Συνήθως οι ειδήσεις στα πρωτοσέλιδα αφορούν τις μεταγραφές αναβατών από τη μία εταιρεία στην άλλη, όμως σε αυτό το επίπεδο που έχει φτάσει πλέον ο ανταγωνισμός στα MotoGP, οι μεταγραφές στελεχών που ασχολούνται με εξειδικευμένους τομείς στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα. Μια τέτοια μεταγραφή είναι και του Marco Frigerio από την ομάδα της Pramac στην εργοστασιακή ομάδα της Yamaha. Εκ πρώτης όψεως τα νέα δεν μοιάζουν σημαντικά. Ένας υπάλληλος που ασχολείται με τα ηλεκτρονικά των αγωνιστικών μοτοσυκλετών μιας δορυφορικής ομάδας, αναβαθμίζεται πηγαίνοντας σε μια εργοστασιακή ομάδα. Όμως η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική. Ο Marco Frigerio δουλεύει πάρα πολλά χρόνια στην εργοστασιακή Ducati Corse, ουσιαστικά από την εποχή που η Ιταλική εταιρεία επέστρεψε στα GP.
Ήταν στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati Marlboro με τον Casey Stoner και τον Marco Melandri και έχει παρακολουθήσει την εξέλιξη των ηλεκτρονικών της Magneti Marelli από τα πρώτα τους βήματα. Στο βιογραφικό του έχει και προϋπηρεσία στα ερευνητικά εργαστήρια της Xerox (όχι του τμήματος των εκτυπωτών που ξέρουμε εμείς, αλλά του τμήματος ανάπτυξης λογισμικού που είναι το μεγαλύτερο του κόσμου υπό οποιαδήποτε έννοια της λέξης μεγαλύτερο). Η θητεία στην Xerox, την εταιρία που έκανε το πρώτο βήμα στο γραφικό περιβάλλον και από την απαρχή των υπολογιστών έχει τεράστιο ερευνητικό έργο, είναι κάτι που πολλοί προσπερνούν ενώ έχει κομβική σημασία.
Με άλλα λόγια, ο Marco Frigerio είναι από τους λίγους “προγραμματιστές” που γνωρίζει εις βάθος και από την αρχή ολόκληρη την τεχνολογία των ηλεκτρονικών της Marelli, διότι πριν την επιβολή των ενιαίων ECU, μόνο η Ducati είχε ηλεκτρονικά της Marelli.
Από τα παραπάνω είναι σαφές πως η μεταγραφή του Marco Frigerio θα αποδυναμώσει ως έναν βαθμό την ομάδα της Ducati και γι΄αυτό οι φήμες λένε πως ο Gigi Dall’lgna είναι έξαλλος. Βέβαια αν το δούμε αντικειμενικά, ο Gigi Dall’Inia είχε στείλει έναν άνθρωπο με πάνω από δέκα χρόνια εμπειρίας όπως ο Marco Frigerio “να κάνει το αγροτικό του” στην δορυφορική ομάδα της Pramac ως υπεύθυνος ηλεκτρονικών του Jack Miller, οπότε δεν δικαιούται να κάνει μούτρα που δέχτηκε την πρόταση να πάει σε εργοστασιακή ομάδα.
Εκείνο όμως που έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία είναι το γεγονός πως η Yamaha άλλαξε τον τρόπο που βλέπει την εμπλοκή της στους αγώνας. Έως τώρα η Ιαπωνική εταιρεία απόφευγε τις μεταγραφές στελεχών σε επίπεδο μηχανολόγων και προγραμματιστών. Μάλιστα η πάγια τακτική της (όπως και των περισσότερων ιαπωνικών εργοστασίων έως την εποχή των δίχρονων 500) ήταν να στέλνουν στις εργοστασιακές αγωνιστικές ομάδες τους νέους μηχανολόγους που προσελάμβαναν από τα πανεπιστήμια, και μετά τους μετέθεταν στα εργοστάσια παραγωγής. Για εμάς τους δημοσιογράφους που πηγαίνουμε σε παρουσιάσεις νέων μοντέλων στο εξωτερικό εδώ και δεκαετίες, θυμόμαστε πως ήταν συνηθισμένο να ακούμε από τους project leaders πως ξεκίνησαν την καριέρα τους από την αγωνιστική ομάδα.
Όμως τώρα η Yamaha φαίνεται πως δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου και αποφάσισε να ακολουθήσει τον σύντομο δρόμο της έτοιμης λύσης που δίνει μια μεταγραφή σαν του Marco Frigerio. Το ίδιο έχουν κάνει στο παρελθόν και οι ανταγωνιστές της όταν βρέθηκαν σε αδιέξοδο με την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους.
