MotoGP Ταϊλάνδη Sprint: Pole position με ρεκόρ Bagnaia – Νίκη Bastianini με προβάδισμα Martin!

Αγώνας δήλωση από τον Martin!
MotoGP Ταϊλάνδη Sprint: Pole position με ρεκόρ Bagnaia – Νίκη Bastianini με προβάδισμα Martin!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/10/2024

Δεν ήταν μία εύκολη ημέρα στην Ταϊλάνδη που έτσι και αλλιώς φέρνει τους αναβάτες στο όριο της εξάντλησης. Ο Bagnaia τα είχε πάει πολύ καλά στις δοκιμές και την κατάταξη κατεβάζοντας το χρόνο στο 1:28 και πετυχαίνοντας να γίνει ο αναβάτης με τις περισσότερες pole position στην ιστορία των Ducati!

Ο Martin αντιθέτως δεν τα είχε πάει καλά στην κατάταξη γιατί παρόλο που ξεκινούσε από την πρώτη σειρά, στην πράξη είχε τον ρυθμό για ακόμη καλύτερη θέση χωρίς τελικά να καταφέρει αυτό που πέτυχε ο Bastianini, να κατέβει και αυτός στο 1:28, σημειώνοντας και μία πτώση στην 5η στροφή. Με τους υπόλοιπους να μην καταφέρνουν να βελτιώσουν τον χρόνο τους στην κατάταξη, ο Martin δεν έχασε πολύ από αυτή την πτώση.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει ο Quartararo γιατί κατάφερε να κάνει την καλύτερη κατάταξη της σεζόν ανεβαίνοντας στην 6η θέση και ενώ είχε ήδη κερδίσει το πρώτο εισιτήριο της Q1 με το δεύτερο να το παίρνει ο Di Giannantonio με πολύ μικρή διαφορά από τον Binder.

Σπανίως ο Quartaro καταφέρνει να ξεφύγει από το βάθος της Q1, πόσο μάλλον να φτάσει στο όριο της πρώτης πεντάδας. Μακάρι στην αγώνα της Κυριακής να μην κάνει εκείνο το μικρό λάθος στον Sprint, όπου πάτησε εκτός γραμμής και πάνω στα κέρμπ και παραλίγο να πέσουν και άλλοι αναβάτες φρενάροντας, με τον Quartararo να τερματίζει σήμερα στην 10η θέση.

Και ο Martin δεν τα κατάφερε καλά στην αρχή του αγώνα. Έκανε μία καταπληκτική εκκίνηση αλλά προσπάθησε πολύ στην πρώτη στροφή να κρατήσει τον Bagnaia πίσω ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να μπει δεύτερος και να παλέψει για την κορυφή του αγώνα στην επόμενη στροφή. Αναγκάστηκε να ανοίξει γραμμή κρατώντας τα φρένα και αναγκαστικά παρασύροντας και τον Bagnaia με αποτέλεσμα να περάσει μπροστά και ο Basianini και ο Marquez.

Ο ίδιος ο Martin έχασε ακόμη περισσότερο από αυτό καταλήγοντας πίσω από τον Acosta που έκανε πολύ καλή δουλειά, στην αρχή, να τον κρατά πίσω και ταυτόχρονα να είναι έτοιμος για προσπέραση στον Marquez αν όμως εμφανιζόταν η ευκαιρία χωρίς να κάνει επίθεση στην GP23. Ο Martin έδειχνε ότι δεν θεωρούσε πως υπάρχουν περιθώρια να αφήσει τους εμπρός να ξεμακρύνουν κάνοντας αμέσως επιθέσεις και τελικά περνώντας τον Acosta με τον Marquez έπειτα να είναι πιο εύκολο. Τουλάχιστον από έξω γιατί δεν υπήρχε μάχη, στην πράξη ήταν ένα πολύ δύσκολο προσπέρασμα γιατί φρέναρε πολύ αργά και ανοίγοντας αναγκαστικά γραμμή έπρεπε να βρει τρόπο να κρατήσει την εξωτερική με αυξημένο εκείνη τη στιγμή ρίσκο, απέναντι σε έναν Marc Marquez που δεν είχε πολλά να χάσει. Ο Martin πήρε την νίκη απέναντι στους δύο αυτούς αναβάτες με τον Acosta να σημειώνει αμέσως μετά πτώση από lowside να ξανά μπαίνει στον αγώνα και τελικά να εγκαταλείπει.

Ο Bastianini είχε ήδη δημιουργήσει μία μικρή διαφορά ασφαλείας και τίποτα δεν έδειχνε πως θα χάσει την νίκη με τον Bagnaia αντιθέτως να είναι βέβαιο πως θα πρέπει να παλέψει για να κρατήσει την δική του θέση.

Η επίθεση του Martin ήταν αναμενόμενη και φαινόταν πως έρχεται από την στιγμή που ο ρυθμός του ήταν οριακά καλύτερος. Όπως είπε και ο Bagnaia, είναι άγνωστο για ποιο λόγο δεν μπόρεσαν σήμερα να είναι πιο ανταγωνιστική μετά από μία τέτοια κατάταξη, αλλά έχει κάτι να δουλέψει για τον αγώνα.

Ο Martin σημείωσε πως ήταν πολύ δύσκολος αγώνας, ενώ προφανώς τον ενδιέφερε περισσότερο να τερματίσει μπροστά από τον Bagnaia και λιγότερο αν θα πάρει και την νίκη. Κατάφερε να ξεκολλήσει από την δεύτερη εργοστασιακή Ducati, τόσο όσο χρειαζόταν για να μην απειλείται στον τελευταίο γύρο, όχι όμως για να έχει βλέψεις για κάτι καλύτερο απέναντι στον Bastianini που από την πρώτη στροφή ήταν σήμερα πρώτος.

Ο Bagnaia θα πρέπει να αρχίσει να μειώνει την διαφορά και να τερματίζει μπροστά από τον Martin καθώς τα πράγματα αρχίζουν να είναι δύσκολα για τον τίτλο, αν ο Martin είναι σταθερός στο βάθρο!

Κατάταξη αγώνα Sprint:
 

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

23

Enea Bastianini

Ducati

19:31.131

2

89

Jorge Martin

Ducati

1.357

3

1

Francesco Bagnaia

Ducati

2.372

4

93

Marc Marquez

Ducati

5.402

5

73

Alex Marquez

Ducati

10.140

6

21

Franco Morbidelli

Ducati

11.087

7

72

Marco Bezzecchi

Ducati

11.538

8

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

11.680

9

33

Brad Binder

KTM

13.692

10

20

Fabio Quartararo

Yamaha

14.483

11

43

Jack Miller

KTM

18.397

12

5

Johann Zarco

Honda

18.544

13

36

Joan Mir

Honda

19.265

14

25

Raul Fernandez

Aprilia

19.688

15

41

Aleix Espargaro

Aprilia

19.988

16

37

Augusto Fernandez

KTM

21.298

17

42

Alex Rins

Yamaha

21.413

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

23.400

19

10

Luca Marini

Honda

23.979

20

12

Maverick Viñales

Aprilia

29.474

21

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

39.389

Εγκατέλειψε:

 

31

Pedro Acosta

KTM

15:44.928

 

Κατάταξη Q2-Q1

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:28.700

 

 

2

23

Enea Bastianini

Ducati

01:28.932

0.232

0.232

3

89

Jorge Martin

Ducati

01:29.130

0.430

0.198

4

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:29.324

0.624

0.194

5

93

Marc Marquez

Ducati

01:29.386

0.686

0.062

6

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:29.408

0.708

0.022

7

31

Pedro Acosta

KTM

01:29.419

0.719

0.011

8

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:29.435

0.735

0.016

9

73

Alex Marquez

Ducati

01:29.527

0.827

0.092

10

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:29.628

0.928

0.101

11

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:29.736

1.036

0.108

12

5

Johann Zarco

Honda

01:29.797

1.097

0.061

Q1 αποτελέσματα:

Q2

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:29.406

 

 

Q2

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:29.429

0.023

0.023

13

33

Brad Binder

KTM

01:29.535

0.129

0.106

14

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:29.568

0.162

0.033

15

43

Jack Miller

KTM

01:29.773

0.367

0.205

16

37

Augusto Fernandez

KTM

01:29.828

0.422

0.055

17

42

Alex Rins

Yamaha

01:29.835

0.429

0.007

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:29.903

0.497

0.068

19

36

Joan Mir

Honda

01:30.045

0.639

0.142

20

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:30.102

0.696

0.057

21

10

Luca Marini

Honda

01:30.137

0.731

0.035

22

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:30.592

1.186

0.455

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.