ΜοtoGP: Θετικά νέα για τον Bezzecchi - Επέστρεψε στις δοκιμές ενόψει Silverstone
Επίσημη ενημέρωση από την Aprilia για την πορεία αποκατάστασης του Ιταλού
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
31/7/2026
Ο Marco Bezzecchi ανέβηκε ξανά σε μοτοσυκλέτα, πραγματοποιώντας δοκιμές με την Aprilia RSV4 στο Misano, καθώς συνεχίζεται η αποθεραπεία του από το κάταγμα στην κλείδα που υπέστη στο Sachsenring.
Η Aprilia Racing δημοσίευσε νέα ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση του Marco Bezzecchi, επιβεβαιώνοντας ότι ο Ιταλός επέστρεψε στην οδήγηση στο πλαίσιο της αποκατάστασής του.
Ο Bezzecchi τραυματίστηκε στις κατατακτήριες δοκιμές του Grand Prix Γερμανίας, όταν υπέστη κάταγμα στην κλείδα έπειτα από πτώση. Ο τραυματισμός τον άφησε εκτός τόσο του Sprint όσο και του κυρίως αγώνα στο Sachsenring, ενώ ακολούθησε χειρουργική επέμβαση.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Aprilia, ο Bezzecchi πραγματοποίησε την Τετάρτη 29 Ιουλίου τέσσερα περάσματα με μια Aprilia RSV4 στην πίστα του Misano.
"Το πρόγραμμα αποκατάστασής του εξελίσσεται σύμφωνα με το πλάνο. Ο επόμενος σταθμός είναι το Silverstone, όπου θα υποβληθεί σε ιατρικό έλεγχο από την ιατρική ομάδα των MotoGP," ανέφερε η ομάδα.
Η Aprilia παραμένει αισιόδοξη ότι ο Ιταλός θα λάβει την απαραίτητη ιατρική έγκριση για να επιστρέψει στη δράση στο Grand Prix Μεγάλης Βρετανίας.
Ο τραυματισμός του ήρθε σε μια δύσκολη περίοδο της σεζόν. Από τη νίκη του στο Grand Prix Ιταλίας τον Μάιο, ο Bezzecchi δεν έχει καταφέρει να βαθμολογηθεί σε κυριακάτικο αγώνα. Στην Ουγγαρία εγκατέλειψε μετά από σύγκρουση στην πρώτη στροφή, ενώ στην Τσεχία τέθηκε εκτός του Grand Prix λόγω τιμωρίας που επιβλήθηκε μετά από περιστατικό με κριτή αγώνα στο Sprint. Στο Grand Prix Ολλανδίας εγκατέλειψε ξανά ύστερα από πτώση και ακολούθησε ο τραυματισμός του στη Γερμανία.
Από την κορυφή της βαθμολογίας, ο Bezzecchi έχει πλέον υποχωρήσει στην τέταρτη θέση, 22 βαθμούς πίσω από τον ομόσταυλό του στην Aprilia, Jorge Martin.
Πέρα από την επέμβαση στην κλείδα, οι γιατροί προχώρησαν και στον καθαρισμό τραύματος στο γόνατό του, το οποίο προκλήθηκε από την πτώση στο Sachsenring.
Η Aprilia και ο Bezzecchi ευελπιστούν ότι ο Ιταλός θα πάρει το "πράσινο φως" για να αγωνιστεί στο Silverstone, μια πίστα στην οποία είχε πανηγυρίσει τη νίκη στο βρετανικό Grand Prix την περασμένη σεζόν.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: