MotoGP Test Sepang 2018 – Final Day

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2018

Ο Jorge Lorenzo, ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, έκανε την τελευταία και τελευταία μέρα την έκπληξη και με έναν χρόνο-ρεκόρ έσπασε τα χρονόμετρα και βρέθηκε στην κορυφή της λίστας με τους χρόνους, με τις καιρικές συνθήκες να είναι καλές από πρωί για πρώτη φορά. Το κατά πόσο, βέβαια, μπορούμε να το θεωρήσουμε αυτό έκπληξη, είναι θέμα προς συζήτηση, μιας και μπορεί τις προηγούμενες μέρες να είχαμε τις πολύ δυνατές επιδόσεις των Yamaha και Honda, αλλά τα Ducati δεν υπολείπονταν στα γυρολόγια, ενώ η καθημερινή εξέλιξη της ομάδας και ιδιαίτερα του Ισπανού, έδινε τα μηνύματα για μια δυναμική επίδοση. Μάλιστα ο Lorenzo ήταν και ο μοναδικός που έσπασε το φράγμα του 1:59 με χρόνο 1:58.830 (!), δίχως να φαίνεται να τον επηρεάζει η πτώση που είχε νωρίτερα. Με αυτόν τον χρόνο αναδείχθηκε και ο ταχύτερος όλων στα συνδυαστικά αποτελέσματα και των τριών ημερών, δημιουργώντας προσδοκίες για ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα, ενώ αποτελεί και την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών σε ένα ανεπίσημο ρεκόρ της πίστας της Sepang.

Εξαιρετική όμως ήταν και η επίδοσης του team mate του, Andrea Dovizioso, ο οποίος βρέθηκε στην τέταρτη θέση της ημέρας αλλά και των συνδυασμένων αποτελεσμάτων, με τον Gigi Dall'Ignia να πλέει σε πελάγη ευτυχίας για τους αναβάτες του. Όπως επιβεβαίωσε κι o "Desmodovi" με δηλώσεις του, έμεινε εντυπωσιασμένος με την σταθερή βελτίωση της μοτοσυκλέτας μέσα σ' αυτό το τριήμερο, ενώ είχε κι αυτός μια πτώση από την οποία βγήκε αλώβητος.

Τα χαμόγελα δεν έλειψαν όμως ούτε από τη Honda, καθώς δύο μοτοσυκλέτες της μπήκαν ανάμεσα στα δύο Ducati, με τον Pedrosa και τον Crutchlow να βρίσκονται σε απόσταση βολής από τον Lorenzo. Ο "μικρός σαμουράι", όπως αποκαλούν τον Pedrosa στα paddock, δούλεψε όλη την ημέρα με δύο μοτοσυκλέτες, εκ των οποία η μία διέθετε το νέο φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα και η άλλη όχι και κατάφερε να γράψει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο του τριημέρου. Ο Marquez από την άλλη δούλεψε πάνω στην μοτοσυκλέτα χωρίς το αεροδυναμικό φαίρινγκ, καθώς όπως είπε ο ίδιος, ο νέος αυτός σχεδιασμός απαιτεί μεγάλες αλλαγές στο στήσιμο για να μπορέσει να αξιολογηθεί σωστά.

Ο Crutchlow ήταν η αποκάλυψη της ημέρας, μένοντας μόλις δύο δέκατα του δευτερολέπτου πίσω από τον Lorenzo, επιβεβαιώνοντας τις δηλώσεις του από την πρώτη μέρα, σχετικά με το ότι η Honda έκανε ακριβώς τις αλλαγές που ζήτησε. Μάλιστα, το HRC του έκανε πρόταση και για τον οκτάωρο αγώνα αντοχής στη Suzuka, και σύμφωνα με τα λεγόμενα του Βρετανού, το εργοστάσιο θέλει απεγνωσμένα να συμμετάσχει ο Crutchlow σ' αυτόν τον αγώνα. Το πρόβλημα, όπως δήλωσε, είναι ότι δεν υπάρχει αρκετός χρόνος λόγω του φορτωμένου προγράμματος των MotoGP, αλλά ακόμη δεν έχει πάρει την τελική του απόφαση.
Στη Yamaha, τα συναισθήματα απείχαν πολύ από αυτά της προηγούμενης μέρας, όπου οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες είχαν τερματίσει στις πρώτες δύο θέσεις.

Το καλύτερο Yamaha στους πίνακες της τρίτης μέρας ήταν αυτό του Valentino Rossi, ο οποίος ήταν κατά έξι δέκατα πιο αργός από τον χρόνο του Lorenzo. Όπως είπε ο Γιατρός, αυτό οφείλεται στο ότι σήμερα οι συνθήκες ήταν πιο δύσκολες και δεν έβρισκε εύκολα πρόσφυση, αλλά παρόλα αυτά ο ρυθμός είναι πολύ πιο γρήγορος από πέρσι ακόμη και με φθαρμένα ελαστικά.
Ο ομόσταυλός του, Maverick Vinales, δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 18η θέση παρά το γεγονός ότι έγραψε πάρα πολλούς γύρους και έκλεισε μέχρι και τρίωρο δουλεύοντας χωρίς διάλλειμα. "Ειλικρινά δουλέψαμε καλά σήμερα", δήλωσε ο Ισπανός. "Δεν ξέρω γιατί χάσαμε σε χρόνους το απόγευμα. Θα πρέπει να δούμε τα δεδομένα μετά τις δοκιμές στο Buriram και τότε θα έχουμε ξεκάθαρη εικόνα. Το νέο φαίρινγκ είναι θετικό, καθώς ένιωσα την διαφορά στην επιτάχυνση, οπότε θα δούμε και στο Buriram πώς θα πάει, όπου υπάρχουν πολλά σημεία που η μοτοσυκλέτα επιταχύνει".

Μέσα στην πρώτη δεκάδα –και πιο συγκεκριμένα στην έκτη θέση- βρέθηκε και ο Alex Rins με την Suzuki. Να υπενθυμίσουμε ότι στο GSX-RR του Iannone είχε πάρει φωτιά ο κινητήρας την χθεσινή μέρα, γεγονός που προβλημάτισε τους ανθρώπους της ομάδας, στέλνοντας τον κινητήρα πίσω στην Ιαπωνία για ενδελεχή έλεγχο. Σύμφωνα με τον manager της ομάδας, Davide Brivio, το πρόβλημα στον καινούργιο κινητήρα δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να διορθωθεί άμεσα ώστε να είναι έτοιμος για τις επόμενες δοκιμές στην Ταϊλάνδη, ενώ τόνισε αρκετές φορές ότι πρόκειται για έναν νέο κινητήρα που δεν έχει καμία σχέση με τον περσινό, οπότε κάποια προβλήματα είναι δικαιολογημένα. Ο έτερος αναβάτης της ομάδας, ο Andrea Iannone τερμάτισε στην 12η θέση της ημέρας και 13η στα συνολικά αποτελέσματα, με διαφορά μικρότερη από οκτώ δέκατα του δευτερολέπτου.

Στην ΚΤΜ υπήρχε έντονος προβληματισμός, λόγω της πτώσης του Pol Espargaro την προηγούμενη μέρα η οποία δεν του επέτρεψε να πάρει μέρος την τρίτη και τελευταία μέρα των δοκιμών, αλλά παρόλα αυτά ο Bradley Smith μαζί με τον Mika Kallio κατάφεραν να μαζέψουν αρκετά χρήσιμα δεδομένα. Ο Espargaro δήλωσε τυχερός που τη γλίτωσε φτηνά μετά από σύγκρουση με 250Km/h πάνω στον τοίχο, ενώ είπε πως έχει 100% εμπιστοσύνη στις πληροφορίες που μάζεψε ο Kallio ο οποίος οδήγησε την μοτοσυκλέτα του την τελευταία μέρα. Ο Φιλανδός τόνισε το πόσο σημαντική ήταν η δυνατότητα για σύγκριση της μοτοσυκλέτας του 2018 με αυτή του 2017, με την προσοχή να εστιάζεται στα ηλεκτρονικά και τις αναρτήσεις της WP. Από την άλλη μεριά, ευχαριστημένος δήλωσε και ο Smith, ο οποίος είπε πως προτιμά αυτές τις συνθήκες έστω κι αν προσφέρουν λιγότερη πρόσφυση, αποκομίζοντας μια θετικά συνολικά αίσθηση από τις δοκιμές της Μαλαισίας.

Στα εντυπωσιακά αποτελέσματα της ημέρας, δεν γίνεται να μην συμπεριληφθεί ο Jack Miller πάνω στην δορυφορική Ducati της Pramac, ο οποίος αναρριχήθηκε μέχρι την έκτη θέση, δείχνοντας ότι η μετάβαση από την Honda πάνω στην ιταλική μοτοσυκλέτα ήταν μια πολύ γρήγορη διαδικασία προσαρμογής, ενώ και ο Aleix Espargaro στην 13η θέση έφερε πολύ αισιόδοξα μηνύματα στο στρατόπεδο της Aprilia, καθώς ήταν και ο τελευταίος αναβάτης που έσπασε το φράγμα των δύο λεπτών στο γύρο.
Η δράση πλέον θα συνεχιστεί στις επόμενες δοκιμές στο Buriram της Ταϊλάνδης στις 16 Φεβρουαρίου.

Χρόνοι τρίτης μέρας

1. Jorge Lorenzo Ducati Team (GP18) 1m 58.830s [Lap 21/48]
2. Dani Pedrosa Repsol Honda (RC213V) 1m 59.009s +0.179s [9/58]
3. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 1m 59.052s +0.222s [18/65]
4. Andrea Dovizioso Ducati Team (GP18) 1m 59.169s +0.339s [16/51]
5. Jack Miller Pramac Ducati (GP17) 1m 59.346s +0.516s [11/36]
6. Alex Rins Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 1m 59.348s +0.518s [14/52]
7. Marc Marquez Repsol Honda (RC213V) 1m 59.382s +0.552s [9/75]
8. Valentino Rossi Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 59.449s +0.619s [52/54]
9. Johann Zarco Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 59.511s +0.681s [16/55]
10. Danilo Petrucci Pramac Ducati (GP18) 1m 59.528s +0.698s [49/49]
11. Tito Rabat Reale Avintia (GP17) 1m 59.547s +0.717s [14/35]
12. Andrea Iannone Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.615s +0.785s [15/62]
13. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 59.962s +1.132s [52/52]
14. Takaaki Nakagami LCR Honda (RC213V) 2m 0.071s +1.241s [19/54]
15. Alvaro Bautista Angel Nieto Team (GP17) 2m 0.205s +1.375s [20/57]
16. Mika Kallio Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.464s +1.634s [54/64]
17. Franco Morbidelli EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 0.526s +1.696s [14/55]
18. Maverick Viñales Movistar Yamaha (YZR-M1) 2m 0.547s +1.717s [70/71]
19. Karel Abraham Angel Nieto Team (GP16) 2m 0.574s +1.744s [18/48]
20. Xavier Simeon Reale Avintia (GP16)* 2m 0.784s +1.954s [15/30]
21. Scott Redding Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.812s +1.982s [56/56]
22. Bradley Smith Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.969s +2.139s [71/77]
23. Sylvain Guintoli Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.120s +2.290s [5/58]
24. Tom Luthi EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 2m 1.126s +2.296s [8/52]
25. Yonny Hernandez Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 2m 1.223s +2.393s [11/31]
26. Yamaha Test 3 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.385s +2.555s [9/17]
27. Yamaha Test 2 Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.679s +2.849s [24/30]

Ετικέτες

motogp

KTM

Yamaha YZR-M1

Ducati

Jorge Lorenzo

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Garry Taylor - Πέθανε ο εμβληματικός team manager της Suzuki, των εποχών Schwantz & Roberts

Συνέδεσε άρρηκτα το όνομα του με το Hamamatsu, κάνοντας το ντεμπούτο του με αγωνιζόμενο τον Barry Sheene

Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2024

Ο Βρετανός Garry Taylor, ήταν ο εμβληματικός team manager της Suzuki στις εποχές των θρύλων των GP Kevin Schwantz και Kenny Roberts, συνεργάστηκε με τον Anthony Gobert που πέθανε λίγες ημέρες νωρίτερα, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στην αγωνιστική ομάδα του Hamamatsu δίπλα στον Barry Sheene.

Οι αγώνες ήταν το μεγάλο πάθος του Garry Taylor από την εποχή που ο Βρετανός πήγαινε ακόμα σχολείο, όταν συνόδευε στους αγώνες αυτοκινήτου έναν φίλο του που συμμετείχε. Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα, ξεκίνησε να αγωνίζεται κι ο ίδιος με αυτοκίνητο, ενώ όταν του τέλειωσαν τα λεφτά, έγινε κριτής, σε μια προσπάθεια να βρίσκεται μέσα στις πίστες.

H έναρξη της καριέρας του Garry Taylor στην αγωνιστική ομάδα μοτοσυκλέτας της Suzuki έγινε με επεισοδιακό τρόπο, καθώς ο Βρετανός απάντησε σε αγγελία για τις δημόσιες σχέσεις σε ομάδα GP, πιστεύοντας πως η αγγελία αφορούσε την F1. Όμως αντί για αυτό, προσελήφθη στην ομάδα GP μοτοσυκλετών της Suzuki το 1976, την εποχή του φοβερού και τρομερού Barry Sheene.

Παρόλο που αρχικά επιθυμούσε να εργαστεί στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου, ο Taylor παρέμεινε στη Suzuki, για να γίνει το 1987 team manager της εργοστασιακής ομάδας μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας. Ήταν η εποχή που ο Kevin Schwantz έδειχνε τα πρώτα σημάδια του μεγάλου ταλέντου του στο αμερικάνικο πρωτάθλημα Superbikes, με τον Βρετανό manager να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον φέρει στην ομάδα των GP.

Όπως γνωρίζουμε όλοι όμως, όσο ταλαντούχος και γρήγορος ήταν ο Kevin, άλλο τόσο ήταν επιρρεπής στις πτώσεις. Έχοντας απέναντί του μερικούς από τους πιο σημαντικούς αγωνιζόμενους όλων των εποχών, αναβάτες όπως οι Wayne Rainey, Eddie Lawson, Wayne Gardner και Mick Doohan, ο τίτλος φαινόταν άπιαστο όνειρο για Schwantz και Suzuki. Κι όμως, ο Taylor στάθηκε πιστά δίπλα στον Τεξανό, μην επιτρέποντας στους Ιάπωνες να τον απολύσουν, πείθοντας τους κάποιες φορές με ένα έξυπνο κόλπο, λέγοντας πως η ομάδα είχε ήδη κλείσει χορηγίες για την επόμενη χρονιά με τον Kevin, τις οποίες δεν έπρεπε να πετάξουν.

Κι η ώρα του Schwantz ήρθε το 1993, όπου μετά κόπων και βασάνων, ο πάντα θεαματικός αναβάτης της Suzuki με το “βάθρο ή πτώση” στιλ του, πήρε τον τίτλο με το RGV 500 και με μεγάλο χορηγό τα τσιγάρα Lucky Strike. Σημειώστε πως ο Schwantz που δεν κάπνιζε, είχε δηλώσει πως του άρεσε πολύ περισσότερο το κοστούμι με χορηγό την Pepsi. Αργότερα, ο Taylor θα αποκαλούσε τον Schwantz “το όνειρο κάθε μάνατζερ”.

Μετά τον Schwantz, ο Taylor ανέλαβε να συμμαζέψει τον Anthony Gobert, μια αποστολή που όμως θα αποδεικνυόταν μάταιη. Ο Αυστραλός αναβάτης με το πηγαίο ταλέντο είχε ροπή στις καταχρήσεις, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, και παρά τις προσπάθειες του Taylor να τον “στρώσει”, στο τέλος αναγκάστηκε να τον απολύσει. Στις απίθανες ιστορίες για τις προσπάθειες του Βρετανού να λογικέψει τον Αυστραλό εντάσσεται, σύμφωνα με τον πρώην αγωνιζόμενο και νυν δημοσιογράφο Mat Oxley, και μια επίσκεψη στον Ισραηλινό ταχυδακτυλουργό και “μάγο” Uri Geller, γνωστός και σε εμάς από το λύγισμα κουταλιών και τη φράση “Don’t Do it Phedon” στο τηλεοπτικό show “Ο διάδοχος του Uri Geller” το 2016. Εκεί ο Geller αφού λύγισε ένα κουτάλι μπροστά στον Gobert του μίλησε για τη δύναμη του νου, προσπαθώντας να του δώσει κίνητρα για να αφήσει πίσω του τον “bad boy” χαρακτήρα. Όταν αργότερα Gobert και Taylor έφευγαν από το σπίτι του Geller, ρώτησε ο Βρετανός τον Αυστραλό πώς του φάνηκε ο “μάγος”. “Μεγάλος μαλ*κ*ς” απάντησε ο Gobert. Ειρωνεία της τύχης, ο Gobert πέθανε λίγες μέρες πριν τον θάνατο του Taylor.

Μετά τον διάδοχο του Uri Geller, περνάμε στον διάδοχο του Anthony Gobert, που ήταν ο Kenny Roberts Junior, ο γιος του King Kenny. Παρόλο που η μοτοσυκλέτα της Suzuki δεν ήταν στο επίπεδο των Honda & Yamaha εκείνη την εποχή, Taylor και Roberts Junior κατάφεραν να αποσπάσουν τον τίτλο το 2000, με τον Αμερικανό αναβάτη να παίρνει 4 νίκες και να ανακηρύσσεται Πρωταθλητής 2 αγώνες πριν το τέλος της σεζόν.

Ο τίτλος αυτός ήρθε μάλιστα στην πρώτη σεζόν του Valentino Rossi στη μεγάλη κατηγορία, με τον Ιταλό να χάνει τον τίτλο στο ντεμπούτο του, χάρη και σε 3 πτώσεις που είχε, και να κατατάσσεται δεύτερος, με τρίτο τον Max Biaggi. Αυτός θα ήταν ο τελευταίος τίτλος της Suzuki στη μεγάλη κατηγορία των GP, μέχρι τον τίτλο του Joan Mir το 2020!

Στην μετάβαση από τη δίχρονη στην τετράχρονη εποχή των MotoGP το 2002, o Taylor προσπάθησε να πείσει τη Suzuki να επαναφέρει τον Schwantz στο τιμόνι της GSV-R, όμως οι Ιάπωνες αρνήθηκαν να το πράξουν.

Ο Taylor αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2004, καθώς ήθελε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο με τη γυναίκα του, Kate και την κόρη τους Phebe, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε και προβλήματα υγείας.

Στα χρόνια της σύνταξης του, εμφανιζόταν στα classic event στο Goodwood παρέα με τον Kevin Schwantz και το RGV 500 με το οποίο είχαν πάρει τον τίτλο.

Αγαπημένη φράση του Gary ήταν η "Don't let the batards get you down!" Έζησε τις τελευταίες μέρες με την οικογένεια και τους φίλους του, για να πεθάνει στις 30/1/2024 σε ηλικία 74 ετών.

Ετικέτες

garry taylor

schwantz

https://bit.ly/MOTO_682