Οι πτώσεις του Joan Mir στους αγώνες δεν είναι τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής ρίσκου σε συνδυασμό με τους περιορισμούς της Honda, την ώρα που ο Marco Bezzecchi βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας για το 2026.
Ο Joan Mir, έχοντας ήδη μια σχετική προϊστορία, βιώνει ένα δύσκολο ξεκίνημα στη φετινή σεζόν του MotoGP, έχοντας τερματίσει μόλις δύο φορές στους πρώτους έξι αγώνες. H πρώτη του εγκατάλειψη προήλθε από έντονη φθορά ελαστικών στη Buriram, ενώ στη συνέχεια σημείωσε τέσσερις πτώσεις σε Sprint και Grand Prix.
Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως όλα τα λάθη του έχουν συμβεί αποκλειστικά σε συνθήκες αγώνα, χωρίς καμία πτώση σε δοκιμές, κατατακτήριες ή warm-up. Αυτό κρατά τον συνολικό αριθμό του στις τέσσερις πτώσεις, λιγότερες από τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας Marco Bezzecchi, που μετρά ήδη έξι.
Ο Mir ισοβαθμεί στις τέσσερις πτώσεις με επτά ακόμη αναβάτες, μεταξύ των οποίων οι Pedro Acosta, Fabio di Giannantonio και Jorge Martin.
Ο ίδιος εξηγεί ότι η προσέγγισή του στους αγώνες είναι ξεκάθαρη: "Μου αρέσει να ξεκινάω έναν αγώνα γνωρίζοντας ότι έχω πιθανότητες για κάτι μεγάλο. Τα πιο δύσκολα χρόνια για μένα ήταν το 2023 και το 2024, και δεν θέλω να τα ξαναζήσω."
Η επιθυμία του να διεκδικεί υψηλές θέσεις τον οδηγεί να πιέζει στο όριο, κάτι που, όπως παραδέχεται, αυξάνει τον κίνδυνο πτώσης: "Απολαμβάνω όταν μπορώ να παλέψω για κάτι σημαντικό και αυτό μου κοστίζει σε πτώσεις."
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το Sprint στο Τέξας, όπου έπεσε στον τελευταίο γύρο ενώ κυνηγούσε τον Acosta για το βάθρο. Παρότι δεν τον προσπέρασε, θα μπορούσε να αποσπάσει την τρίτη θέση λόγω ποινής του Acosta.
Στον κυρίως αγώνα εγκατέλειψε νωρίς ξανά λόγω πτώσης, ενώ βρισκόταν στην έκτη θέση, οδηγώντας την προσπάθεια της Honda.
Ο Mir αποδίδει το πρόβλημα στη συμπεριφορά της RC213V, ιδιαίτερα στο φρενάρισμα σε αγωνιστικές συνθήκες: "Πρέπει να βελτιώσουμε το πίσω μέρος για να οδηγούμε πιο χαλαρά με το μπροστινό. Διαφορετικά είναι δύσκολο να παλέψουμε χωρίς να παίρνουμε ρίσκα."
Εξηγεί επίσης πως η σύγχρονη αεροδυναμική δυσκολεύει την οδήγηση πίσω από άλλους αναβάτες: "Όταν είμαι μόνος, μπορώ να είμαι γρήγορος και ασφαλής. Αλλά πίσω από άλλους, με αυτά τα αεροδυναμικά, πρέπει να ρισκάρεις περισσότερο στο φρενάρισμα.
"Ειδικά αν πρέπει να καλύψω διαφορά, τότε το ρίσκο διπλασιάζεται και μαζί αυξάνονται οι πιθανότητες πτώσης. Αυτός είναι ο λόγος που πέφτω περισσότερο στους αγώνες."
Οι περισσότερες πτώσεις στο MotoGP 2026 (μέχρι τον 3ο γύρο των ΗΠΑ)
Marco Bezzecchi (Aprilia): 6
Pedro Acosta (KTM): 4
Fabio di Giannantonio (Ducati): 4
Alex Marquez (Ducati): 4
Jorge Martin (Aprilia): 4
Jack Miller (Yamaha): 4
Joan Mir (Honda): 4
Franco Morbidelli (Ducati): 4
Ai Ogura (Aprilia): 4
Brad Binder (KTM): 3
Marc Marquez (Ducati): 3
Toprak Razgatlioglu (Yamaha): 3
Pecco Bagnaia (Ducati): 2
Luca Marini (Honda): 2
Diogo Moreira (Ducati): 2
Johann Zarco (Honda): 2
Fabio Quartararo (Yamaha): 1
Alex Rins (Yamaha): 1
Maverick Vinales (KTM): 1*
Raul Fernandez (Aprilia): 0
Fermin Aldeguer (Ducati): 0*
* Δεν έχουν συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες.
