MotoGP: Τα προβλήματα των ομάδων

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/2/2016

Το πρώτο τριήμερο των επίσημων δοκιμαστικών στην Sepang τελείωσε και οι δηλώσεις που έκαναν οι αναβάτες μας δίνουν, με το καλύτερο τρόπο, την κατάσταση που βρίσκονται οι ομάδες αυτή την στιγμή.

 

Yamaha

Με τον Lorenzo να σπάει τα χρονόμετρα και να κάνει με το σκληρό πίσω ελαστικό της Michelin καλύτερο χρόνο από το ρεκόρ πίστας που είχε ο Marquez το 2014 με τα υπερ-μαλακά Qualifier της Bridgestone, σίγουρα στη Yamaha όλοι είναι χαμογελαστοί. Ο Ισπανός δήλωσε: Δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα θα βρίσκομαι σε αυτή την θέση, όμως προς το παρόν αισθάνομαι καλύτερα με τα Michelin, απ΄ότι με τα Bridgestone.

Ο Rossi ήταν λιγότερο ενθουσιώδης στις δηλώσεις του, παρά το γεγονός ότι πέτυχε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο του τριημέρου. Η δεύτερη θέση, προφανώς και δεν είναι ο στόχος του για φέτος και τα 9 δέκατα του δευτερολέπτου που τον χώριζαν από τον Lorenzo είναι μια μεγάλη διαφορά που δείχνει να τον προβληματίζει. Βασικά αυτό που τον προβληματίζει περισσότερο είναι ότι αυτή η διαφορά στην ταχύτητα είχε διάρκεια και δεν ήταν απλώς για ένα γύρο. Ο Lorenzo έκανε πάνω από έξι γύρους κάτω από τα δύο λεπτά. Όπως ο ίδιος ο Rossi παραδέχτηκε για τον Ισπανό: Είναι πολύ καλός παντού. Φρενάρει δυνατά, έχει μεγάλη ταχύτητα εισόδου και καταφέρνει να διατηρήσει υψηλή ταχύτητα μέσα στην στροφή. Όμως ο Ιταλός πολυπρωταθλητής έκανε ακόμα μία δήλωση που έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Για μένα το πίσω λάστιχο είναι καλύτερο από εκείνο της Bridgestone και το εμπρός λίγο χειρότερο. Όλο το θέμα είναι η κατανομή βάρους της μοτοσυκλέτας και πως θα επιλέξεις να την ρυθμίσεις. Αυτά τα λόγια εξηγούν και τις διαμετρικά αντίθετες δηλώσεις που έκαναν οι αναβάτες της Suzuki για τα νέα ελαστικά.

 

Honda

Στο στρατόπεδο του HRC ο προβληματισμός ήταν εμφανής και όλα ξεκινούν από τον κινητήρα. Σχεδιασμένος για να βγάζει όση περισσότερη δύναμη γίνεται και μετά τα ηλεκτρονικά βοηθήματα να ομαλοποιούν την συμπεριφορά του, δείχνει να μην μπορεί να προσαρμοστεί πλέον στα νέα δεδομένα όπου τα ηλεκτρονικά έχουν σαφώς πιο πρωτόγονη συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει ότι η Honda θα πρέπει να φτιάξει νέο κινητήρα πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Όπως δήλωσε ο Merquez, όλα τα δεδομένα από τις μοτοσυκλέτες Open της Honda που είχαν πέρσι τα ηλεκτρονικά αυτά, τους είναι εντελώς άχρηστα καθώς οι μοτοσυκλέτες εκείνες είχαν διαφορετικούς κινητήρες! Ο Ισπανός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής είπε επίσης ότι θα μπορούσε να πετύχει αντίστοιχο χρόνο με τον Lorenzo αλλά μόνο για έναν γύρο και όχι για συνεχόμενους όπως ο αναβάτης της Yamaha. Πιο απογοητευμένος ήταν ο Perdosa που ούτε λίγο, ούτε πολύ είπε ότι η μοτοσυκλέτα του υστερεί σε όλα τα σημεία της πίστας. Ακολουθούσα τα Ducati και έβλεπα ξεκάθαρα να έχουν τεράστια διαφορά στις ευθείες και στις εισόδους των στροφών.

 

Ducati

Οι ιταλοί φαίνεται ότι βρίσκονται σε καλό επίπεδο. Ο Stoner με τον πέμπτο καλύτερο χρόνο του τριημέρου είπε ότι η νέα μοτοσυκλέτα έχει "Μεγάλες δυνατότητες", ενώ ο Iannone αρκέστηκε να σχολιάσει την πρόοδο που έκαναν αυτές τις μέρες λέγοντας ότι εντόπισαν και έλυσαν κάποια "…βρεφικά προβλήματα".

 

 

Suzuki

Στη γαλάζια ομάδα το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η πρόσφυση του πίσω τροχού, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις δηλώσεις όλων των υπόλοιπων αναβατών, που μιλάνε για υπερβολικό κράτημα του πίσω ελαστικού της Michelin. Το πρόβλημα εδώ είναι πιο περίπλοκο και μάλλον θα χρειαστεί ο σχεδιασμός καινούριου πλαισίου. Τα χαμηλά επίπεδα πρόσφυσης είναι σημάδι πολύ σκληρών αναρτήσεων. Οι σκληρές αναρτήσεις επιλέγονται από τους μηχανικούς ως λύση σε προβλήματα ευελιξίας. Αν εδώ προσθέσουμε και την είδηση ότι μετά την Sepang η Suzuki θα πάει στην Ιαπωνία για να επανασχεδιάσει την αεροδυναμική των μοτοσυκλετών της, τότε προφανώς ακόμα δεν έχουν βρει τα απαιτούμενα επίπεδα σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες που ταυτόχρονα να τους επιτρέπει να έχουν επαρκή ευελιξία χωρίς να καταφύγουν σε υπερβολικά σκληρές αναρτήσεις.

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες