MotoGP Valencia -Τα "3Μη": Martin, Marquez, Miller μπροστά στην τελευταία εκκίνηση του πρωταθλήματος

Πρώτη γραμμή ο Miller παρά την πτώση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/11/2022

Ο Martin θα ξανά βρεθεί με τον Marquez πίσω και αυτή την φορά θα πρέπει να κρατηθεί και να οδηγήσει τον αγώνα χωρίς να ξεφύγει μπροστά παίρνοντας το ρίσκο να πέσει καθώς είναι με διαφορά ο ταχύτερος αναβάτης και εκείνος που μπορεί να πάει την ταχύτερη μοτοσυκλέτα του πρωταθλήματος πιο κοντά στο όριο.

Στο μεταξύ ο Martin ήταν ταχύτερος με διαφορά γιατί οδηγούσε με πιο σταθερό ρυθμό και όχι γιατί είχε σημαντικά ταχύτερο χρόνο από τους υπόλοιπους. Η πρώτη δεκάδα στριμωχνόταν σε μόλις μισό δευτερόλεπτο, μία πολύ διαδεδομένη εικόνα στα MotoGP πλέον αυτή και η καλύτερη απάντηση σε όποιον αναφέρεται στο θέαμα των αγώνων και στο επίπεδο που στην πράξη είναι υψηλότατο.

Θα ήταν δύσκολο να βγάλει κάποιος τον Martin από την pole position, και στην πράξη μόνο ο Miller θα είχε την ευκαιρία καθώς είναι στην τρίτη θέση μετά από πτώση χωρίς να ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Τελευταία στιγμή ο Marquez με μία υπερπροσπάθεια που έδωσε απίθανα πλάνα στις slow motion κάμερες κατάφερε να είναι ταχύτερος του Miller για μόλις 0.008 δευτερόλεπτα!

Πανηγύριζε αμέσως μετά σαν μικρό παιδί και δήλωσε με βραχνιασμένη φωνή πως όλη η ομάδα είναι σε «race mode» και η δεύτερη θέση αναδεικνύει ακριβώς αυτό, μιας και η πρώτη ήταν απλησίαστη. Για τις συνθήκες της ημέρας και με δεδομένο τις αρκετές πτώσεις που προηγήθηκαν, κυρίως στην FP3 - φωτιά για Bezzecchi, ο χρόνος του Martin θα πρέπει να θεωρείται το όριο για σήμερα.

Στο μεταξύ μέχρι εκείνη την στιγμή ο μόνος που είχε κατέβει στο 1.29 ήταν ο Miller στην FP3, ενώ και ο Bagnaia προσπάθησε πολύ για να κάνει κάτι καλύτερο, χωρίς να είναι από τους ταχύτερους όλο το Σαββατοκύριακο.

Ο Bagnaia οδήγησε πολύ εντυπωσιακά αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο θα έπρεπε, για να είναι αύριο σε μία καλύτερη θέση. Σπάνια αυτά τα δύο πηγαίνουν μαζί, ειδικά όταν το επίθετο «εντυπωσιακό» προσδίδεται γιατί πλαγιολίσθαινε στις εισόδους.

Αντίστοιχα ο Quartararo έκανε ότι μπορούσε για να φτάσει στην pole position και τον βοήθησε και η τύχη να κρατήσει τον χρόνο του καθώς ο Zarco έπεσε αλλά δεν ακύρωσε η κίτρινη σημαία τον χρόνο του. Στο τέλος κατάφερε για μόλις 8 δευτερόλεπτα να έχει την ευκαιρία ενός ακόμη γύρου, πέρασε την καρό σημαία στο 00:08 και πήγε για την pole position. Θα μπορούσε ο Quartararo να το κάνει αυτό, καθώς το ρεκόρ της πίστας είναι ακόμη πιο κάτω στο 1.29.4 και χρειαζόταν μόλις μερικά δέκατα για να ξεκινήσει αύριο πρώτος. Δυστυχώς όμως πάτησε στο πράσινο, εκτός ορίων δηλαδή και στην επόμενη στροφή είχε και έξοδο χωρίς πτώση αλλά η προσπάθειά του είχε κιόλας τελειώσει.

Το θέμα όμως είναι πως αύριο την νίκη την θέλουν πολλοί αναβάτες και ανάμεσα σε αυτούς και ο Rins ο οποίος ξεκινά από την 5η θέση. Ο Rins θέλει να αποχαιρετήσει την Suzuki με τον καλύτερο τρόπο, παρόλο που δεν τον αφήνουν να κρατήσει την μοτοσυκλέτα που θα έχει συλλεκτική αξία καθώς θα είναι μία από τις δύο τελευταίες MotoGP. Το ίδιο συλλεκτική είναι και η τελευταία νίκη της Suzuki σε σημείο που ο Rins θα μπορούσε να την παλέψει φτάνοντας στο απόλυτο όριο και για την τελευταία πτώση με Suzuki στα MotoGP…

Αντίστοιχα θέλει την νίκη και ο Marquez και ο Vinales που μαζί με τον Rins σκαρφάλωσαν από την Q1 και αύριο ξεκινούν ο ένας πίσω από τον άλλο! Άφησαν στην Q1 με μικρή διαφορά τον Bastianini και τον Oliveira που ήταν ο ταχύτερος στην FP4.

Φυσικά ανάμεσα σε όλους τους άλλους δεν πρέπει να ξεχνάμε τους αναβάτες της Ducati τόσο τους εργοστασιακούς όσο και τους υπόλοιπους που έχουν την ξεκάθαρη οδηγία από την Ducati, δημόσια εκφρασμένη, να κερδίσουν! Όποια Ducati και να κερδίσει αύριο, ο Bagnaia είναι πρωταθλητής, οπότε δεν θα αφήσουν εύκολα κάποιον μπροστά τους, θα το παλέψουν ακόμη και στην τελική στροφή.

Η τελευταία νίκη για φέτος, είναι μία νίκη που την θέλουν πάρα πολλοί αναβάτες εκτός του Quartararo και η εκρηκτικότητα αυτή αναμένεται να φανεί από την εκκίνηση ακόμη.

 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".