MotoGP Ταϊλάνδη FP2: Ο Martin πρώτος, τα Aprilia στην τριάδα και ο Bagnaia ετοιμοπόλεμος

Διαφορετικές στρατηγικές για την μάχη του πρωταθλήματος
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2023

Τα FP2 έχουν πάντα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αφού διαχωρίζουν τους αναβάτες για τα χρονομετρημένα Q1 και Q2, ανεβάζοντας τους παλμούς της καρδιάς μέσα στα BOX όλων των ομάδων. Σήμερα στην πίστα της Ταϊλάνδης την ρουτίνα των FP2 άλλαξαν λίγο δύο γεγονότα. Το ένα ήταν κάποια προβλήματα στα φρένα που είχε η μοτοσυκλέτα του Bagnaia και του Oliveira και το άλλο ήταν ένα σπασμένο κομμάτι carbon από την μοτοσυκλέτα του Jorge Martin που εκτοξεύτηκε στο αέρα και βρήκε με δύναμη τον ώμο του Marc Marquez που τον ακολουθούσε.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ο Martin για άλλη μια φορά είχε στο μυαλό του τον απόλυτο χρόνο και τον πέτυχε, έστω κι αν δεν έσπασε το ρεκόρ πίστας που είχε κάνει πέρσι ο Bezzecchi, σημειώνοντας χρόνο κάτω από το φράγμα του 1:30. Πρόθεση του Martin βέβαια ήταν να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ και συνέχισε να πιέζει για άλλον ένα γύρο τη μοτοσυκλέτα του, με αποτέλεσμα όμως να έχει πτώση. Ο δεύτερος ταχύτερος και ο μόνος που κατέβηκε από το 1:30 μαζί με τον Martin ήταν ο Maverick Vinales. Μάλιστα η Aprilia του Vinales ήταν η πρώτη που έσπασε το φράγμα του 1:30, έχοντας πίσω του την δεύτερη Aprilia του Aleix Espargaro. Όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες που πέρασαν στα Q2 σημείωσαν χρόνους μεταξύ 1:30 και 1:30.130, ανάμεσά τους ο Zarco, οι δύο αναβάτες την VR46, ο Binder με τον Fernandez από την KTM και την GASGAS και ο Quartararo με την μοναδική ιαπωνική μοτοσυκλέτα μέσα στη δεκάδα. Όχι δεν ξεχάσαμε τον Bagnaia στην 7η θέση, απλώς στην περίπτωσή του θα πρέπει να τονίσουμε πως μέχρι το ρολόι να δείξει πως απομένουν μόνο 10 λεπτά για την λήξη των FP2, ο Ιταλός πρωταθλητής είχε δώσει όλη του την προσοχή στον αγώνα, δοκιμάζοντας πολλά μεταχειρισμένα ζευγάρια ελαστικών, σημειώνοντας εξαιρετικούς χρόνους. Σαφώς ο πιο προετοιμασμένος απ’ όλους για τον μεγάλο αγώνα της Κυριακής που έχει και τους περισσότερους βαθμούς για το πρωτάθλημα.        

24

 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!