MotoGP Ταϊλάνδη: Back to Back Ρεκόρ πίστας, απίθανος Bezzecchi άπιαστος Martin

Άλλος ένας αγώνας με πρώτη σειρά Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/10/2022

Για ακόμη έναν αγώνα η πρώτη σειρά είναι μόνο Ducati σε μία κατάταξη που είχε πολλούς αναβάτες να στριμώχνονται για την pole position αλλά και για τα δύο πρώτα εισιτήρια της Q1.

Στην FP3 ξεχώρισε ο Martin και με ελάχιστη διαφορά ακολουθούσε ο Miller με τον Quartararo να έχει την τρίτη θέση. Μία ατυχία κι ένα γλίστρημα έσπρωξε τον Marquez στην Q1 ενώ στην FP4 μία άλλη Ducati, του Zarco ήταν η ταχύτερη. Εκεί ο Miller ήταν ξανά δεύτερος με τον Bezzecchi να ακολουθεί και τον Bindr ξανά από τις πρώτες θέσεις, όπως και στην FP3.

Στην Q1 ο Marquez έθεσε γρήγορα το όριο για γρήγορους γύρους με τον Crutchlow να πιάνει για λίγο το δεύτερο εισιτήριο.

Με δύο Aprilia στην Q1 σημαίνει πως τουλάχιστον μία θέση που οδηγεί στην Q2 θα πρέπει να είναι πιασμένη και πράγματι ο Aleix Espargaro κράτησε για αρκετή ώρα τον καλύτερο χρόνο.

Παράλληλα και ο Vinales είχε πολύ καλό χρόνο και πήγαινε τουλάχιστον για το δεύτερο εισιτήριο μέχρι που ένα λάθος ανέκοψε κάθε ευκαιρία που είχε.

Ο Marquez δεν άφησε στην τύχη την αρχική του προσπάθεια και βελτίωσε τον χρόνο του ενώ ταυτόχρονα και ο Oliveira έκανε έναν τόσο καλό χρόνο που τελικά ο Aleix Espargaro έμεινε εκτός!

Στην Q2 υπήρχαν ήδη πολλές Ducati που θα μπορούσαν να πάρουν την pole position με τον Martin, τον Miler και τον Zarco να σχηματίζουν μία πολύ πιθανή τριάδα. Ο Miller είχε ένα πρόβλημα με τον πίσω τροχό και δεν ολοκλήρωσε την προσπάθειά του ενώ και ο Zarco δεν κατάφερε να έχει τον ρυθμό της Q2 που ήταν αρκετά πιο κάτω από τις υπόλοιπες δοκιμές.

Ο Martin ήταν άπιαστος σε κάθε συνθήκη, ακόμη κι όταν πάλεψε με την πρόσφυση του πίσω τροχού, χάνοντας μία από τις προσπάθειες που είχε. Επέστρεψε ενώ ήταν ήδη ταχύτερος, έκανε ρεκόρ πίστας και κλείδωσε την pole position για ελάχιστο όμως χρόνο.

Ο Bezzecchi ήταν επίσης σε ένα πολύ καλό γύρο και έκανε το απίστευτο: Πήρε την pole position καταρρίπτοντας το νεότατο ακόμη ρεκόρ! Το βλέπουμε συνέχεια πλέον, δείγμα της εξέλιξης που υπάρχει, να βελτιώνονται σε όλες τις πίστες οι χρόνοι αγώνα τον αγώνα όμως όταν γίνεται από έναν νέο αναβάτη και με τον τρόπο του Bezzecchi που επίσης έχει φοβερή εξέλιξη, τότε το επίτευγμα μετράει διπλά.

Ο Bagnaia κράτησε τον τρίτο χρόνο έχοντας πίσω του τον Quartararo που δείχνει περισσότερα για τον Quartararo καθώς κατάφερε να είναι στην τέταρτη θέση και να σπάσει την σειρά των Ducati! Λίγο πριν το τέλος της σειράς Ducati κατάφερε να μπει και ο Marquez στην 8η θέση της σειράς εκκίνησης για αύριο καθώς ένα γλίστρημα, άλλο ένα γλίστρημα, του χάλασε έναν γρήγορο γύρο που θα τον έφερνε μαζί με τον Quartararo.

Ο Petrucci όπως ήταν αναμενόμενο για κάποιον που έχει κάνει ένα κενό από τα MotoGP και μπαίνει με μία καινούρια για αυτόν μοτοσυκλέτα, δεν κατάφερε να κερδίσει θέσεις ενώ και ο Binder που τα είχε πάει εξαιρετικά στις προηγούμενες δοκιμές, τώρα βολεύτηκε με την τελευταία θέση της Q2.

 

Αποτελέσματα Q1
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
93 
MarcMarquez
 
Repsol Honda Team
Honda
332.3
01'30.038
2
88 
MiguelOliveira
 
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
331.2
01'30.099+0.061
3
41 
AleixEspargaro
 
Aprilia Racing
Aprilia
332.3
01'30.202+0.164
4
21 
FrancoMorbidelli
 
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
332.3
01'30.528+0.490
5
35 
CalCrutchlow
 
WithU Yamaha RNF MotoGP Team
Yamaha
329.2
01'30.542+0.504
6
25 
RaulFernandez
 
Tech3 KTM Factory Racing
KTM
330.2
01'30.566+0.528
7
12 
MaverickViñales
 
Aprilia Racing
Aprilia
332.3
01'30.578+0.540
8
87 
RemyGardner
 
Tech3 KTM Factory Racing
KTM
329.2
01'30.602+0.564
9
44 
PolEspargaro
 
Repsol Honda Team
Honda
328.2
01'30.641+0.603
10
73 
AlexMarquez
 
LCR Honda CASTROL
Honda
331.2
01'30.692+0.654
11
49 
FabioDi Giannantonio
 
Gresini Racing MotoGP
Ducati
332.3
01'30.794+0.756
12
 
TetsutaNagashima
 
LCR Honda IDEMITSU
Honda
329.2
01'31.331+1.293
13
40 
DarrynBinder
 
WithU Yamaha RNF MotoGP Team
Yamaha
328.2
01'31.356+1.318
14
 
DaniloPetrucci
 
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
327.2
01'31.604+1.566
 
 
Αποτελέσματα Q2
 
1
72MarcoBezzecchi
Ducati
333.3
01'29.6710
0.000
2
89JorgeMartin
Ducati
336.4
01'29.6920
0.021 / 0.021
3
63FrancescoBagnaia
Ducati
335.4
01'29.7750
0.104 / 0.083
4
20FabioQuartararo
Yamaha
333.3
01'29.9090
0.238 / 0.134
5
5JohannZarco
Ducati
336.4
01'29.9630
0.292 / 0.054
6
23EneaBastianini
Ducati
335.4
01'29.9880
0.317 / 0.025
7
43JackMiller
Ducati
334.3
01'30.1060
0.435 / 0.118
8
93MarcMarquez
Honda
332.3
01'30.1330
0.462 / 0.027
9
10LucaMarini
Ducati
335.4
01'30.2140
0.543 / 0.081
10
42AlexRins
Suzuki
332.3
01'30.3370
0.666 / 0.123
11
88MiguelOliveira
KTM
329.2
01'30.4850
0.814 / 0.148
12
33BradBinder
KTM
332.3
01'30.5420
0.871 / 0.057

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.