Η KTM είναι η μοναδική εταιρεία στα MotoGP που χρησιμοποιεί ατσάλινα πλαίσια και αναρτήσεις της θυγατρικής εταιρείας WP. Για την εμμονή της αυτή έχει δεχτεί πολλές αρνητικές κριτικές και σχεδόν όλοι αποδίδουν σε αυτή την ιδιαιτερότητα όλα τα αρνητικά στοιχεία στην απόδοση της αυστριακή μοτοσυκλέτας. Σε όλη την ιστορία των Grand Prix έχει αποδειχτεί πως οι νεωτεριστικές ιδέες και οι διαφορετικές φιλοσοφίες ή μηχανολογικές θεωρίες αν προτιμάτε, έχουν καταλήξει στα... μουσεία σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι εμπρός αναρτήσεις μοχλισμού, τα carbon πλαίσια και δεκάδες άλλες φανταστικές (στη θεωρία) ιδέες έπεσαν με μεγάλη ταχύτητα πάνω στον τοίχο της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα των αγώνων σε αυτό το επίπεδο απαιτεί από τις μοτοσυκλέτες να κάνουν κορυφαίους χρόνους, σε όλες τις πίστες, με όλους τους αναβάτες στη σέλα τους και να μπορούν να ρυθμιστούν σωστά από κάθε μηχανικό στα πιτς.
Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου (άρα και του χρήματος) να εξελίσσεις μια ανατρεπτική ιδέα, που για να αποδόσεις τα αναμενόμενα, θα πρέπει οι αναβάτες να μάθουν να οδηγούν εντελώς διαφορετικά, οι μηχανικοί να μάθουν τι επιπτώσεις έχει η κάθε ρύθμιση που κάνουν και φυσικά οι προμηθευτές των ελαστικών και των αναρτήσεων να αλλάζουν τις προδιαγραφές των προϊόντων τους για να προσαρμοστούν στις διαφορετικές απαιτήσεις της κάθε ιδέας που έχουν οι κατασκευαστές. Έτσι αργά ή γρήγορα όλοι καταλήγουν σε μια ομογενοποιημένη βασική αρχιτεκτονική των μοτοσυκλετών, που είναι κατανοητή στους αναβάτες και τους μηχανικούς και φέρνει άμεσα αποτελέσματα. Άλλωστε τα πάντα στους αγώνες μετρούνται με το χρονόμετρο!
Κι αν τα μονόμπρατσα ψαλίδια εμπρός-πίσω των Elf-Honda δεν είχαν ποτέ κάποια σοβαρή αγωνιστική επιτυχία, υπήρξαν στο παρελθόν περιπτώσεις (όπως το carbon πλαίσιο της Ducati) που κέρδισαν πρωταθλήματα, όμως στη συνέχεια εγκαταλείφτηκαν. Η περίπτωση της Ducati είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για να κατανοήσουμε κάποιους από τους λόγους που η KTM επιμένει στο ατσάλινο πλαίσιο. Ατσάλινο χωροδικτύωμα ήταν και τα πρώτα πλαίσια της Ducati στα MotoGP. Ένας φαινομενικός λόγος είναι η παράδοση και η τεχνογνωσία των ιταλών σε αυτού του είδους τα πλαίσια και το γεγονός πως στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbike είχαν κυριαρχήσει. Όμως υπάρχουν και πιο πρακτικοί λόγοι. Το ατσάλι ως υλικό σε βοηθάει να κάνεις πολύ εύκολα, πολλές αλλαγές στο σχήμα, τη δομή και την ακαμψία του πλαισίου σε κάθε σημείο ξεχωριστά. Το αλουμίνιο και κυρίως το carbon, απαιτούν ολικό επανασχεδιασμό, ακόμα κι αν απλώς θέλεις να αλλάξεις τα χαρακτηριστικά ενός μόνο τμήματος - ας πούμε το ποσοστό ακαμψίας στο λαιμό ή στις βάσεις του κινητήρα.
Έτσι για τις εταιρίες, όπως ήταν η Ducati και τώρα η KTM, που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στα MotoGP και οι κανονισμοί τους επιτρέπουν αλλαγές χωρίς περιορισμούς μέσα στη χρονιά, η χρήση ενός υλικού που προσφέρει ταχύτητα στη διαδικασία σχεδιασμού και κατασκευής, είναι ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Σύμφωνα με όσα είπε ο Pol Espargaro μετά τα δοκιμαστικά της Jerez, η ΚΤΜ χρησιμοποίησε 17(!!!!) διαφορετικά πλαίσια από το 2018 έως και το 2019. Λέτε γι΄αυτό τρελάθηκε ο Jarco και τα βρόντηξε και έφυγε; Για το 2020 έχουν προς το παρόν μόνο δύο, τα οποία δοκίμασαν στη Jerez, εξακολουθούν να είναι ατσάλινα, όμως τώρα έχουν δύο ευθύγραμμους δοκούς οβάλ διατομής και όχι στρογγυλούς σωλήνες. Ο περιορισμός στον αριθμό των διαφορετικών πλαισίων που θα χρησιμοποιήσουν την επόμενη χρονιά έχει να κάνει και με τους κανονισμούς των MotoGP, αφού πλέον η KTM μαζεύει βαθμούς με τον Pol Espargaro και οι χρόνοι πλησιάζουν όλο και περισσότερο προς την πρώτη πεντάδα. Οπότε δεν θα μας κάνει καμία έκπληξη αν σε ένα ή δύο χρόνια δούμε την αυστριακή εταιρεία να παρουσιάζει μοτοσυκλέτα με αλουμινένιο πλαίσιο, αφού το βασικό πλεονέκτημα των ατσάλινων πλαισίων στην ταχύτητα των αλλαγών δεν θα έχει καμία χρησιμότητα για την KTM πλέον.
Όσο για τις αναρτήσεις της WP έναντι της καθολικής χρήσης των Ohlins από τους υπόλοιπους κατασκευαστές, ξεκάθαρα έχει να κάνει με το branding αλλά και το R&D της WP. Οι αγώνες αυτού του επιπέδου είναι πάντα το καλύτερο πεδίο δοκιμών για τους κατασκευαστές αναρτήσεων και τα δεδομένα που συλλέγουν αξίζουν χρυσάφι. Φυσικά υπάρχει και η διαφημιστική προβολή, αλλά όταν δεν έρχονται οι νίκες μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ και να φορτώσουν την ευθύνη στις αναρτήσεις, χωρίς να φταίνε αποκλειστικά αυτές. Εν μέρει, η KTM με την WP κάνει το ίδιο που έκανε και η Honda με την δική της θυγατρική την Showa. Μάλιστα κάποιες χρονιές η μοτοσυκλέτα του Pedrosa είχε Showa και του Marquez είχε Ohlins. Βέβαια το μέγεθος της Showa είναι γιγαντιαίο σε σχέση με της WP και η Showa είναι προμηθευτής OEM σε όλους τους Ιάπωνες και πάρα πολλούς ευρωπαίους κατασκευαστές. Έτσι η Honda δεν ήθελε να ταυτιστεί σε απόλυτο βαθμό το όνομα της Showa μαζί της. Η επιλογή της μάρκας των αναρτήσεων στα MotoGP, όπως και στα WSBK, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό και με την υποστήριξη που παρέχει στις ομάδες η κάθε εταιρεία αναρτήσεων καθ’ όλη την αγωνιστική περίοδο. Η Ohlins έχει πάντα τουλάχιστον έναν δικό της άνθρωπο στο box των δέκα πρώτων αναβατών και μια ομάδα μηχανικών της που τριγυρνάνε στα πιτς και βοηθούν ή λύνουν προβλήματα. Αυτή η παρουσία στην πίστα είναι πολύ πιο σημαντική για της ομάδες, από το να πάρουν τσάμπα αναρτήσεις για τις μοτοσυκλέτες τους, όσο καλές κι αν είναι. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εταιρείες εξατμίσεων, έστω κι αν δεν χρειάζεται να ρυθμίσεις και να αντικαταστήσεις εξάτμιση δέκα φορές στο αγωνιστικό τριήμερο, όπως συμβαίνει με τις αναρτήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η KTM χρησιμοποιώντας της αναρτήσεις της θυγατρικής WP κερδίζει στο θέμα της υποστήριξης (αφού αυτή είναι το αφεντικό της WP) και προσφέρει κορυφαίου επιπέδου δεδομένα στο R&D της WP, όμως την ίδια ώρα δεν έχει την έτοιμη βάση δεδομένων που έχει αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια η Ohlins, ούτε την εμπειρία που έχουν οι μηχανικοί της Ohlins. Σε αυτές τις πρώτες δοκιμές στη Valencia κα την Jerez, τα δύο νέα πλαίσια με τους οβάλ σωλήνες πήραν κολακευτικά σχόλια από τον Pol Espargaro, οποίος μάλιστα αποκάλυψε και τους λόγους της αλλαγής. “Τα νέα πλαίσια είναι εντυπωσιακά στην σταθερότητα όταν φρενάρεις δυνατά” είπε ο Pol Espargaro και συνέχισε λέγοντας πως το βασικό τους πρόβλημα όλα αυτά τα χρόνια ήταν κυρίως στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: “Σαφώς τα καινούρια πλαίσια βελτιώνουν την πρόσφυση και την σταθερότητα, όμως εξακολουθούμε να έχουμε θέμα με την είσοδο στη στροφή, γι΄αυτό και έπεσα”. Μαζί με τα δύο νέα πλαίσια, η KTM είχε φέρει μαζί της και το πρώτο στάδιο εξέλιξης του νέου κινητήρα για να πάρουν μια πρώτη γεύση οι αναβάτες και… δουλειά για τον χειμώνα οι μηχανικοί. Το σημαντικότερο τεστ θα γίνει το πενθήμερο δοκιμών στην Sepang στις 2-4 και 7-9 Φεβρουαρίου.
MotoGP – Τα πιο σημαντικά ορόσημα του Lusail, λίγο πριν την εκκίνηση της 75ης σεζόν
Ποιοι είναι οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες στην πίστα του Κατάρ, τι έχει κάνει το κάθε εργοστάσιο, αλλά και σενάρια με το τι μπορεί να συμβεί φέτος
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
7/3/2024
Η 75η σεζόν του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP αναμένεται να ξεκινήσει την Παρασκευή 8 Μαρτίου, με τον Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo Team να υπερασπίζεται τον τίτλο του στην έρημο της Doha, απέναντι σε 21 ακόμα αναβάτες. Μεταξύ τους, και πέρα από τα κλασικά φαβορί ξεχωρίζουν για φέτος ο Marc Marquez, ο οποίος θα κάνει το αγωνιστικό του ντεμπούτο με τα χρώματα της Gresini Racing Team, αλλά και ο εξαιρετικά ταλαντούχος rookie, Pedro Acosta, με τα χρώματα της Red Bull GASGAS Tech3.
Λίγο πριν η αυλαία αυτής της επετειακής σεζόν ανοίξει, έχουμε την ευκαιρία να δούμε τα σημαντικότερα ορόσημα της πίστας του Lusail, που από το 2004 έχει φιλοξενήσει συνολικά 22 GP. Τα 18 εξ αυτών έχουν διεξαχθεί κάτω από τον νυχτερινό ουρανό της ερήμου, με τα φώτα της πίστας να δημιουργούν μία εντελώς ξεχωριστή ατμόσφαιρα, σε σχέση με ό,τι έχουμε συνηθίσει στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Από την το 2007, η πίστα του Κατάρ αποτέλεσε τον εναρκτήριο αγώνα του Πρωταθλήματος, κάτι που συνεχίστηκε μέχρι και το 2022. Κάποιες εργασίες ανακαίνισης της πίστας δεν άφησαν το 2023 να συνεχιστεί η παράδοση, όμως το 2024 επιστρέφουμε στην έρημο της Doha, με το Lusail να παίρνει την παραδοσιακή του θέση, ως ο εναρκτήριος γύρος, με νέες εγκαταστάσεις για τους αγωνιζόμενους.
Το Κατάρ είναι μία από τις 8 ασιατικές πόλεις που έχουν φιλοξενήσει αγώνα GP, στην διάρκεια των 75 ετών του θεσμού. Στη λίστα βρίσκουμε ακόμη την Τουρκία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Μαλαισία, την Ταϊλάνδη, με πιο πρόσφατες προσθήκες αυτές της Ινδίας και της Ινδονησίας. Από τις 13 συνολικά πίστες, της πολυπληθούς ηπείρου που έχουν φιλοξενήσει κάποιο GP, το Lusail βρίσκεται στην τρίτη θέση, με 62 αγώνες, σε όλες τις κατηγορίες, να έχουν διεξαχθεί εκεί μέχρι στιγμής. Μπροστά του βρίσκονται το Motegi (69 αγώνες) και η Sepang (68). Ακολουθούν η Suzuka (56), η Shah Alam (21), η Shanghai (12), το Buriram (12), η πίστα Istanbul Park (9), το Fisco/Fuji (8), η Sentul (6), η Mandalika (6), η Johor (3) και το Buddh (3). Για το Lusail, 20 αγώνες αφορούν τη μεγάλη κατηγορία (ο Sprint του 2023 μένει εκτός), 15 την Moto2, 6 τα 250 κυβικά, 13 την Moto3 και 8 τα 125 κυβικά.
Στους αναβάτες με τις περισσότερες νίκες στο Lusail πρώτος είναι ο Jorge Lorenzo με 6 νίκες σε όλες τις κατηγορίες (3 στην MotoGP, 2 στα 250 κυβικά και 1 στα 125). Πίσω του ο Casey Stoner με 5 (4 σε MotoGP και 1 στα 250 κυβικά), με την πρώτη τριάδα να κλείνει ο Valentino Rossi με 4, όλες στην μεγάλη κατηγορία. Ο Maverick Vinales έχει δει τρεις φορές το ψηλότερο σκαλί του βάθρου (2 στη MotoGP και 1 στη Moto3), με τον Andrea Dovizioso να έχει 2 νίκες στη MotoGP κατηγορία. Μαζί του βρίσκεται ο Marc Marquez (1 στη MotοGP και 1 στη Moto2). Από 2 νίκες μοιράζονται και οι Sam Lowes στη Moto2, ο Nico Terol στα 125 κυβικά και ο Jaume Masia στη Moto3.
Από τους αναβάτες που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην μεγάλη κατηγορία, 10 έχουν ανέβει έστω και μία φορά στο βάθρο της Lusail. Πρώτος είναι ο Marc Marquez με 5, ενώ ακολουθούν οι Francesco Bagnaia (2), Maverick Vinales (2) και Johann Zarco (2). Από μία φορά που έχουν πατήσει κάποιο σκαλί μοιράζονται οι Bastianini, Quartararo, Jorge Martin, Binder, Luca Marini και Di Giannantonio. Οι 6 από αυτούς έχουν σημειώσει και ταχύτερο γύρο στα προκριματικά, παίρνοντας την pole position. Από δύο έχουν οι Vinales και Martin, με τους M. Marquez, Zarco, Bagnaia και Marini να μοιράζονται από μία.
Το εργοστάσιο με τις περισσότερες νίκες στην έρημο της Doha είναι η Yamaha με 10, ενώ ακολουθούν οι Ducati (7) και Honda (3). Το εργοστάσιο της Iwata αποτελεί τον πιο επιτυχημένο κατασκευαστή, έχοντας τέσσερις αναβάτες στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τις περισσότερες νίκες έχει ο Valentino Rossi (2005, 2006, 2010 και 2015). Δεύτερος έρχεται ο Jorge Lorenzo (2012, 2013 και 2016). O Maverick Vinales ακολουθεί (2017 και 2021). To 2021 ήταν μία περίεργη χρονιά, χάρη των περιορισμών για την COVID-19, με το Κατάρ να φιλοξενεί και δεύτερο αγώνα, όπου νικητής αναδείχθηκε ο Fabio Quartararo.
Η Ducati έχει 7 νίκες στην μεγάλη κατηγορία, με τέσσερις διαφορετικούς αναβάτες. Πρώτος είναι ο άνθρωπος που της χάρισε και το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο Casey Stoner με 3 συνεχόμενες (2007, 2008 και 2009). Δύο μετρά ο Andrea Dovizioso (2018, 2019), ενώ Enea Bastianini και Fabio Di Giannantonio έχουν από μία, το 2022 και 2023, αντίστοιχα. Τρίτο εργοστάσιο σε νίκες στην εν λόγω πίστα είναι η Honda, με τρεις αναβάτες να μοιράζονται από μία. Ο Sete Gibernau τα κατάφερε πρώτος το 2004, την πρώτη χρονιά που το Κατάρ φιλοξένησε τα MotoGP. Στην συνέχεια ήρθε ο Casey Stoner το 2011, με τον Marc Marquez να ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου το 2014.
Το καλύτερο αποτέλεσμα της Aprilia στο Κατάρ ήταν η 4η θέση του Aleix Espargaro, το 2022. Ένα χρόνο αργότερα, το 2023 στην ίδια θέση βρέθηκε και ο ομόσταυλός του, Maverick Vinales. Τέλος, η KTM βρέθηκε για πρώτη φορά στο Κατάρ το 2017, σηματοδοτώντας την ένταξη των Αυστριακών στην υψηλότερη μορφή αγώνων με μοτοσυκλέτα. Το 2022 ο Binder έφερε το πορτοκαλί πρωτότυπο στην δεύτερη θέση, που παραμένει μέχρι και σήμερα το καλύτερο αποτέλεσμα της KTM στη συγκεκριμένη πίστα. Το 2024 θα μπορούσε να είναι η χρονιά που ένας από τους δύο παραπάνω κατασκευαστές θα σπάσει το ρόδι, ανεβαίνοντας στο πρώτο σκαλί του βάθρου, γράφοντας την πρώτη του νίκη στην έρημο της Doha.
Αν τώρα ο Marc Marquez κερδίσει τον εναρκτήριο αγώνα του 2024 στο Κατάρ, αυτό σημαίνει ότι θα βρεθεί στο πρώτο σκαλί του βάθρου μετά από 868 ημέρες, από την νίκη του στο GP της Emilia-Romagna το 2021. Το αμέσως επόμενο μεγαλύτερο διάστημα που ο Marc Marquez είχε να δει το χρυσό μετάλλιο ήταν 581 ημέρες. Το 2019 η τελευταία του νίκη πριν τον τραυματισμό του στο αριστερό του χέρι στη Jerez το 2020 ήταν στη Valencia, με την επόμενη φορά που αντίκρυσε πρώτος την καρό σημαία να έρχεται στο γερμανικό GP του 2021.
Στην περίπτωση που ο Ισπανός, ή κάποιος από άλλος από τους 8 συνολικά αναβάτες της Ducati, βρεθεί στους πρώτους τρεις της σχάρας εκκίνησης, τότε η πίστα του Lusail θα αποτελέσει το 61ο συνεχόμενο GP που κάποια μοτοσυκλέτα του ιταλικού εργοστασίου θα βρίσκεται στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Ένα σερί που μετρά από τον γύρο της Valencia, το 2020. Η Ducati μετρά 46 συνεχόμενους γύρους, με τουλάχιστον έναν αναβάτη της να έχει βρεθεί στο βάθρο. Αν λοιπόν κάποιος αναβάτης της τα καταφέρει και στο Κατάρ, σενάριο καθόλου απίθανο, τότε το ρεκόρ του Borgo Panigale ανεβαίνει στα 47 GP.
O rookie της φετινής σεζόν στην μεγάλη κατηγορία, Pedro Acosta, την ημέρα του κυρίως αγώνα, την Κυριακή, θα είναι 19 ετών και 290 ημερών. Αυτό σημαίνει ότι αν ο Acosta καταφέρει να νικήσει στο Κατάρ, τότε θα γραφτεί στην ιστορία ως ο νεαρότερος αναβάτης που έχει κερδίσει αγώνα της μεγάλης κατηγορίας. Μέχρι τώρα, το ρεκόρ αυτό ανήκει στον Marc Marquez, ο οποίος πήρε την πρώτη του νίκη στο Austin, σε ηλικία 20 ετών και 63 ημερών. Στην περίπτωση που ο αναβάτης της GASGAS ανέβει σε κάποιο από τα άλλα δύο σκαλιά του βάθρου, τότε θα γίνει ο τρίτος νεαρότερος αναβάτης που το καταφέρνει. Μπροστά του στην λίστα θα βρίσκονται μονάχα ο Randy Mamola (19 ετών και 261 ημερών, στη Φινλανδία το 1979) και ο Eduardo Salatino (19 ετών και 274 ημερών, στην Αργεντινή το 1962).
Για τον Acosta η νίκη στο Κατάρ σημαίνει αυτόματα και την πρώτη του στη μεγάλη κατηγορία. Μαζί του, αυτή την στιγμή, υπάρχουν 5 ακόμα αναβάτες στην σχάρα εκκίνησης, που θα μπορούσαν στο Κατάρ να πάρουν την παρθενική τους νίκη στη MotoGP κατηγορία. Οι Alex Marquez, Raul Fernandez, Luca Marini, Takaki Nakagami και Augusto Fernandez, δεν έχουν ακόμα καταφέρει να δοκιμάσουν την γλυκιά γεύση του χρυσού μεταλλίου.
Από το 2019 έχουν υπάρξει πέντε διαφορετικοί νικητές στο Lusail, στη μεγάλη κατηγορία. Ο Andrea Dovizioso το 2019, ο Maverick Vinales (τον πρώτο του 2021), ο Fabio Quartararo (τον δεύτερο αγώνα του 2021), ο Enea Bastianini το 2022 και ο Fabio Di Giannantonio το 2023. Όπως γίνεται προφανές, αν το 2024 βρεθεί κάποιος άλλος στο πρώτο σκαλί του βάθρου, τότε θα μιλάμε για 6 διαφορετικούς νικητές.
Όπως έχουμε δει, πέραν του Maverick Vinales, ο οποίος μετρά ήδη νίκη στο Κατάρ, οι Alex Rins και Jack Miller είναι δύο αναβάτες που εκτός του ότι θα μπορούσαν να γίνουν ο 6ος νικητής, στο Κατάρ μπορούν να επιτύχουν κάτι ακόμα. Ένας από τους τρεις θα μπορούσε να γράψει το όνομά του στη λίστα με τους αναβάτες που έχουν κερδίσει με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές και ο πρώτος της τετράχρονης MotoGP εποχής, που ξεκίνησε το 2002. Αν τώρα η νίκη πάει σε ένα από τα αδέρφια Marquez, Marc ή Alex, τότε η Gresini θα δει την τρίτη της σερί νίκη στην ασιατική πίστα, μετά τον Enea Bastianini το 2022 και τον Fabio Di Giannantonio το 2023.
Οι βαθμοί για τη φετινή σεζόν υπολογίζονται συνολικά σε 777 για την πρώτη θέση της μεγάλης κατηγορίας, με τους 525 να ανήκουν στους αγώνες της Κυριακής. Οι 252, δηλαδή το 32,4% του συνόλου (σχεδόν το 1/3) βρίσκονται στους αγώνες Tissot Sprint του Σαββάτου. Από αυτούς, το Κατάρ φιλοξενεί τους πρώτους 37, συμπεριλαμβανομένων και των δύο αγώνων, Sprint και Κυριακής.
Ο αγώνας του Κατάρ στη MotoGP κατηγορία έχει δει πέντε φορές νικητή ο οποίος δεν προήλθε από την πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Ο Valentino Rossi το έκανε δύο φορές, το 2006 και το 2015, με τους Casey Stoner (2008), Andrea Dovizioso (2018) και Fabio Quartararo (στον δεύτερο αγώνα του 2021) να το κάνουν από μία. Το GP της Doha μάλιστα (όπως ονομάστηκε ο δεύτερος γύρος που φιλοξενήθηκε στο Κατάρ το ‘21) ήταν ο πιο ανταγωνιστικός στη μεγάλη κατηγορία. Οι πρώτοι 15 αναβάτες είχαν μόλις 8,928 δευτερόλεπτα απόστασης μεταξύ του Fabio Quartararo στην 1η θέση και του Miguel Oliveira στην 15η.
Από το 2002, όταν η μεγάλη κατηγορία ονομάστηκε MotoGP, 10 αναβάτες έχουν κερδίσει τον πρώτο αγώνα της σεζόν. Εκτός του Loris Capirossi, όλοι οι υπόλοιποι το έχουν καταφέρει και στο Κατάρ. Οι Valentino Rossi, Casey Stoner, Jorge Lorenzo, Marc Marquez, Maverick Viñales, Andrea Dovizioso, Fabio Quartararo, Enea Bastianini και Francesco Bagnaia να έχουν γράψει το όνομά τους με χρυσά γράμματα. Μόλις έξι αναβάτες που πήραν τελικά τον τίτλο εκείνης της χρονιάς, δεν έχουν βρεθεί στο βάθρο στον εναρκτήριο αγώνα, από το 2001 και μετά.
Ξεκινώντας χρονολογικά, πρώτος ήταν ο Rossi το 2008, ενώ ακολούθησαν ο Lorenzo το 2015 και ο Marquez το 2017. Το 2020, ο αγώνας ακυρώθηκε λόγω κορωνοϊού, επομένως ο Mir, που κατέκτησε τον τίτλο εκείνη τη χρονιά δεν είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί. Το 2021 ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς, Fabio Quartararo, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία στο Κατάρ, όμως αυτό έγινε στον δεύτερο γύρο (Doha GP) και όχι στον εναρκτήριο (QatarGP). Τέλος, ο Bagnaia αν και το 2022 βρέθηκε στην πρώτη θέση της τελικής βαθμολογίας, στο Κατάρ έμεινε εκτός πρώτης τριάδας. Μάλιστα, ο Ιταλός και ο Mir, είναι οι μόνοι που βρέθηκαν και εκτός πεντάδας στον εναρκτήριο αγώνα. Ο αναβάτης της Suzuki το 2020 -και της Honda πλέον- Joan Mir σημείωσε πτώση στην αυλαία του Πρωταθλήματος, στο Ισπανικό GP, με τον Bagnaia να έχει την ίδια τύχη το 2022, στο GP του Κατάρ.
Αυτή τη στιγμή στην σχάρα εκκίνησης της μεγάλης κατηγορίας υπάρχουν 13 Παγκόσμιοι Πρωταθλητές των GP, μόλις ένας λιγότερος από το ρεκόρ που είχαμε το 2022. Μεταξύ τους οι παραπάνω μοιράζονται 26 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, δύο περισσότερα από πέρυσι, με το ρεκόρ των 32, να έχει τεθεί το 2018. Από τους 22, οι 16 αναβάτες έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά στην μεγάλη κατηγορία, τρεις περισσότεροι από το 2023, ενώ μεταξύ τους έχουν 136 νίκες, 20 περισσότερες σε σχέση με πέρυσι. Όλοι οι αναβάτες του grid έχουν καταφέρει τουλάχιστον μία νίκη σε GP, σε κάποια κατηγορία. Συνολικά έχουμε 347 νίκες, 21 περισσότερες από τις 326 του 2023. Ο μοναδικός rookie για το 2024 στη MotoGP κατηγορία, είναι ο Pedro Acosta, ο οποίος μετρά ήδη δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 16 νίκες. Ο πρώτος του τίτλος ήρθε το 2021 στην Moto3, με το 2023 να τον στέλνει στην κορυφή και της Moto2 κατηγορίας.
Πριν από σχεδόν 20 χρόνια, το 2004, η πρώτη χρονιά που είδαμε στο καλεντάρι των MotoGP στην πίστα του Κατάρ, ήταν ταυτόχρονα δραματική για την κατηγορία των 125 κυβικών. Οι Jorge Lorenzo και Andrea Dovizioso πέρασαν τη γραμμή την ίδια ακριβώς στιγμή. Νικητής, όμως, αναδείχθηκε τελικά ο Ισπανός, καθώς είχε θέσει τον ταχύτερο γύρο του αγώνα. Τρία χρόνια αργότερα, στις 10 Μαρτίου του 2007, ο Casey Stoner κατάφερε ένα ακόμα σημαντικό ιστορικό ορόσημο, κερδίζοντας τον πρώτο του αγώνα με την Ducati. Αυτό, θα μπορούσαν να το επαναλάβουν φέτος ο Marc Marquez και ο Franco Morbidelli, στην ίδια πίστα.
Στις 8 Μαρτίου του 2008, ο Lorenzo είχε πάρει την pole position, μπροστά από τον James Toseland. Ήταν η τελευταία φορά που δύο rookie έκαναν το 1-2 στο ντεμπούτο τους, μέχρι και το ιταλικό GP του 2022, όταν ο Di Giannantonio βρέθηκε μπροστά από τον Bezzecchi. Την αμέσως επόμενη ημέρα, στις 9 Μαρτίου, ο Casey Stoner θα γινόταν ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που κέρδισε νυχτερινό αγώνα MotoGP, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά που αντί για τον ήλιο, οι προβολείς θα αναλάμβαναν να φωτίσουν την άσφαλτο της πίστας στο Κατάρ. Στην ενδιάμεση κατηγορία, νικητής αναδείχθηκε ο Mattia Pasini, μπροστά από τους Hector Barbera και Mika Kallio. Η τρίτη θέση στον ίδιο αγώνα, του Stefan Bradl στην κατηγορία των 125 κυβικών, ήταν και η πρώτη του φορά που ανέβηκε στο βάθρο, στην διάρκεια της θητείας του στα GP.
Το 2024 αποτελεί την 75η σεζόν του MotoGP και την 15η φορά που η αυλαία θα ανοίξει στην φωταγωγημένη πίστα του Lusail (το 2020 ακυρώθηκε λόγω κορωνοϊού, ενώ το 2023 δεν ήταν ο πρώτος αγώνας της σεζόν). Εκεί θα γραφτούν νέες σελίδες της ιστορίας των GP, με μάχες σώμα με σώμα και προσπεράσεις στην κόψη του ξυραφιού, σε μία σεζόν που τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στον σύγχρονο θρύλο των αγώνων, Marc Marquez, που μετρά ήδη 8 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και έχει θέσει ως στόχο το 9ο. Στις 8/3 η πίστα θα γεμίσει με μοτοσυκλέτες, με τις ελεύθερες δοκιμές να δίνουν το έναυσμα της εκκίνησης σε μια ακόμη συναρπαστική σεζόν του MotoGP!
