MotoGP Valencia: Μάχη επιβίωσης σε κόκκινες σημαίες & πτώσεις καταλήγει μέρα συγκίνησης

Ημέρα γεμάτη συγκινήσεις!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/11/2018

Δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί λιγότερο επεισοδιακά και τελικά, λιγότερο συγκινητικά, μία τέτοια σεζόν. Ο MOTUL Valencia μπορεί να κατακλύστηκε από την βροχή όμως ούτε το θέαμα του έλειψε -κάθε άλλο- ούτε και οι συγκινήσεις που έκαναν ορισμένες ομάδες να κλαίνε με δάκρυα εκνευρισμού κι άλλες από ευγνωμοσύνη και χαρά. Η Βαλένθια μας έδωσε τελικά μία γεμάτη ημέρα με θέαμα, ολοκληρώνοντας αυτή την σεζόν με μία σειρά από πολλές διαφορετικές πρωτιές, νέα ρεκόρ και μεγάλους αποχαιρετισμούς, καθώς μία σειρά από αναβάτες αποχαιρετούν την γραμμή εκκίνησης. Μία από τις πρωτιές, είναι πως για πρώτη φορά εδώ και 11 χρόνια το βάθρο συμπληρώθηκε δίχως Yamaha και Honda. Φυσικά αυτό δεν έγινε δίχως πολλές, πάρα πολλές πτώσεις, όμως οι αγώνες, τα πρωταθλήματα και τα ρεκόρ γράφονται με αριθμούς και μόνο, κι έτσι αυτό που μένει είναι πως σπάει σήμερα ένα μεγάλο, "παραδοσιακό" σερί.

Δύο όψεις έχει αυτό το περίεργο ρεκόρ που κρατά από το 2007. Την οπτική της Suzuki που είπε πως θα κυνηγήσει το πρωτάθλημα μέσα στο 2019, μία οπτική που την μοιράζεται με την KTM που απλά θα πει πως καθυστερήσαμε κιόλας, "από το 2018" θα θέλαμε να παίζουμε στην πρώτη γραμμή. Και η άλλη πλευρά είναι φυσικά εκείνη της Honda και της Yamaha που μονάχα η μία έχει λόγους να φοβάται για το 2019...

Η ημέρα πάντως πρέπει να αφιερωθεί στην KTM, που σήμερα πήραν την δύναμη που είχαν ανάγκη για να πέσουν με τα μούτρα στην προετοιμασία του 2019. Η οποία θα είναι μεγάλη, όπως αποκλειστικά μας είπε πριν λίγες ημέρες ο Pol Espargaro, σε μία συνέντευξη που μάλλον του έφερε γούρι… Πόσες φορές είπαν στην κάμερα την χαρακτηριστική λέξη "f…" φωνάζοντας μέσα στο πορτοκαλί box; Όλες τις φορές ήταν απόλυτα δικαιολογημένη: «Δεν ξέρω τι συμβαίνει τώρα» ψέλλισε ο 15χρονος Τούρκος Can Oncu που κέρδισε τον πρώτο αγώνα MotoGP που πήρε μέρος κι έγινε αμέσως ο νεότερος νικητής MotoGP της ιστορίας.

Από εκεί πρέπει να ξεκινήσει κανείς για αυτή την ημέρα, δίνοντας συγχαρητήρια στον Can για την προσπάθειά του. Είναι η στιγμή που δεν χωρά άλλη αντίδραση, και το λέμε αυτό γιατί παρόλο που τα MotoGP έχουν καταφέρει να μείνουν εκτός ποδοσφαιρικών συμπεριφορών, δεν έχουν γλιτώσει ολότελα τον οπαδισμό. Αν λοιπόν σε κάποιον δεν αρέσει η εθνικότητα του νικητή της Moto3 τότε το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να την πάρει ως παράδειγμα για όλα όσα θα πρέπει να γίνουν εδώ. Διότι αυτό που πρέπει να κρατήσει κανείς, είναι ο τρόπος που οι γείτονες επενδύουν στους αγώνες μοτοσυκλέτας, που έχουν μία ομοσπονδία που υποστηρίζει χρηματικά τις προσπάθειες κι αυτό γιατί με την σειρά της δεν έχει αφεθεί στο έλεός της από την πολιτεία. Εκεί λοιπόν που η μοτοσυκλέτα δεν αντιμετωπίζεται ως ένα αναγκαίο κακό και που σιγά-σιγά χτίζεται μία μοτοσυκλετιστική κουλτούρα καλύτερη ακόμα και από την δική μας – αν συνεχίσουν με την πρόοδο που κάνουν τώρα. Αυτά για αρχή, καθώς σύντομα θα δούμε μία-μία τις διαφορές με τους απέναντι σε μία προσπάθεια να βελτιωθούμε σε αυτό τον τομέα.

Στην Moto3 λοιπόν οι αστέρες της ημέρας, Tony Arbolino και Marco Bezzecchi όχι μόνο δεν απογοήτευσαν αλλά ξεκίνησαν πολύ δυναμικά θέτοντας τον ρυθμό, με τον Nakarin Atiratphuvapat να κάνει αυτό που έκαναν και οι περισσότεροι, να χάνει χρόνο στον πανικό της αρχής όπου ο νεαρός Oncu, νικητής του Red Bull Rookies Cup που συμμετείχε ως wildcart, βγήκε μπροστά. Μπορείς να πεις πώς είχε την τύχη του πρωτάρη αλλά ως πρωταθλητής Motocross, ο Can σίγουρα γνωρίζει από τζαρτζαρίσματα και καταφέρνοντας να κρατηθεί στην τρίτη θέση, βρέθηκε να πρωταγωνιστεί με τους υπόλοιπους. Μέχρι που η πτώση του Bezzecchi, η πρώτη του για τον αγώνα γιατί συνέχισε, τον έφερε δυόμισι δευτερόλεπτα πίσω από τον Arbolino. Πίσω τους γινόταν ένας χαμός πτώσεων, πέρα από την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, οι υπόλοιπες άλλαζαν ανάλογα με το ποιος κατάφερνε να μείνει στην σέλα του με την 12η στροφή να έχει τα περισσότερα θύματα. Και τότε, σε μία στιγμή που οδήγησε σε έντονα δάκρυα θυμού και λύπης, ο Arbolino πέφτει από την πρώτη θέση. Ξαφνικά ο 15χρονος οδηγεί την κούρσα και μάλιστα με αξιώσεις έχοντας τεράστια διαφορά, οπότε στο box της KTM γίνεται χαμός. Μένουν πολύ γύροι και κάθε στροφή είναι και μία παγίδα, οπότε σε κάθε διέλευση του από την ευθεία του λένε το ίδιο, «πρόσεχε μην πέσεις»! Ο μικρός αδερφός του Can πανηγυρίζει ήδη, ο αδερφός του Arbolino κλαίει μαζί του, δύο εικόνες που αντίστοιχα θα συντροφεύσουν όλη την διάρκεια της ημέρας.

Δύο φορές θα κινδυνεύσει ο Can στους 12 γύρους που έκανε ολομόναχος, μέχρι που άρχισε να βρέχει και πάλι κάνοντας τους πίσω να πέφτουν ξανά. Χωρίς να αφήνει την συγκίνηση να τον κατακλύσει και οδηγώντας χωρίς άλλα λάθη, ο Can κερδίζει την κούρσα και χαρίζει στην KTM μία τεράστια νίκη. Ταυτόχρονα σπάει το ρεκόρ του Scott Redding, την ημέρα που ο Άγγλος αποχαιρετά τα MotoGP, ως ο νεαρότερος νικητής, για περίπου δύο μήνες. Πλέον κατοχυρώνεται στα 15 έτη και 115 ημέρες. Για πρώτη φορά ο εθνικός ύμνος της Τουρκίας θα ακουστεί στο βάθρο και μετά από πολλά χρόνια θα κερδίσει ένας νέος αναβάτης τον πρώτο του αγώνα. Οι συγκυρίες και φυσικά η προετοιμασία του, τον έφεραν να σπάει μία σειρά από ρεκόρ και να γίνεται απότομα, κομμάτι της ιστορίας των MotoGP. Σε σημείο που αναφέρθηκαν όλοι τους σε εκείνον, κατά την συνέντευξη τύπου στο τέλος με τον Dovizioso να μένει εντυπωσιασμένος.

Το σκηνικό για την KTM επαναλήφθηκε στην Moto2 κι ακόμα καλύτερα από την στιγμή που ο δεύτερος δεν είχε Kalex αλλά KTM…

Ο Miguel Oliveira κέρδισε τον αγώνα που ο νεαρότερος Marquez θα έφερνε σε κορύφωση αν δεν έπεφτε. Εντυπωσιακό που ξεκίνησε αμέσως μετά και μάλιστα κατάφερε να ανέβει και στο βάθρο τρίτος! Η εκκίνηση ήταν επεισοδιακή για την Moto2, καθώς ο Marini έφυγε εκτός μαζί με τους Mir και Baldassarri, αρκετοί άνοιξαν την γραμμή τους αναγκαστικά και μαζί ο φετινός πρωταθλητής Bagnaia που ξεκίνησε μετά από το τέλος να προσπαθεί να ανέβει. Ο Vierge προσπαθούσε να ξεφύγει από τους Pasini και λίγο αργότερα Lecuona, όσο ο Marquez πάλευε με τον Oliveira την στιγμή που οι πτώσεις πίσω τους ήταν συνεχείς. Θα έφταναν όμως και τα δύο αυτά γκρουπ των πρώτων και στο τέλος θα φτάναμε εν μέσω πτώσεων να έχουμε τον Marquez να οδηγεί την κούρσα μπροστά από την KTM, χτίζοντας μία διαφορά που πήγαινε να αγγίξει τα δύο δευτερόλεπτα. Στην 14η στροφή όμως, ο νεαρότερος Marquez θα έπεφτε αφήνοντας τον Oliveira να φύγει μπροστά κερδίζοντας τον δεύτερο αγώνα της ημέρας για την KTM που δεν πίστευε αυτό που έβλεπε, καθώς ο Oliveira βάλθηκε να αποδείξει ότι μπορούσε να νικήσει και χωρίς πτώση: Έγραφε γύρους σταθερά σε γρήγορο ρυθμό!

Τον χαμό αυτό παρατηρούσαν οι αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας στις καρέκλες τους, όπως είπαν αργότερα και σκέφτονταν πως ο αγώνας θα ήταν δύσκολος. Μονάχα που θα έβγαιναν να αγωνιστούν σε ακόμη πιο άσχημες συνθήκες!

Τα σύννεφα πύκνωναν ακόμη περισσότερο όσο τα MotoGP στήνονταν στην ευθεία, και το νερό στην πίστα της Βαλένθια που στεγνώνει εξαιρετικά γρήγορα, άρχισε να συγκεντρώνεται. Στην εκκίνηση ο Marquez ακουμπά με τον Petrucci και ο Vinales που ήταν στην pole position δεν κατάφερε να μείνει μπροστά από τον Rins που ξεκινούσε από την δεύτερη θέση. Η Suzuki μπαίνει επικεφαλής του αγώνα και ξεκινά ένα δυνατό σερί γρήγορων γύρων χτίζοντας μία διαφορά που είχε τους πάντες να αναρωτιούνται! Μένοντας εκτός «σπρέυ» προπορευόμενων ο Rins έκανε τον δικό του αγώνα όσο πίσω του γινόταν χαμός. Ο Marquez έπαιζε με τον Pol Espargaro όσο ο Aleix θα έπεφτε και έβγαινε εκτός, με τους δυο τους να έχουμε ορισμένες πολύ δυνατές στιγμές, γλιστρώντας και κινδυνεύοντας με πτώσεις, μέχρι που ξεκαθάρισαν τις θέσεις τους. Τότε όμως ήταν που έπεσαν! Ο Espargaro μπήκε αμέσως στο παιχνίδι, όμως η πτώση του Marquez ήταν χειρότερη, την στιγμή που χθες σε μία ηπιότερη είχε βγάλει τον ώμο του. Ο Marquez εγκατέλειπε εκείνη την στιγμή τον αγώνα όσο γινόταν χαμός από πτώσεις. Ο Petucci και ο Luthi εγκαταλείπουν με πτώσεις, ωστόσο εκείνος που έκλεβε την παράσταση ήταν ο Rossi!

Είχε κερδίσει αμέσως έξι θέσεις που γρήγορα έγιναν επτά και μετά οκτώ. Όλη αυτή την ώρα ο Vinales έχανε έδαφος και μάλιστα πολύ γρήγορα φτάνοντας να τον περάσει ο Miller και αμέσως μετά ο Rossi, την στιγμή που θα έπεφταν μπροστά του και πίσω του. Ο Miller πραγματοποιεί την πέμπτη του πτώση, όταν ο Vinales ήταν σαν να μην λειτούργησαν τα ηλεκτρονικά καθώς στην έξοδο και με τον κινητήρα να μην ακούγεται να ανεβάζει απότομα στροφές, σημείωσε ένα απότομο highside δίχως καμία πιθανότητα να μπει ξανά στην πίστα. Πέφτει και ο Morbidelli που κυνηγούσε τον τίτλο του πρωτοεμφανιζόμενου, πέφτει και ο Iannone στην κλασσική στροφή και ο Rossi με τον Dovizioso πιάνουν τον Rins γιατί πλέον βρέχει καταρρακτωδώς και οι χρόνοι αλλάζουν με δευτερόλεπτα αντί για δέκατα. Περνώντας τον Rins αρχίζει μία καταδίωξη του Dovizioso από τον Rossi που θα την κέρδιζε σίγουρα καθώς ήταν ταχύτερος, την στιγμή που ο Dovizioso σήκωνε το χέρι ζητώντας να διακοπεί ο αγώνας. Η απόφαση βέβαια είχε ήδη ληφθεί και δευτερόλεπτα μετά βγαίνει η κόκκινη σημαία. Μην έχοντας ολοκληρώσει το προβλεπόμενο ποσοστό γύρων, η διακοπή σημαίνει επανεκκίνηση με τους οργανωτές να μετρούν ως τελευταίο των 13ο γύρο. Αυτό σημαίνει πως ο Rins θα ξεκινήσει πρώτος, ο Dovizioso δεύτερος και ο Rossi τρίτος, ενώ θα μπουν και οι δύο KTM ξανά, από την στιγμή που ο Smith μόλις είχε πέσει…

Στην δεύτερη εκκίνηση ο Dovizioso ήταν λίγο πιο γρήγορος, αλλά όπως ο ίδιος είπε, ήταν και οι άλλοι πιο αργοί κι έτσι φαινόταν η διαφορά μεγαλύτερη. Έχοντας καινούρια λάστιχα η Ducati γρήγορα περνά την Suzuki με την Yamaha να καθυστερεί να ακολουθήσει, δημιουργώντας έτσι διαφορά. Ο Rossi πραγματοποιεί ένα αποφασιστικό πέρασμα στον Rins και καθώς η βροχή δυναμώνει, στήνεται το σκηνικό που χρειάζεται για να κυνηγήσει και τον Dovizioso. Ο Bautista πέφτει, στον τελευταίο του αγώνα καθώς αποχωρεί για τα Superbike και λίγο μετά ακολουθεί και ο Rossi που γρήγορα προσπαθεί να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του καθώς διακυβεύονται οι άλλες θέσεις του πρωταθλήματος.

Δύσκολα όλα για την Yamaha, πανικός στην KTM που ο Pol Espargaro είχε κάνει μία απίστευτη προσπάθεια και τώρα ανέβαινε στο βάθρο. Το τρίτο του μικρό θαύμα για σήμερα, γιατί το δεύτερο το είχε κάνει πριν την κόκκινη σημαία όταν έπεσε και σηκώθηκε και πάλι ανεβαίνοντας θέσεις αμέσως. Ο Espargaro έφτασε να κυνηγιέται και με τον Pedrosa που θα τον έχει ως αναβάτη εξέλιξης για τα επόμενα δύο χρόνια και τώρα θα έφτανε να χαρίσει το πρώτο βάθρο της KTM στα MotoGP και το πρώτο δικό του μετά την Moto2 σε μία απόλυτα πορτοκαλί ημέρα!

Δυνατή συγκίνηση κάτω από το βάθρο καθώς η Suzuki είναι εκεί χωρίς Yamaha και Honda, χαιρετώντας την KTM, όσο στο box της Honda είναι όλοι μαζεμένοι για να αποχαιρετήσουν τον Pedrosa! Μία από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια συνεργασίες των MotoGP είχε μόλις φτάσει στο τέλος της!

Κι έτσι η σημερινή ημέρα, λίγο πριν ξεκινήσουν οι τόσο σημαντικές δοκιμές, ολοκληρώθηκε με τις δυνατότερες συγκινήσεις. Επόμενο ραντεβού είναι τώρα εκεί, στην ίδια πίστα με νέα σύνθεση των ομάδων, δοκιμάζοντας τις νέες μοτοσυκλέτες για μία επόμενη σεζόν που όλοι τους θέλουν να έχουν κάνει άλμα και όχι απλά βήμα εμπρός…

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
24'03.408
2
Alex RINS
Suzuki
+2.750
3
Pol ESPARGARO
KTM
+7.406
4
Michele PIRRO
Ducati
+8.647
5
Dani PEDROSA
Honda
+13.351
6
Takaaki NAKAGAMI
Honda
+32.288
7
Johann ZARCO
Yamaha
+32.806
8
Bradley SMITH
KTM
+33.111
9
Stefan BRADL
Honda
+36.376
10
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
+37.198
11
Scott REDDING
Aprilia
+44.326
12
Jorge LORENZO
Ducati
+46.146
13
Valentino ROSSI
Yamaha
+52.809
14
Karel ABRAHAM
Ducati
+1'10.628
15
Jordi TORRES
Ducati
+1'16.739
 
Εκτός:
 
 
 
Alvaro BAUTISTA
Ducati
7 Laps
 
Maverick VIÑALES
Yamaha
 
 
Danilo PETRUCCI
Ducati
 
 
Marc MARQUEZ
Honda
 
 
Andrea IANNONE
Suzuki
 
 
Aleix ESPARGARO
Aprilia
 
 
Jack MILLER
Ducati
 
 
Franco MORBIDELLI
Honda
 
 
Thomas LUTHI
Honda
 

 

Ετικέτες

MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα

Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/3/2026

Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.

Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.

quartararo
Fabio Quartararo

Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.

Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.

martin
Jorge Martin

Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.

Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.

bagnaia
Pecco Bagnaia

Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.

Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.

Ή μήπως όχι;

Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.

acosta
Pedro Acosta

Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.

Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.

amarquez
Alex Marquez

Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;

Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.

aldeguer
Fermin Aldeguer

Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;

Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”

 

mmarquez
Marc Marquez

Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;

Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.

Ετικέτες