MotoGP Yamaha: Rossi & Vinales στο φαινόμενο του καθρέφτη

Το πλεονέκτημα της απαισιοδοξίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/3/2019

Την απάντηση σε όσους αναρωτιούνται, πως είναι δυνατόν ο Vinales να σπάει τα χρονόμετρα το Σάββατο και στον αγώνα της Κυριακής να τον προσπερνάει ο Rossi, που ξεκίνησε από τη… γαλαρία και όλο το διήμερο των δοκιμαστικών ήταν ολόκληρα δευτερόλεπτα πιο αργός, μας την έδωσε ο Dovisiozo στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα. Ο Ιταλός αναβάτης της Ducati το είπε ξεκάθαρα στους δημοσιογράφους: Τα MotoGP έχουν αλλάξει. Δεν μπορείς να οδηγείς τέρμα γκάζι από την αρχή έως το τέλος του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να είσαι στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή”. Τι όμως εννοεί ο Dovi λέγοντας “Κατάλληλη θέση” και “Κατάλληλη στιγμή” και κυρίως, τι σχέση έχει με αυτό που είδαμε να συμβαίνει στον αγώνα του Qatar ανάμεσα στον Rossi και τον Vinales; Προφανώς ο Dovi μας λέει πως οι αναβάτες των MotoGP πρέπει πλέον να κάνουν διαχείριση των ελαστικών τους, κάτι που δεν χρειαζόταν να κάνουν την εποχή που οι μοτοσυκλέτες είχαν κινητήρες 800cc και ελαστικά της Bridgestone. Τα θηρία των 1000cc με τους σχεδόν 300 ίππους και το γεγονός πως η Michelin είχε αποσυρθεί για πολλά χρόνια από τα GP, αναγκάζουν τους αναβάτες να διαχωρίσουν τον τρόπο οδήγησής τους, ανάμεσα στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά και τον αγώνα. Να βάλουμε στην εξίσωση και τα ηλεκτρονικά που επιτρέπουν στους αναβάτες να έχουν την μέγιστη επιτάχυνση στις εξόδους, με λίγα λόγια να χρησιμοποιούν πολλούς από τους προσφερόμενους ίππους και ναι, η δουλειά των ελαστικών δεν είναι εύκολη και ποτέ - ποτέ ξανά, δεν θα μπορέσει να υπάρξει σύγκριση με παλαιότερες γενιές!

Η έκφραση “Race Pace” είναι η καραμέλα που έχουν πλέον όλοι στο στόμα τους στα πιτς. Όμως ο Vinales είχε καταπληκτικό “Race Pace” στα δοκιμαστικά, τόσο στη Sepang όσο και στο Qatar. Τότε γιατί όταν ήρθε η ώρα του πραγματικού αγώνα είδε τον Rossi να τον προσπερνά και να τερματίζει μόλις 0,6’’ πίσω από τον νικητή του αγώνα; Μάλλον ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τη νέα έκφραση: The real race pace”. Διότι εδώ ακριβώς την πάτησε ο Vinales και πάνω σε αυτό βασίστηκε ο Rossi. Η απαισιοδοξία του Rossi καθ’ όλη τη διάρκεια των δοκιμαστικών της Sapang και του Qatar, όπου έλεγε πως η Yamaha δεν έχει κάνει τα βήματα προόδου που θα έπρεπε, για κάποιους ήταν απλή γκρίνια καθώς την ίδια στιγμή ο Vinales πέταγε και δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος από τη μοτοσυκλέτα του. Μόνο που ο Rossi είναι 40 χρονών και ο Vinales σχεδόν τα μισά. Πράγματι, κατά τις δοκιμές στη Sepang και τη Jerez οδήγησαν ο ένας πίσω από τον άλλον για πολύ ώρα, προσπαθώντας να κάνουν μια εξομοίωση αγώνα και να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά όταν βρίσκονται πίσω από άλλη μοτοσυκλέτα. Εκείνο που ΔΕΝ έκαναν, ήταν να δουν πως συμπεριφέρονται τα ελαστικά, όταν τα πιέζεις για να προσπεράσεις κάποιον άλλον αναβάτη. Σε αυτό το σημείο την πάτησε ο Vinales στον αγώνα του Qatar, διότι κάνοντας μια πολύ κακή εκκίνηση έμπλεξε μέσα στην "συμμορία των 8". Με τον κινητήρα της Yamaha να μην έχει την επιπλέον δύναμη για να προσπεράσει στο τέλος της ευθείας, οι αναβάτες της Yamaha έπρεπε να κάνουν τις προσπεράσεις τους μέσα στις στροφές. Ο Rossi που υπέφερε μέχρι και την τελευταία στιγμή με την υπερβολική φθορά του εμπρός ελαστικού του, φρόντισε να στήσει το πλαίσιο και να προσαρμόσει την οδήγησή του, ώστε να το βοηθήσει όσο περισσότερο μπορεί. Για αυτό λέμε και ξανά λέμε, όπως κι εδώ, πως είναι αναβάτης της Κυριακής... Αντιθέτως, ο Vinales ήταν πολύ γρήγορος και σταθερός, οπότε πίστεψε πως ξεκινώντας από την πρώτη θέση θα επιβάλει τον δικό του ρυθμό στον αγώνα.         

Η κακή εκκίνηση όμως τον έφερε αντιμέτωπο με την αλήθεια. Οι δηλώσεις του περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τι συνέβη: “Μόνος μου φρενάρω εντελώς όρθιος και μπαίνω με φόρα στη στροφή χωρίς να ζορίζω το εμπρός ελαστικό. Και καθώς έχω φόρα δεν χρειάζεται να χουφτώσω απότομα νωρίς το γκάζι και να ζορίσω το πίσω ελαστικό. Όταν όμως είσαι ανάμεσα σε άλλους αναβάτες και θέλεις να τους περάσεις, αναγκαστικά θα φρενάρεις πιο βαθιά μέσα στην στροφή και αναγκαστικά θα ανοίξεις πιο νωρίς το γκάζι.”

Σίγουρα όχι από τύχη, ο Rossi τα ήξερε όλα αυτά από πριν και τα παράπονά του όλο αυτό το διάστημα προς τη Yamaha δεν ήταν ενός γκρινιάρη γέρου. Μάλλον η ταχύτητα του Vinales στις δοκιμές της Sepang έκανε κακό στην ομάδα της Yamaha. Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται πως ο γκρινιάρης γέρος είχε δίκιο. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι σε αυτόν τον αγώνα έκανε τον άθλο να βρεθεί μια ανάσα από το βάθρο ξεκινώντας από την 14η θέση, συνέχισε να ασκεί κριτική προς την ομάδα του: “Η πίστα του Qatar κρύβει με κάποιο τρόπο τα προβλήματά μας, που βασικά είναι τα ίδια με πέρσι. Μας λείπει το κράτημα, τόσο από το πλαίσιο, όσο κι από τα ηλεκτρονικά, οπότε καταπονούμε πολύ τα ελαστικά μας.”

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.