MotoGP Yamaha: Rossi & Vinales στο φαινόμενο του καθρέφτη

Το πλεονέκτημα της απαισιοδοξίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/3/2019

Την απάντηση σε όσους αναρωτιούνται, πως είναι δυνατόν ο Vinales να σπάει τα χρονόμετρα το Σάββατο και στον αγώνα της Κυριακής να τον προσπερνάει ο Rossi, που ξεκίνησε από τη… γαλαρία και όλο το διήμερο των δοκιμαστικών ήταν ολόκληρα δευτερόλεπτα πιο αργός, μας την έδωσε ο Dovisiozo στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα. Ο Ιταλός αναβάτης της Ducati το είπε ξεκάθαρα στους δημοσιογράφους: Τα MotoGP έχουν αλλάξει. Δεν μπορείς να οδηγείς τέρμα γκάζι από την αρχή έως το τέλος του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να είσαι στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή”. Τι όμως εννοεί ο Dovi λέγοντας “Κατάλληλη θέση” και “Κατάλληλη στιγμή” και κυρίως, τι σχέση έχει με αυτό που είδαμε να συμβαίνει στον αγώνα του Qatar ανάμεσα στον Rossi και τον Vinales; Προφανώς ο Dovi μας λέει πως οι αναβάτες των MotoGP πρέπει πλέον να κάνουν διαχείριση των ελαστικών τους, κάτι που δεν χρειαζόταν να κάνουν την εποχή που οι μοτοσυκλέτες είχαν κινητήρες 800cc και ελαστικά της Bridgestone. Τα θηρία των 1000cc με τους σχεδόν 300 ίππους και το γεγονός πως η Michelin είχε αποσυρθεί για πολλά χρόνια από τα GP, αναγκάζουν τους αναβάτες να διαχωρίσουν τον τρόπο οδήγησής τους, ανάμεσα στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά και τον αγώνα. Να βάλουμε στην εξίσωση και τα ηλεκτρονικά που επιτρέπουν στους αναβάτες να έχουν την μέγιστη επιτάχυνση στις εξόδους, με λίγα λόγια να χρησιμοποιούν πολλούς από τους προσφερόμενους ίππους και ναι, η δουλειά των ελαστικών δεν είναι εύκολη και ποτέ - ποτέ ξανά, δεν θα μπορέσει να υπάρξει σύγκριση με παλαιότερες γενιές!

Η έκφραση “Race Pace” είναι η καραμέλα που έχουν πλέον όλοι στο στόμα τους στα πιτς. Όμως ο Vinales είχε καταπληκτικό “Race Pace” στα δοκιμαστικά, τόσο στη Sepang όσο και στο Qatar. Τότε γιατί όταν ήρθε η ώρα του πραγματικού αγώνα είδε τον Rossi να τον προσπερνά και να τερματίζει μόλις 0,6’’ πίσω από τον νικητή του αγώνα; Μάλλον ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τη νέα έκφραση: The real race pace”. Διότι εδώ ακριβώς την πάτησε ο Vinales και πάνω σε αυτό βασίστηκε ο Rossi. Η απαισιοδοξία του Rossi καθ’ όλη τη διάρκεια των δοκιμαστικών της Sapang και του Qatar, όπου έλεγε πως η Yamaha δεν έχει κάνει τα βήματα προόδου που θα έπρεπε, για κάποιους ήταν απλή γκρίνια καθώς την ίδια στιγμή ο Vinales πέταγε και δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος από τη μοτοσυκλέτα του. Μόνο που ο Rossi είναι 40 χρονών και ο Vinales σχεδόν τα μισά. Πράγματι, κατά τις δοκιμές στη Sepang και τη Jerez οδήγησαν ο ένας πίσω από τον άλλον για πολύ ώρα, προσπαθώντας να κάνουν μια εξομοίωση αγώνα και να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά όταν βρίσκονται πίσω από άλλη μοτοσυκλέτα. Εκείνο που ΔΕΝ έκαναν, ήταν να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά, όταν τα πιέζεις για να προσπεράσεις κάποιον άλλον αναβάτη. Σε αυτό το σημείο την πάτησε ο Vinales στον αγώνα του Qatar, διότι κάνοντας μια πολύ κακή εκκίνηση έμπλεξε μέσα στην "συμμορία των 8". Με τον κινητήρα της Yamaha να μην έχει την επιπλέον δύναμη για να προσπεράσει στο τέλος της ευθείας, οι αναβάτες της Yamaha έπρεπε να κάνουν τις προσπεράσεις τους μέσα στις στροφές. Ο Rossi που υπέφερε μέχρι και την τελευταία στιγμή με την υπερβολική φθορά του εμπρός ελαστικού του, φρόντισε να στήσει το πλαίσιο και να προσαρμόσει την οδήγησή του, ώστε να το βοηθήσει όσο περισσότερο μπορεί. Για αυτό λέμε και ξανά λέμε, όπως κι εδώ, πως είναι αναβάτης της Κυριακής... Αντιθέτως, ο Vinales ήταν πολύ γρήγορος και σταθερός, οπότε πίστεψε πως ξεκινώντας από την πρώτη θέση θα επιβάλει τον δικό του ρυθμό στον αγώνα.         

Η κακή εκκίνηση όμως τον έφερε αντιμέτωπο με την αλήθεια. Οι δηλώσεις του περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τι συνέβη: “Μόνος μου φρενάρω εντελώς όρθιος και μπαίνω με φόρα στη στροφή χωρίς να ζορίζω το εμπρός ελαστικό. Και καθώς έχω φόρα δεν χρειάζεται να χουφτώσω απότομα νωρίς το γκάζι και να ζορίσω το πίσω ελαστικό. Όταν όμως είσαι ανάμεσα σε άλλους αναβάτες και θέλεις να τους περάσεις, αναγκαστικά θα φρενάρεις πιο βαθιά μέσα στην στροφή και αναγκαστικά θα ανοίξεις πιο νωρίς το γκάζι.”

Σίγουρα όχι από τύχη, ο Rossi τα ήξερε όλα αυτά από πριν και τα παράπονά του όλο αυτό το διάστημα προς τη Yamaha δεν ήταν ενός γκρινιάρη γέρου. Μάλλον η ταχύτητα του Vinales στις δοκιμές της Sepang έκανε κακό στην ομάδα της Yamaha. Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως ο γκρινιάρης γέρος είχε δίκιο. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι σε αυτόν τον αγώνα έκανε τον άθλο να βρεθεί μια ανάσα από το βάθρο ξεκινώντας από την 14η θέση, συνέχισε να ασκεί κριτική προς την ομάδα του: “Η πίστα του Qatar κρύβει με κάποιο τρόπο τα προβλήματά μας, που βασικά είναι τα ίδια με πέρσι. Μας λείπει το κράτημα, τόσο από το πλαίσιο, όσο κι από τα ηλεκτρονικά, οπότε καταπονούμε πολύ τα ελαστικά μας.”

Ετικέτες

Marc Marquez: Τα κοινωνικά δίκτυα με εκνευρίζουν - Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου

“Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά”
marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής έδωσε συνέντευξη στην Ισπανία, τονίζοντας ότι νιώθει Ισπανός και Καταλανός και μίλησε για το MotoGP, τον Valentino Rossi, τον αδερφό του, για τα χρήματα που βγάζει και πολλά άλλα που αξίζει να ακουστούν.

Όσον αφορά τους τραυματισμούς του είπε πως έχει μεγάλη αντοχή στον πόνο και πως αυτό τον έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις, αλλά σε άλλες τον έχει βλάψει, αφού μπορεί να υποτιμούσε κάποιον τραυματισμό, μέχρι το σημείο που όλοι γνωρίζουμε και ήταν καταστροφικό για την καριέρα του, ένα στάδιο πριν την κόψει και οριστικά. Πλέον έχει μάθει να ζει με τον τραυματισμένο του δεξί ώμο που συνεχίζει να πονάει αν τύχει και κοιμηθεί από εκείνη την πλευρά.

Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά. Πολλοί αναβάτες φτάνουν στο MotoGP και πέφτουν μία ή δύο φορές, και φαίνεται ότι δεν ξέρουν να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Οι πτώσεις σου μαθαίνουν τα όρια, αν ξεπεράσεις τα όρια, τραυματίζεσαι, διακινδυνεύεις τη ζωή σου. Σε κάθε τραυματισμό υπάρχουν τρεις φάσεις. Στην πρώτη δεν θέλεις να ξέρεις τίποτα για κανέναν, είσαι συντετριμμένος: φέτος κέρδισα τον τίτλο και πέρασα τρεις εβδομάδες στο σπίτι χωρίς να βλέπω κανέναν. Σε αυτή τη φάση ο πόνος σε κάνει να θυμώνεις και να τα βάζεις με τους αγαπημένους σου. Στη δεύτερη φάση, όλοι προσπαθούν να σε κατευνάσουν και επειδή έχεις περάσει από την πρώτη, τους αφήνεις παρόλο που δεν το νιώθεις. Η τελευταία φάση είναι να δείξεις την υπομονή που δεν είχες πριν, να μην προσπαθείς να κάνεις περισσότερα από όσα πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Θέλεις να ανέβεις στη μοτοσυκλέτα, αλλά δεν πρέπει”, δήλωσε ο Ισπανός.

Στην συνέχεια είπε πως υπάρχει κατανόηση με τον αδερφό του και αλλά στον αγώνα είναι ελεύθεροι οικογενειακών δεσμών. Θυμήθηκε πως όταν ήταν 8 χρονών είχε πει στον πατέρα του πως θέλει να παίξει ποδόσφαιρο και εκείνος του απάντησε να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την μοτοσυκλέτα. Έκανε τότε μια συνειδητή επιλογή προς την μοτοσυκλέτα, όμως για τον Alex ήταν πιο σύνθετη η πορεία αυτή. Δεν είναι πλέον!

Και συνέχισε λέγοντας: “Όταν στον αγώνα είσαι πίσω από κάποιον, είσαι συγκεντρωμένος στο πού να επιτεθείς. Με τον Alex ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήμουν πιο συγκεντρωμένος στον κίνδυνο: ίσως να τον έριχνα και να τον τραυμάτιζα, ανησυχούσα. Τότε, ως μεγαλύτερος αδελφός, τον έβαλα να καθίσει και του είπα: Φέτος φαίνεται ότι θα παλέψουμε σε πολλούς αγώνες, και τη Δευτέρα θα είμαστε αδέλφια. Σφίξαμε τα χέρια. Αν συμβεί, θα συμβεί. Αλλά είναι αδελφός μου, μοιραζόμαστε τα πάντα από πάντα και μπορούμε να μοιραζόμαστε πολλές πληροφορίες. Όταν ήμουν στην Honda, δεν το κάναμε γιατί δεν ήταν επαγγελματικό. Αλλά τώρα τρέχουμε και οι δύο για τη Ducati, αν έχουμε αμφιβολίες για ένα ελαστικό ή μια στροφή, το συζητάμε”.

Επίσης, είπε πως του αρέσει η πίεση ενώ διαφορετικά βαριέται. Όταν δεν είναι στρεσαρισμένος κάνει λάθη, όχι το αντίθετο! Δεν ήταν πάντα έτσι, νεότερος δεν άντεχε την πίεση, τώρα έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και σε αυτό συμβάλλει το γεγονός πως δεν είναι προσκολλημένος στα χρήματα και δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις που θα αποφέρουν λιγότερα.

Όσον αφορά την Ισπανία και την Καταλονία, δήλωσε: “Πληρώνω φόρους στην Ισπανία, είχα σπίτι στην Ανδόρρα όπου η Cervera είναι δίπλα, μόλις μία ώρα οδήγηση, και στην Ανδόρρα πηγαίναμε πολύ συχνά με τους γονείς μου. Όταν άρχισα να οδηγώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, είπα να κάνω ότι όλοι και αγόρασα ένα σπίτι εκεί. Άντεξα μόλις δύο μήνες και αποφάσισα να γυρίσω στην Ισπανία. Δεν το κάνω για να στείλω κάποιο μήνυμα, αλλά γιατί απλά αυτά νιώθω. Όταν έχω χρόνο πηγαίνω στην Μαδρίτη ή επιστρέφω στην Cervera. Θέλω να κάνω ότι αποφασίζω, έχω μάθει ότι τα καλά πράγματα έρχονται όταν δεν ψάχνεις για εκείνα και τα άσχημα ξαφνικά και απότομα".
Για το ζήτημα που εκεί είναι φλέγον, σχετικά με την καταγωγή του, ο Marc επικαλέστηκε την ελευθερία της έκφρασης και δήλωση Καταλανός και πως αγαπά την Καταλονία. Όμως αγαπά και την Ισπανία, ιδιαίτερα τον Νότο και πως αυτά τα δύο δεν είναι και δεν πρέπει ναι είναι ασυμβίβαστα. "Υψώνω τη σημαία που νιώθω ότι με εκπροσωπεί εκείνη τη στιγμή.”

Για τον Valentino Rossi και τα κοινωνικά δίκτυα είπε, “Όλοι με ρωτούν, αλλά είναι φυσιολογικό. Εγώ λέω ότι είναι πολύ δύσκολο να ζεις με κακία και δεν θέλω οι οπαδοί μου να κρατούν κακία: θέλω να κρατάνε ενέργεια για να με χειροκροτούν. Όταν τραυματίστηκα, ήταν ένας άλλος αναβάτης που ενεπλάκη: έκανε ένα λάθος, αλλά κανείς δεν το κάνει σκόπιμα και μερικές φορές οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν”. Τα κοινωνικά δίκτυα τα χρησιμοποιεί όσο πιο λίγο μπορεί - το ελάχιστο απαραίτητο και διαβεβαιώνει: οι άνθρωποι τείνουν να επικεντρώνονται στο αρνητικό, είναι ανθρώπινο. Τον ενοχλεί, όμως και όποιος λέει ότι οι προσβολές δεν τον επηρεάζουν, λέει ψέματα.

Για τον Marc, οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να έχουν ονόματα, αριθμούς ταυτότητας και προφίλ.

Για το αν σκέφτεται να αποσυρθεί, δηλώνει: “Το πιο δύσκολο για έναν αθλητή είναι να ξέρει πότε και πώς να σταματήσει. Όσο υπάρχει πάθος... Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου. Είμαστε σε ένα άθλημα όπου οι τραυματισμοί είναι πολλοί. Τελευταία, οι άλλοι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευγενικοί μαζί μου, αλλά δεν ήταν και πριν”.

Τέλος σε ερώτηση που του έγινε, αν θα ήθελε να έχει ένα γιο που να ασχοληθεί με το ίδιο άθλημα είπε “Δεν θα μου άρεσε. Μου αρέσει να είμαι πολύ προστατευτικός, αλλά η κληρονομιά, το να φέρει το όνομα της οικογένειας, δεν θα τον βοηθούσε καθόλου. Ο κόσμος θα έλεγε ότι έφτασε εκεί εξαιτίας αυτού και δεν θα είχε την ίδια όρεξη. Όχι, καλύτερα μια μπάλα ποδοσφαίρου, μια ρακέτα ή οτιδήποτε άλλο”.

Ετικέτες