MotoGP Ταϊλάνδη: Απόλυτη επικράτηση Marquez σε αγώνα παιχνίδι Marc & Alex

Πρώτη νίκη Marc Marquez σε εναρκτήριο αγώνα από το 2014
MotoGP Ταϊλάνδη: Απόλυτη επικράτηση Marquez σε αγώνα παιχνίδι Marc & Alex
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/3/2025

Μεγάλες Marquez στιγμές όλο το Σαββατοκύριακο μέχρι το σημερινό επιστέγασμα με την καταπληκτική νίκη του Marc Marquez που θα μπορούσε να είναι μία καθαρή νίκη από pole position αν δεν άφηνε τον αδερφό του Alex να οδηγήσει εμπρός για το περισσότερο κομμάτι του αγώνα, μέχρι να κάνει την επίθεσή του και όχι απλά να περάσει εμπρός, αλλά να εξαφανιστεί τελείως δείχνοντας πως ήταν σε άλλο επίπεδο ο ρυθμός του.

Ο Bagnaia δεν είχε τον ρυθμό να περάσει εμπρός καθώς μπορούσε να οδηγήσει το ίδιο γρήγορα μόνο στο μισό κομμάτι της πίστας, όπως είπε και ο ίδιος και η μέγιστη θέση που θα μπορούσε να βρεθεί σήμερα ήταν η δεύτερη.

Όμως ο Alex έδωσε σήμερα το 100% και μία αψάδα παραπάνω ακόμη και με τα ελαστικά στο τελείωμά τους και δεν άφησε περιθώριο για κάτι λιγότερο στο τέλος του αγώνα από το 1-2 των αδερφών Marquez.

Ήταν ένας αγώνας που πήγαινε όπως ακριβώς και ο Sprint μέχρι τον 7ο γύρο όταν ο Marc άφησε τον Alex να περάσει εμπρός για να μην έχει πρόβλημα πίεσης με τους αυστηρούς κανονισμούς του αγώνα και χάσει την πρώτη θέση από ποινή.

Ο Ai Ogura βρέθηκε σε θέση για μία ακόμη φορά να ασκήσει πίεση στον Bagnaia, στην εκκίνηση που δεν πήγε ακριβώς όπως εχθές και ο Bagnaia κατάφερε να περάσει για λίγο εμπρός από τον Alex ο οποίος ανέβηκε σύντομα περνώντας τον Ai Ogura και έπειτα πήρε και την προκαθορισμένη -αυτό το Σαββατοκύριακο- θέση του πίσω από τον Marc.

Ο Morbidelli έσβησε επίσης γρήγορα την τιμωρία που του είχε επιβληθεί και έφτασε στην πιο δύσκολη προσπέραση από εκείνες που είχε σημειώσει προηγουμένως, στην Aprilia του νέου αναβάτη των MotoGP.

Περνώντας τον Ai Ogura βελτίωσε για λίγο ρυθμό πλησιάζοντας τον Bagnaia αλλά από εκεί και πέρα δεν κατάφερε να κάνει την διαφορά και σιγά – σιγά οι αποστάσεις έδεσαν τις τελικές θέσεις των αναβατών πλην της πρώτης και με πολύ μικρό ερωτηματικό για την δεύτερη, όπως μικρή ήταν και η πιθανότητα που έδινε ο ίδιος ο Bagnaia σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα.

Το μεγαλύτερο highlight του αγώνα ήταν στον 7ο γύρο όταν ο Marc έδωσε την θέση του στον Alex έχοντας τους πάντες να αναρωτιούνται τι συμβαίνει και αν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, μία πιθανότητα που αμέσως εξαλείφθηκε.

Στις πιο πίσω θέσεις είχαμε και λίγο περισσότερο θέαμα, ο Bezzecchi δυστυχώς δεν κατάφερε να παίξει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο και σήμερα, πέρασε όμως την Pramac του Miller με μικρή μάχη μεταξύ τους.

Ο Acosta δυστυχώς έπεσε και δεν κατάφερε επίσης να μας δώσει μερικές από τις δυναμικές μάχες που μπορεί, ενώ πτώση σημείωσε και ο Mir.

Μπορεί από θέαμα να μην είχαμε μάχες εμπρός, θυμίζοντας λίγο την εποχή που ο Marc Marquez ήταν στα καλύτερά του, αλλά από συναισθηματική πλευρά ο αγώνας αυτός έπιασε κορυφή με την σκηνοθεσία της Dorna να ποντάρει αρκετά σε αυτό. Ο 10χρονος οπαδός που πέρσι έκλαιγε στην πτώση του Marc είχε αυτό το Σαββατοκύριακο τις κάμερες επάνω του, μέχρι που τελικά πήγε να τον συναντήσει σε ένα μεταξύ τους επίσης φανταστικό ενσταντανέ, όταν ο Marc τον ρώτησε: «Εντάξει τώρα; Φέτος είσαι χαρούμενος;»

Η στιγμή που ο πατέρας Marquez αγκαλιάζει και τους δύο γιους του στο 1-2 είναι στιγμή που πλησιάζει τον αρχαίο Διαγόρα, τον ανίκητο Ολυμπιονίκη που ο λαός του φώναζε «πέθανε Διαγόρα» όταν οι γιου του τον μετέφεραν στις πλάτες τους έχοντας στεφθεί ολυμπιονίκες.

Μία μεγάλη στιγμή ο πρώτος αγώνας της φετινής σεζόν για όλη την οικογένεια Marquez, με τον Marc να ζει το όνειρό του, να μπορεί να νικήσει με μεγάλη διαφορά και να έχει μαζί του τον αδερφό του…

Η ανάλυση του αγώνα θα έχει επίσης μία βασική στιγμή να επικεντρωθεί, στην στιγμή που ο Marc άφησε τον αδερφό του να περάσει και στους λόγους που αυτό συνέβη.

 

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

25

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

39:37.244

2

20

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.732

3

16

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+2.398

4

13

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.176

5

11

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+7.450

6

10

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+14.967

7

9

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+15.225

8

8

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+19.929

9

7

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+20.053

10

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+21.546

11

5

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+22.315

12

4

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+23.940

13

3

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+24.760

14

2

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.097

15

1

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+26.456

16

 

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+28.770

17

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+31.095

18

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+31.480

19

 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+42.115

20

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+46.827

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

   

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

22 laps

   

36J. Mir

Honda HRC Castrol

14 laps

Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.