοί έγιναν λίγο πιο αυστηροί.

Αυτό που κάνει εντύπωση στα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πως δεν φαίνεται να είναι ρυθμιζόμενα, όπως της Ducati κι έμμεσα και της Honda. Το νέο «μουστάκι» των GSX-RR αντικαθιστά το προηγούμενο φαίρινγκ και –φαινομενικά τουλάχιστον- η δύναμη που παράγουν είναι πολλαπλάσια αυξημένη, δρα πιο χαμηλά από πριν ενώ η επιφάνεια είναι σημαντικά μεγαλύτερη χωρίς να εμποδίζει τον αέρα να ψύξει την μοτοσυκλέτα.

Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις μετά τον αγώνα για τον Alex Rins και τον Andrea Iannone, ήταν πολύ θετικές. Περισσότερο ενθουσιασμένος ήταν ο Rins, που βρήκε τεράστια την χρησιμότητα του νέου φαίρινγκ. Και οι δύο είχαν προβλήματα πρόσφυσης με το πίσω ελαστικό, καθώς η διάρκεια του αγώνα για τα βρόχινα ελαστικά ήταν μεγάλη, θεωρώντας πως σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη καλύτερο.

Παρατηρώντας το νέο φαίρινγκ, φαίνεται πως η Suzuki προσπάθησε να φτιάξει ένα σχέδιο που να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, και ταυτόχρονα τα δύο βασικά προβλήματα για τα οποία τα αεροδυναμικά βοηθήματα κλήθηκαν εξ αρχής να περιορίσουν: Να ομαλοποιούν την ροή του αέρα πίσω από την μοτοσυκλέτα, περιορίζοντας τον έντονο στροβιλισμό και να εκμεταλλεύονται την αεροδυναμική αντίσταση προς όφελος της πρόσφυσης στον εμπρός τροχό.

Καλύτερη δοκιμή για την Suzuki θα είναι το Phillip Island στην Αυστραλία, τώρα που μπαίνουμε στον ξέφρενο ρυθμό των τελευταίων αγώνων του πρωταθλήματος, αν φυσικά δεν βρέξει κι εκεί.

Από πλευράς εμφάνισης, ο χαρακτηρισμός «μουστάκι» για την Suzuki είναι αναπόφευκτος. Από το ανοικτό στόμα του Predator -χωρίς την μάσκα δηλαδή- μέχρι γατόψαρο, οι παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει είναι ανεξάντλητοι. Ιδιαίτερα από το πλάι, το μέγεθος των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων κλέβει τις εντυπώσεις και οι επόμενοι αγώνες θα φανερώσουν αν θα συνεχίσει η καλή αρχική εντύπωση ώστε να παραμείνουν.

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες