MotoGP Tech - Τι νέο έχουμε δει μέχρι τώρα για το 2023

Λίγο πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος για το δεύτερο μισό της σεζόν

Από το

motomag

21/7/2023

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο MotoGP έχουν παρουσιάσει κάποια νέα εξαρτήματα και καινοτόμες τεχνολογίες, με στόχο να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους.

Το MotoGP αποτελεί αυτήν την στιγμή το κορυφαίο Πρωτάθλημα αγώνων μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο, φιλοξενώντας τους καλύτερους αναβάτες. Εκεί είναι που εμφανίζονται οι σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες, με κάποιες από αυτές να βρίσκουν αργότερα τον δρόμο τους και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Παρακάτω θα δούμε τι νέο έχει κάνει την εμφάνισή του το πρώτο μισό της σεζόν, ανά κατασκευαστή:

Ducati

Το ιταλικό εργοστάσιο, πρωτοστάτησε στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν του 2023, με τις τρεις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας να ανήκουν σε αναβάτες της Ducati, μέχρι και το καλοκαιρινό διάλειμμα. Φέτος, ο κινητήρας αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης στους κύκλους του MotoGP. Η έκδοση του 23 βασίζεται περισσότερο σε αυτή του 2021 και όχι στην περσινή, του 2022. Η δορυφορική ομάδα Prima Pramac χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα με την εργοστασιακή Ducati Lenovo, κάτι που έχει βοηθήσει τους Johann Zarco και Jorge Martin να είναι περισσότερο ανταγωνιστικοί.

Οι δύο ομάδες, ωστόσο, έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους όσον αφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα. Έτσι, οι Francesco Bagnaia και Enea Bastianini της Ducati Lenovo χρησιμοποιούν φτερά που εκμεταλλεύονται την κάθετη δύναμη πιέζοντας την μοτοσυκλέτα προς τα κάτω, ενώ από την άλλη οι Zarco και Martin χρησιμοποιούν πλαϊνά στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών τους που εκμεταλλεύονται το φαινόμενο του ground effect.

KTM

Σε αντίθεση με την Ducati που δεν έχει κάνει μεγάλες αλλαγές στην Desmosedici GP23 από αυτή του 2022, η RC16 των Αυστριακών έχει υποστεί εκτενείς αλλαγές, όπως φαίνεται από τη μεγάλη εξέλιξη της KTM. Έτσι, για το 2023, η RC16 έχει νέο κινητήρα, νέο πλαίσιο και μία νέα μονάδα ουράς/σέλας. Οι μεγαλύτερες διαφορές, ωστόσο, εντοπίζονται στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας για αυτή τη σεζόν.

Η στενή συνεργασία των πορτοκαλί με την Red Bull Advanced Technologies, έδωσε τη δυνατότητα στους πρώτους να δημιουργήσουν αεροδυναμικά βοηθήματα πιο γρήγορα, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία των δεύτερων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αεροτομή στην ουρά της RC16 του 2023, η οποία ξεχωρίζει στο design από εκείνες των άλλων εργοστασίων, ενώ τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δουλειά που γίνεται στο τμήμα αεροδυναμικής της Red Bull έχει αποτέλεσμα.

Aprilia

Τα αναβαθμισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι κάτι με το οποίο ασχολείται έντονα και η Aprilia, αποτελώντας τον βασικό τομέα πάνω στον οποίο εργάζεται το εργοστάσιο του Noale για το 2023. Οι RS-GP έχουν το πιο περίπλοκα σχεδιασμένο φαίρινγκ από όλες τις μοτοσυκλέτες του grid και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται το φαινόμενο του ground effect, “φορτώνοντας” το μπροστινό με έξτρα βάρος στα πολλά, για βελτιωμένο κράτημα και αποφυγή αθέλητης σούζας.

Εκτός από το ίδιο το φαίρινγκ, η Aprilia προσφέρει επίσης πολλά μικρά αεροδυναμικά εξαρτήματα, όπως τα φτερά που είναι τοποθετημένα στο πιρούνι, το πίσω φτερό και τα μικρά εξαρτήματα που μοιάζουν με πηδάλια, τα οποία βρίσκονται στις πλευρές του μπροστινού τροχού και κρέμονται από το ψαλίδι.

Yamaha

Ο κινητήρας, που αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια ένα σημείο συζήτησης λόγω της χαμηλής τελικής της μοτοσυκλέτας, αύξησε ελαφρώς την ισχύ του για το 2023. Παρ’ όλα αυτά, η βελτίωση αυτή έγινε σε βάρος της συνολικής απόδοσης της μοτοσυκλέτας, κάτι που παρατηρείται πιο έντονα στο άλλοτε δυνατό σημείο της YZR-M1, τις στροφές.

Η αεροδυναμική είναι επίσης ένας τομέας που απασχολεί το εργοστάσιο της Iwata. Ναι μεν η M1 θέλει να εκμεταλλευτεί περισσότερο την κάθετη δύναμη (downforce), όμως η χρήση μεγαλύτερων αεροδυναμικών φτερών, δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς της μοτοσυκλέτας. Για το 2023, η Yamaha βρήκε την λύση μέχρι στιγμής επιστρέφοντας στα αεροδυναμικά βοηθήματα της προηγούμενης σεζόν. Σίγουρα είναι ένας τομέας που χρήζει βελτίωσης σε σχέση με τις Ducati, Aprilia και KTM.

Honda

Μέχρι στιγμής, η αγωνιστική σεζόν του 2023 έχει υπάρξει η χειρότερη του ιαπωνικού εργοστασίου, με τη μοναδική νίκη να έρχεται στον γύρο της Αμερικής στην COTA από τον Alex Rins της LCR Honda. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Honda φάνηκαν περισσότερο όταν η εταιρεία ζήτησε από την Kalex, που κατασκευάζει τα πλαίσια της Moto2, να φτιάξει το αντίστοιχο για το RC213V. Κανένα όμως, από αυτά που έχουν δοκιμαστεί μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να προσφέρει κάποια λύση που θα κάνει την RC213V ανταγωνιστική ξανά.

Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, με τη Honda να ακολουθεί την έτερη ιαπωνική Yamaha, κάνοντας μικρότερη πρόοδο από τα ευρωπαϊκά εργοστάσια. Αποτελεί λοιπόν έναν τομέα στον οποίο το HRC θέλει να βρει λύσεις, που θα εφαρμόσει στην RC213V του 2024, με την οποία ήδη έχει αρχίσει να ασχολείται.

Το τεστ στο Misano θα αποτελέσει μία πολύ καλή ένδειξη για το τι άλλο μπορεί να δούμε κατά την διάρκεια της φετινής αγωνιστικής σεζόν. Ταυτόχρονα, εκεί, οι αναβάτες κάθε ομάδας, ως είθισται, θα δοκιμάσουν τυχών νέα εξαρτήματα για την σεζόν του 2024.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.