MotoGP Valencia: Ελεύθερα δοκιμαστικά Παρασκευής

Πάλι ταχύτερος ο Quartararo
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2019

Τα Yamaha έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο στους τελευταίους αγώνες, όχι μόνο λόγω του ταχύτατου νεαρού Fabio Quartararo, αλλά και του αναγεννημένου MaveriK Vinales. Οι δυο τους κυριάρχησαν στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής στην πίστα της Valencia για το τελευταίο αγώνα της χρονιάς. Ο Vinales κρατούσε την πρώτη θέση έως τα τελευταία λεπτά, όπου μικρός γάλλος έβαλε ένα καινούριο μαλακό ελαστικό και αποκαθήλωσε τον ισπανό από την πρώτη θέση με διαφορά 0,148’. Ελάχιστα πίσω τους (είναι και μικρή η πίστα…) ήταν ο Marc Marquez που δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την διαδικασία του ταχύτερου χρόνου και έδωσε όλο το βάρος στο στήσιμο για τον αγώνα.

Στην τέταρτη θέση είναι η δορυφορική Ducati του Jack Miller, που από τα πρωινά FP1 φιγουράρει στις πρώτες θέσεις. Η πίστα της Valencia ταιριάζει στα Yamaha κι αυτό φαίνεται από την τρίτη Yamaha που είναι μέσα στην πεντάδα, καθώς και ο Franco Morbidelli έκανε χρόνο κάτω από το 1:31.200. Εξαίρεση του κανόνα αποτελεί ο Valentino Rossi που είχε δύο πτώσεις (μία στην FP1 και μία στην FP2) όλες τους στις δεξιές στροφές τις πίστας, που έχουν μεγάλη απόσταση η μία από την άλλη και είναι εύκολο να φτάσεις εκεί με κρύο ελαστικό, ιδιαίτερα το εμπρός. Οι πτώσεις του Rossi του στέρησαν πολύτιμο χρόνο από τις δοκιμές και δεν πρόλαβε να ασχοληθεί με ένα γρήγορο γύρο, μένοντας στη 14η θέση. Όπου πάνε καλά τα Yamaha, πάνε καλά και τα Suzuki και αυτό επιβεβαίωσαν ο Alex Rins και ο Joan Mir στην 6η και 7η θέση της γενικής κατάταξης. Επαναλαμβανόμενη “έκπληξη” είναι η 8η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro. Πίσω του στην 9η θέση είναι ο Andrea Dovisiozo είχε μια δυσάρεστη έκπληξη στο τέλος της ευθείας με 322km/h, όταν τα υγρά του ψυγείου πετάχτηκαν στο κράνος του, αναγκάζοντάς τον να σταματήσει την προσπάθειά του και να επιστρέψει στα πιτς. Και για όσους θέλουν να κάνουν κουβέντα για το ποιος θα αντικαταστήσει τον Jorge Lorenzo στην εργοστασιακή ομάδα της Repsol-Honda το 2020 να πούμε πως ο Johann Jarco που αντικαθιστά για τελευταία φορά τον Nakagami, ήταν ταχύτερος του Cal Crutchlow. Ο Petrucci στη 12η θέση και ο Pirro στη γρουσούζικη 13η όπως αποδείχτηκε θέση, αφού το πρωί η μοτοσυκλέτα του πήρε φωτιά!

Για το Rossi που ακολουθεί στην 14η τα είπαμε ήδη, όχι όμως και για τον μαθητή του τον Francesco Bagnaia. Ο Bagnaia έδειξε στην αρχή της χρονιάς πως είναι γρήγορος, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και τα όνειρα της Ducati πως βρήκε τον μελλοντικό αντικαταστάτη του Dovisiozo δεν φαίνεται να βγαίνουν αληθινά.

Στην 16η θέση είναι ο Jorge Lorenzo στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του, ο οποίος ακόμα έχει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου της πίστας με 1:29.401, αλλά και αγώνα με 1:31.171.  Τελευταίος όλων ο νεαρός αμερικάνος Iker Lecuona που αντικαθιστά στην ομάδα της Tech 3 τον τραυματία Oliveira.

 

 

       

Θέση

Αναβάτης

Μοτο

Τελικη

Χρόνος

Διαφορές

1

Fabio QUARTARARO

Yamaha

313.9

1'30.735

 

2

Maverick VIÑALES

Yamaha

313.9

1'30.883

0.148 / 0.148

3

Marc MARQUEZ

Honda

321.3

1'30.974

0.239 / 0.091

4

Jack MILLER

Ducati

325.8

1'31.000

0.265 / 0.026

5

Franco MORBIDELLI

Yamaha

313.9

1'31.199

0.464 / 0.199

6

Alex RINS

Suzuki

319.8

1'31.230

0.495 / 0.031

7

Joan MIR

Suzuki

318.3

1'31.280

0.545 / 0.050

8

Aleix ESPARGARO

Aprilia

321.3

1'31.305

0.570 / 0.025

9

Andrea DOVIZIOSO

Ducati

322.8

1'31.351

0.616 / 0.046

10

Johann ZARCO

Honda

316.8

1'31.369

0.634 / 0.018

11

Cal CRUTCHLOW

Honda

321.3

1'31.433

0.698 / 0.064

12

Danilo PETRUCCI

Ducati

316.8

1'31.455

0.720 / 0.022

13

Michele PIRRO

Ducati

322.8

1'31.765

1.030 / 0.310

14

Valentino ROSSI

Yamaha

315.4

1'31.775

1.040 / 0.010

15

Francesco BAGNAIA

Ducati

322.8

1'31.868

1.133 / 0.093

16

Jorge LORENZO

Honda

321.3

1'31.880

1.145 / 0.012

17

Pol ESPARGARO

KTM

318.3

1'31.905

1.170 / 0.025

18

Tito RABAT

Ducati

321.3

1'32.159

1.424 / 0.254

19

Karel ABRAHAM

Ducati

318.3

1'32.278

1.543 / 0.119

20

Mika KALLIO

KTM

318.3

1'32.467

1.732 / 0.189

21

Andrea IANNONE

Aprilia

316.8

1'32.568

1.833 / 0.101

22

Hafizh SYAHRIN

KTM

313.9

1'32.887

2.152 / 0.319

23

Iker LECUONA

KTM

312.5

1'33.114

2.379 / 0.227

 

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.