MotoGP – Τα στατιστικά πίσω από τη φετινή κυριαρχία της Ducati
Πρωταθλήματα, νίκες, βάθρα από όλα είχε ο αγωνιστικός μπαξές της ιταλικής εταιρείας το 2023
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
13/12/2023
Η κυριαρχία της Ducati στο MotoGP το 2023 δεν ήταν τυχαία και αυτό γίνεται καλύτερα αντιληπτό από τα αγωνιστικά επιτεύγματα τα οποία πέτυχε η ιταλική εταιρεία με τους αναβάτες της.
Ξεκινάμε με τον θρίαμβο του Pecco Bagnaia, ο Ιταλός κατάφερε να γίνει ο πρώτος αναβάτης της Ducati ο οποίος κατακτά τον τίτλο του πρωταθλητή back-to-back. Αφήνουμε κατά μέρος τα ατομικά στατιστικά και εστιάζουμε στα ομαδικά. H Ducati στη Valencia κατέκτησε το πέμπτο της πρωτάθλημα κατασκευαστών -2007, 2020, 2021, 2022, 2023- με τον φετινό τίτλο να αποτελεί τον τέταρτο συνεχόμενο. Το 2023 η Ducati είδε τους Pecco Bagnaia, Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team), Jorge Martin (Prima Pramac Racing), Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team), Johann Zarco και Fabio Di Giannantonio να κερδίζουν τους κυρίως αγώνες της Κυριακής με την ιταλική εταιρεία να ανεβαίνει 17 φορές από τις 20 στο πρώτο σκαλί του βάθρου.
Η κυριαρχία της Ducati το 2023 αποτυπώνεται και στα βάθρα που πέτυχαν οι αναβάτες της. Συνολικά η ιταλική εταιρεία σημείωσε 43 συνεχόμενα βάθρα, θέτοντας νέο ρεκόρ όσον αφορά τα βάθρα που έχει πετύχει μία εταιρεία σε μία σεζόν. Ακόμη ένα στατιστικό που δείχνει την αγωνιστική υπεροχή της Ducati αποτελεί το γεγονός πως και οι οκτώ αναβάτες της το 2023 ανέβηκαν στο βάθρο. Συγκεκριμένα ο Pecco Bagnaia 15 φορές, ο Jorge Martin 8, o Marco Bezzecchi 7, ο Johann Zarco 6, oι Luca Marini, Alex Marquez, Di Giannantonio 2 και ο Ennea Bastianini 1. Η Ducati ταυτόχρονα συνεχίζει ένα ρεκόρ το οποίο έχει ξεκινήσει από το GP της Αραγονίας το 2021. Συγκεκριμένα από τον συγκεκριμένο αγώνα η Ducati μετρά 46 συνεχόμενους αγώνες όπου ένας αναβάτης της έχει ανεβεί στο βάθρο.
Για να καταφέρει η Ducati να φτάσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος κατασκευαστών οι αναβάτες της έπρεπε να της χαρίζουν σημαντικούς βαθμούς σε κάθε αγώνα, οι οκτώ αναβάτες το έκαναν με το παραπάνω καθώς σε 13 περιπτώσεις κατάφεραν να κάνουν το 1-2 ενώ σε 8 περιπτώσεις η Ducati κλείδωσε τις θέσεις 1-2-3. Αναμφίβολα η φετινή χρονιά αποτελεί ορόσημο για την ιταλική εταιρεία, με τους κόκκινους πλέον να ετοιμάζονται για το 2024.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
