MotoGP Valencia - FP2: Στο νήμα ο Miller

Με βελτιωμένες συνθήκες οι FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/11/2021

Οι συνθήκες στις δεύτερες ελεύθερες δοκιμές ήταν πολύ βελτιωμένες σε σχέση με το πρωί, γι' αυτό και ένας από τους πρώτους αναβάτες που μπήκαν μέσα ήταν ο Valentino Rossi, σε αντίθεση με τα FP1 που άργησε πολύ να μπει στην πίστα, ενώ ο Pol Espargaro ήταν από τους πρώτους αναβάτες που βελτίωσαν τον χρόνο τους σε σχέση με το πρωί.

Οι χρόνοι άρχισαν να πέφτουν γρήγορα και με μεγάλες διαφορές τουλάχιστον έξι δευτερόλεπτα), αλλά συνεχίστηκαν οι πτώσεις, με τον παγκόσμιο –πλέον- πρωταθλητή, Fabio Quartararo, να πέφτει στα πρώτα φρένα, εξαιτίας κρύων ελαστικών.

Ο Bagnaia μπήκε από νωρίς επικεφαλής, ενώ η ένατη θέση που είχε προς τα μέσα της διαδικασίας ο Andrea Dovizioso ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Την μεγαλύτερη όμως εντύπωση έκανε η επίδοση του Morbidelli, ο οποίος έγραψε γύρω γρηγορότερο κατά τέσσερα δέκατα από του Bagnaia, περνώντας στην κορυφή του πίνακα.

Λίγο αργότερα ήρθε η σειρά του Nakagami για να μπει σφήνα στην δεύτερη θέση ανάμεσα στους δύο Ιταλούς, ενώ o Bastianini είχε μια πτώση στην δεύτερη στροφή της πίστας, παρόμοια με αυτή του Quartararo, με τον Lecuona να τον ακολουθεί κι αυτός στο… βροντολόγιο, μετά από μια πτώση στην Κ1 έχοντας χάσει το μπροστινό.

Δέκα λεπτά πριν το τέλος, ο Morbidelli κρατούσε την πρωτοπορία, με τον Quartararo να είναι στην ένατη θέση, αλλά ο Miller με έναν εξαιρετικά γρήγορο γύρο τέθηκε αυτός επικεφαλής, με διαφορά τεσσάρων δεκάτων του δευτερολέπτου. Δύο λεπτά αργότερα ο Dovizioso σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση του πίνακα, αλλά ο ταχύτερος χρόνος του Bagnaia και ο τρίτος καλύτερος χρόνος του Rins, τον έριξαν στην τέταρτη θέση.

Ο Espargaro προσπάθησε φιλότιμα και βρέθηκε στην δεύτερη θέση, αλλά αμέσως μετά έπεσε στην έκτη στροφή της πίστας, ενώ λίγο πριν την λήξη του session ήταν ο Miller αυτός που τελικά ήταν ταχύτερος όλων. Πίσω του οι Espargaro, Bagnaia, Rins, και Jorge Martin συμπλήρωσαν την ταχύτερη πεντάδα, με τον Espargaro να μένει τελικά εκτός… δεκάδας!

 

Αποτελέσματα FP2

1

Jack Miller

Ducati Team (GP21)

1'30.927s

2

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

+0.012s

3

Francesco Bagnaia

Ducati Team (GP21)

+0.068s

4

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.409s

5

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP21)*

+0.469s

6

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

+0.500s

7

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

+0.586s

8

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

+0.594s

9

Andrea Dovizioso

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+0.670s

10

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP21)

+0.676s

11

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.781s

12

Aleix Espargaro

Aprilia Gresini (RS-GP)

+0.893s

13

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

+0.905s

14

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

+0.925s

15

Danilo Petrucci

KTM Tech3 (RC16)

+1.156s

16

Iker Lecuona

KTM Tech3 (RC16)

+1.171s

17

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

+1.281s

18

Maverick Viñales

Aprilia Gresini (RS-GP)

+1.287s

19

Enea Bastianini

Avintia Ducati (GP19)*

+1.292s

20

Luca Marini

Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*

+1.302s

21

Valentino Rossi

Petronas Yamaha (YZR-M1)

+1.358s

 

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.