MotoGP: Ξεκίνησε ο “χημικός πόλεμος” στα καύσιμα

Το επόμενο πεδίο μάχης θα είναι στα εργαστήρια των χορηγών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2022

Ο Marc Marquez βρέθηκε στην πίστα της Jamara στην Ισπανία για να δοκιμάσει ένα νέο συνθετικό “βιοκαύσιμο” που ετοίμασε η Repsol για αγωνιστική χρήση σε μοτοσυκλέτες .

Να θυμίσουμε πως η Dorna και τα εργοστάσια που συμμετέχουν στα MotoGP (Aprilia, Ducati, Honda, KTM, Yamaha) έχουν συμφωνήσει πως από 2024 τα καύσιμα που θα χρησιμοποιούν θα έχουν μόνο 60% παράγωγα από ορυκτό πετρέλαιο και το υπόλοιπο 40% θα είναι συνθετικό καύσιμο. Ο τελικός στόχος της συμφωνίας είναι μέχρι το 2027 να χρησιμοποιούν 100% συνθετικά καύσιμα.

Ως συνθετικά καύσιμα υπολογίζονται όλων των ειδών τα βιοκαύσιμα και εκείνα που δημιουργούνται εργαστηριακά με πρώτες ύλες που δεν προέρχονται “απευθείας” από τα ορυκτά καύσιμα. Η λέξη “απευθείας” είναι εντός εισαγωγικών διότι το υδρογόνο θεωρείται “οικολογικό/συνθετικό” καύσιμο παρά το γεγονός πως η παραγωγή του γίνεται από το πετρέλαιο, διότι όλες οι άλλες μέθοδοι παραγωγής του είναι ασύμφορες οικονομικά, αλλά και ως προς την σπατάλη ενέργειας που απαιτούν.

Όπως κι αν έχει, τα συνθετικά καύσιμα αποτελούν πλέον μονόδρομο για την επιβίωση των MotoGP, αφού είναι σαφές πλέον πως οι αγώνες με ηλεκτρικά οχήματα (MotoE και FormulaE) έχουν πάει άπατοι!

Ήδη ο Claudio Domenicali της Ducati έχει δηλώσει ένθερμος  υποστηρικτής (η Ducati είναι μέλος του VW Group που ανήκει και η Porsche, με την Porsche να έχει ήδη πολύ μεγάλη εμπειρία στην κατασκευή αγωνιστικών κινητήρων με συνθετικά καύσιμα).  

Τώρα λοιπόν στο παιχνίδι μπαίνει και η Repsol με την Honda, καθώς η ισπανική εταιρεία σκοπεύει να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς συνθετικών καυσίμων στον κόσμο, έχοντας στόχο την ετήσια παραγωγή δύο εκατομμυρίων τόνων έως το 2030.

Η Repsol έχει δοκιμάσει στα αγωνιστικά συνθετικά καύσιμά της στο Dakar Rally και στο γαλλικό πρωτάθλημα της Formula 4.

Σε μοτοσυκλέτες όμως δεν υπάρχει ακόμα αρκετή εμπειρία και γι΄αυτό το σκοπό βρέθηκε ο Marc Marquez στην πίστα της Jamara, όπου οδήγησε μια RCV 213S (όχι δηλαδή μοτοσυκλέτα των MotoGP) για δώδεκα γύρους.

Στόχος της δοκιμής ήταν να δουν αν το συνθετικό καύσιμο της Repsol έχει επιπτώσεις στον τρόπο λειτουργίας του κινητήρα και κυρίως στον τρόπο που αντιδρά στο άνοιγμα και κλείσιμο του γκαζιού. Σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα που είναι βαριά και μπορούν να συγχωρέσουν μικρές “αρρυθμίες” στη συμπεριφορά του κινητήρα, στις μοτοσυκλέτες και ειδικά στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες ο ακριβής έλεγχος του γκαζιού είναι απόλυτη προτεραιότητα.  Σύμφωνα με τον Marc Marquez, το συγκεκριμένο συνθετικό καύσιμο δεν διαφέρει σε κάτι από το κοινό ορυκτό ως προς τον τρόπο που συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα και ο αναβάτης δεν καταλαβαίνει κάποια διαφορά.

Από εδώ και πέρα, θα πρέπει να γίνουν τα επόμενα στάδια δοκιμών, που αφορούν τη συμπεριφορά του καυσίμου στις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται γύρω από το ρεζερβουάρ κατά την διάρκεια του αγώνα (ένα πρόβλημα που δεν υπάρχει στα αυτοκίνητα) αλλά και την φθορά που μπορεί να προκαλεί στα μηχανικά μέρη του κινητήρα (π.χ. να καταστρέφει το φιλμ λαδιού στους κυλίνδρους, με ό,τι αυτό σημαίνει για την αξιοπιστία του).

Το βέβαιο είναι πως με την Ducati να συνεργάζεται με την Shell (είναι και βασικός χορηγός) και την Honda να συνεργάζεται με την Repsol (επίσης βασικός χορηγός) ανοίγει ένας νέος “χημικός” πόλεμος μέσα στα MotoGP, όπου οι έρευνες στα εργαστήρια και η επενδύσεις στις δοκιμές θα έχουν αντίκτυπο στις επιδόσεις εντός πίστας.

   

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.