MOTUL TT Assen: Σαββατοκύριακο γεμάτο μαθήματα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2016

Οι δηλώσεις των αναβατών – το κλίμα στην πίστα – η λίστα με τα ρεκόρ που έσπασαν στον αγώνα…

 

Οι περισσότεροι λένε ότι η βροχή καθιστά τελείως απρόβλεπτο έναν αγώνα MotoGP και για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολλά χρόνια, είναι ολοκληρωτικά σωστοί σ’ αυτόν τον χαρακτηρισμό. Γιατί στην πράξη όταν αρχίζει να βρέχει οι προγνώσεις είναι σταθερά υπέρ του Rossi και βαραίνουν Lorenzo και Marquez! Ιδιαίτερα ο Lorenzo το έχει άλλωστε ξεκάθαρα δηλώσει, πολλαπλές φορές, ότι σιχαίνεται να οδηγεί στην βροχή, και το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον άλλο αναβάτη της Honda -πέρα από τον Marquez- τον Pedrosa! Όλα αυτά όμως έμελλε να αλλάξουν και ο MOTUL TT Assen να μην μοιάζει με κανέναν άλλο ως τώρα. Ο φετινός αγώνας είχε άλλωστε εξασφαλίσει ότι θα μείνει στην ιστορία από την πρώτη στιγμή, και αυτό γιατί για πρώτη φορά η διεξαγωγή θα γινόταν την Κυριακή, όπως ισχύει για όλους τους υπόλοιπους αγώνες - και όχι το Σάββατο, όπως μονάχα το Assen είχε κατοχυρώσει. Με την απόφαση αυτή έσπασε μία παράδοση που κρατά από το 1925, πολύ πριν το 1949 την χρονιά που διαμορφώθηκαν τα παγκόσμια πρωταθλήματα και θεωρείται η απαρχή του Grand Prix.

Κάποτε που οι αγώνες διεξάγονταν στον δρόμο, οι πανίσχυρες εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής του Assen, δεν ήθελαν να διαταράσσεται η ηρεμία των προσκυνητών και έτσι οι τοπικές λέσχες είχαν καθιερώσει όλοι οι αγώνες να γίνονται το Σάββατο. Παρόλο την σταδιακή αποδόμηση της εκκλησιαστικής παράδοσης από την καθημερινότητα των Ολλανδών η μακρά αυτή αγωνιστική συνήθεια διατηρήθηκε και στα «τηλεοπτικά χρόνια» του MotoGP. Έφτασε το 2013 για να κριθεί για πρώτη φορά όμως και τότε αποφασίστηκε να μην αλλάξει η ημέρα διεξαγωγής! Δύο χρόνια μετά, η απόφαση για την αλλαγή της ημέρας ήρθε πολύ πιο άμεσα από αυτό που θα περίμενε κανείς για μία τόσο καλά εδραιωμένη αντίληψη, και ο λόγος ήταν τα μελλοντικά κέρδη: Η Κυριακή είναι μέρα που προσελκύει περισσότερους θεατές, τόσο στην πίστα όσο και στις οθόνες και ο σκοπός των τοπικών αρχών είναι να αρχίσουν χρόνο με τον χρόνο να έχουν περισσότερα οφέλη, ώστε να καταφέρουν να επεκτείνουν το συμβόλαιο με την Dorna στο τέλος του 2021 – για να γίνει αυτό, θα πρέπει από τώρα να φτιάξουν μία νέα παράδοση προσελκύοντας περισσότερους θεατές, για να καταφέρουν να έχουν καλύτερη διαπραγμάτευση τα επόμενα πέντε χρόνια, και να μην χάσουν την διεξαγωγή έναντι κάποιας άλλη νεότερη πίστας.

 

Την Παρασκευή που απολαμβάναμε τον ήλιο με την παρέα της MOTUL, μόλις είκοσι λεπτά μακριά από την πίστα, όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμασταν ότι η απόφαση για αλλαγή της ημέρας, δεν θα μπορούσε να συμπέσει με χειρότερες προγνώσεις για τον καιρό. Αν τελικά γινόταν το Σάββατο, ο αγώνας θα είχε διεξεχθεί σε έναν μουντό αλλά καλύτερο καιρό και το αποτέλεσμά του θα ήταν πολύ – πολύ διαφορετικό, με την συνολική βαθμολογία του πρωταθλήματος να έχει τον Rossi στην δεύτερη θέση, πέρα από κάθε αμφιβολία. Αυτό θα μας έδινε ότι ακριβώς θέλουμε, την αγωνία για σκληρό ανταγωνισμό και αρκετό θέαμα…

Η πάντα εντυπωσιακή Moto3 κατηγορία, έκανε έναν αγώνα σε στεγνή πίστα και άφησε να εννοηθεί ότι αυτό που θα βλέπαμε αργότερα θα ήταν επικές μάχες. Ο Francesco Bagnaia πήρε την νίκη με εντυπωσιακό τρόπο και την άξιζε, ωστόσο εν μέρει το οφείλει και στην Red Bull KTM που έβγαλε τον Brad Binder, διεκδικητή του τίτλου, εκτός ανταγωνισμού για τον υπόλοιπο αγώνα. Από εκεί και πέρα έπρεπε να παίξει αγκωνιές με τους αναβάτες της ομάδας του Rossi και να κερδίσει στο πέσιμο ακριβώς, της καρό σημαίας.

 

Απολαμβάνοντας την φιλοξενία της MOTUL, πάνω από τις τελευταίες στροφές της πίστας, πριν την ευθεία, βλέπαμε τα σύννεφα να συσσωρεύονται στον ουρανό και τις προβλέψεις των τελευταίων ημερών να οδεύουν προς επιβεβαίωση… Στην Moto2 ο εκπληκτικός Zarco, που μας έχει συνηθίσει να αποδίδει καλύτερα μετά την μέση του αγώνα, είχε ήδη συναντήσει την αποφασιστικότητα του Taka Nakagami και η δικαιολογία της βροχής δεν μπορεί να έχει βαρύτητα σ’ αυτή την περίπτωση. Ο Nakagami ήταν αποφασισμένος να νικήσει και θα το έκανε ακόμα κι αν η κόκκινη σημαία και τα φώτα της πίστας, δεν ακύρωναν το απολύτως τελευταίο κομμάτι του αγώνα.

Όλες οι προβλέψεις είχαν επαληθευθεί, η βροχή είχε καλύψει την πίστα και ο ουρανός είχε ένα μουντό γκρι χρώμα, με μικρές «οάσεις» που διέκρινες το μπλε και αναθάρρευες για τα MotoGP που θα ακολουθούσαν…

Στον MOTUL TT Assen ισχύει μία σημαντική ιδιαιτερότητα της πίστας, στεγνώνει πολύ γρήγορα αλλά όχι τόσο λόγω των μικρών κλίσεων που έχουν σχεδιάσει παντού για να αποφεύγεται η υδρολίσθηση, αλλά εξαιτίας της ίδιας της ασφάλτου και του υποστρώματος που της χαρίζει τεράστια απορροφητικότητα. Οι Ολλανδοί είναι πρωτοπόροι στο να διεκδικούν την γη από το νερό και διαθέτουν μία τεράστια εμπειρία στην κατασκευή δρόμων που δεν λιμνάζουν ποτέ από τις καταιγίδες, παρόλο που περιτριγυρίζονται από ένα ανάχωμα που συγκρατεί την θάλασσα, μερικά μέτρα πιο πάνω από τα κεφάλια τους…

Το αποτέλεσμα ήταν η σύντομη καταιγίδα που διέκοψε την Moto2, να αφήσει μία βρεγμένη πίστα για τα MotoGP που όμως πολύ γρήγορα θα στέγνωνε, καθιστώντας δύσκολη την επιλογή των ελαστικών. Οι ομάδες δούλευαν στον πιο γρήγορο ρυθμό τους, καθώς ετοίμαζαν τις μοτοσυκλέτες για αλλαγή, με τους αναβάτες να συσπειρώνονται στην λεπτή στεγνή γραμμή, που γρήγορα άρχισε να δημιουργείται. Στους πρώτους εννέα γύρους, ο Yonny Hernandez έγινε ο πρώτος Κολομβιανός που βρέθηκε ποτέ σε αυτή την θέση, οδηγώντας τον αγώνα και μάλιστα σε ρυθμό που ο Rossi δεν μπορούσε να ακολουθήσει, μέχρι την στιγμή που ο Yonny το παράκανε και  ανώδυνα σχεδόν, βρέθηκε καθισμένος να γλιστρά στην πίστα… Οι επόμενοι πέντε-σχεδόν-γύροι ήταν δραματικοί με τις κερκίδες να έχουν παγώσει από την αγωνία καθώς έβλεπαν τον Rossi να παλεύει με τους Andrea Dovizioso και Danilo Petrucci και νιώθοντας την απειλή του Scott Redding.

Τελικά θα γινόταν αυτό που φοβόταν όλος ο κόσμος… Με την βροχή να έχει κοπάσει και την δημιουργία στεγνής αγωνιστικής γραμμής, τα βρόχινα ελαστικά είχαν πλέον φθαρεί και έτσι όταν ξεκίνησε μια πιο δυνατή καταιγίδα, η απόφαση για την διακοπή του αγώνα δεν χωρά καμία αμφιβολία για το αν ήταν σωστή. Η μόνη αμφιβολία, είναι μήπως έπρεπε να γίνει νωρίτερα! Κανένας αναβάτης δεν είχε πρόσφυση εκείνη την στιγμή και οι πτώσεις καραδοκούσαν… κι όμως από αυτούς τους πρώτους γύρους έχουμε ένα «βροντολόγιο» που αναφέρει μονάχα το όνομα του άτυχου Yonny, που έζησε το όνειρο για πολύ λίγο κι αυτό είναι σημαντικό στοιχείο για την εξέλιξη αργότερα.

Περιμένοντας την βροχή να κοπάσει η απόφαση δίνεται για μία επανεκκίνηση που η μικρότερη διάρκειά της οδήγησε τους αναβάτες στην επιλογή μαλακότερου πίσω ελαστικού. Καλύτερη πρόσφυση πίσω απ’ ότι μπροστά, σε συνδυασμό με μία πίστα που συνεχώς άλλαζε σε δεδομένα είναι η καλύτερη συνταγή για σίγουρα λάθη, που οδηγούν σε πτώσεις, και αυτό ακριβώς είδαμε: πολλές πτώσεις. Η κορυφαία από αυτές, υπό την έννοια ότι παίζει τεράστιο ρόλο στο πρωτάθλημα, ήταν η πτώση του Valentino Rossi.

Ο ίδιος είπε ότι ήταν ένα ηλίθιο λάθος, με την γνωστή ευθύτητα που τον χαρακτηρίζει και την απόλυτη αποστροφή του προς τις δικαιολογίες. Και πώς άλλωστε να δικαιολογήσεις ένα τέτοιο λάθος, ακόμα κι αν τα δεδομένα κάνουν λόγο για μόλις τέσσερα χιλιόμετρα διαφοράς στον τελευταίο γύρο του Rossi, συγκριτικά με τους προηγούμενους. Ήταν όσα χρειαζόταν για να χάσει πρόσφυση το ελαστικό, την στιγμή που ήξερε πολύ καλά ότι η πρόσφυση που έχει πίσω είναι καλύτερη και πόσο επικίνδυνο καθιστά αυτό την αύξηση του ρυθμού. «Ήθελα να βελτιωθώ και να επεκτείνω το όριό μου σε εκείνο τον γύρο που έκανα το λάθος και μπήκα πιο γρήγορα στην δέκατη στροφή, ήταν ένα ηλίθιο λάθος, την στιγμή που είχα το προβάδισμα. Τώρα η βαθμολογική μας απόσταση είναι πολύ μεγάλη, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε».

Ο Nicolas Goubert, τεχνικός διευθυντής της Michelin, θα δήλωνε αργότερα ευχαριστημένος από την πρώτη δοκιμή των βρόχινων ελαστικών σε πραγματικές συνθήκες. Ο MOTUL TT Assen ήταν ο πρώτος βρόχινος αγώνας της σεζόν και μάλιστα τόσο βρόχινος που έπεσε η κόκκινη σημαία… Απέδωσε τις πτώσεις στην μικρότερη διάρκεια μετά την επανεκκίνηση που ώθησε τους αναβάτες σε γρηγορότερο ρυθμό, και αναπόφευκτα μεγαλύτερα λάθη… ουσιαστικά περιγράφοντας τον Rossi στην δήλωσή του…

Υπήρχε όμως κάποιος που δεν έκανε λάθη, κάποιος αρκετά παρεξηγημένος σαν αναβάτης από μία ομάδα που έχει με τεράστια διαφορά το πιο παρεξηγημένο αφεντικό. Ο αυστραλός Jack Miller της Marc VDS Estrella Galicia οδηγούσε απίστευτα σταθερά και γρήγορα, σε σημείο που έφτασε τον Marquez και τον προσπέρασε καθαρά και ακίνδυνα οδηγώντας χωρίς το παραμικρό λάθος στις αντίξοες συνθήκες. Ο Miller εντυπωσίασε τον Nicolas Goubert, την Honda με την μακρά ιστορία που έχουν πίσω τους και το αφεντικό της ομάδας, Marc van der Straten που πέρσι διέκοψε την ενασχόληση των διαφορετικών «Marc VDS» ομάδων που διατηρεί στα αυτοκίνητα, για να επικεντρωθεί στην εξέλιξη των ομάδων σε Moto2 και MotoGP! Με μία σούζα, ο Jack Miller, τερμάτισε πρώτος όρθιος στην σέλα, και ανέβηκε στο βάθρο για να γιορτάσει την νίκη πίνοντας σαμπάνια μέσα από την μπότα του… ένα παλιό αυστραλέζικο έθιμο που φανερώνει ότι οι Αυστραλοί έχουν μπερδέψει την μετάφραση των ευρωπαϊκών εθίμων. Η Ευρώπη ξέρει για σαμπάνια από το γοβάκι της ερωμένης σου, όχι από την μπότα που φορούσες στον «μουσώνα της Ολλανδίας» αλλά ακόμα και γυμνός να έτρεχε το Miller στην πίστα, ήταν κάτι που το άξιζε! Σε συνθήκες τόσο δυνατής βροχής οι διαφορές των μοτοσυκλετών αρχίζουν να μικραίνουν και να φανερώνονται οι διαφορές των αναβατών. Ο Miller είναι πολύ καλός στην βροχή, αλλά είχε χάσει το προνόμιο να ανήκει στην ομάδα των «καλών στην βροχή» που έχει αρχηγό τον Rossi, και ονόματα συμμετοχών όπως του Dovizioso. Ο λόγος που έχασε ο Miller αυτό το δικαίωμα, ήταν γιατί κατά την πρώτη του σεζόν στην κορυφαία κατηγορία, κράτησε έναν εξαιρετικό ρυθμό στην βρεγμένη πίστα του Silverstone, που όμως κατέληξε σε ποινή καθώς έριξε τον Crutchlow, τον «νέο-μονίμως-άτυχο» του MotoGP, την στιγμή που ο Crutchlow πήγαινε για μία από τις λαμπρές στιγμές τις καριέρας του. Τώρα πλέον αυτό αλλάζει...

 

Ο Marquez δήλωσε πως είδε τον Miller και κατάλαβε ότι θα πήγαινε για την παρθενική του νίκη στο MotoGP και ότι δεν θα άφηνε την ευκαιρία με τίποτα. Για αυτό και προτίμησε να μην πλέξει καθόλου μαζί του και να συμβιβαστεί με την δεύτερη θέση, που για το πρωτάθλημα ισοδυναμεί με τεράστια νίκη, εξαιτίας της πολύ άσχημης εμφάνισης του Lorenzo, και της πτώσης του Rossi. Είναι κρίμα –και είναι κρίμα για τον ανταγωνισμό στο πρωτάθλημα και μόνο- που την σπάνια αυτή ωριμότητα που έδειξε ο Marquez, δεν την μοιράστηκε και ο Rossi, ώστε να βρίσκεται τώρα σε μικρή απόσταση. Αντίθετα τον χωρίζουν 42 πόντοι από τον Marquez και 18 από τον Lorenzo.

Ο ίδιος ο Lorenzo είναι ευχαριστημένος που κατάφερε να διαχειριστεί μία καταστροφική ημέρα που κανονικά θα τον έφερνε εκτός πόντων, είτε λόγο θέσης είτε εξαιτίας μίας εγκατάλειψης που σκεφτόταν σοβαρά ως επιλογή. Μέσα όμως στον ορυμαγδό βρέθηκε αρκετά μπροστά για λίγους αλλά σημαντικούς πόντους στο πρωτάθλημα. Ο Lorenzo είναι αναμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους αναβάτες του κόσμου, όπως κάθε ένας που στήνεται στην εκκίνηση των MotoGP, αλλά οι αντίξοες συνθήκες και η βροχή δεν του ταιριάζουν ιδιαίτερα. Ωστόσο και αυτός διατήρησε την ψυχραιμία του, αναγνωρίζοντας ότι το πρωτάθλημα κερδίζεται με συλλογή πόντων, συχνότερα απ’ ότι κερδίζεται με ηρωισμούς και σχεδόν ποτέ με εγκαταλείψεις…

Κρίμα για τον Yonny Hernandez που ένιωσε ότι είχε τον ρυθμό να κερδίσει τον αγώνα, λίγο πριν πέσει. Φρόντιζε να διατηρεί τον ρυθμό του μακριά από το όριο, όμως έχασε πρόσφυση εμπρός και δεν κατάφερε να σώσει την κατάσταση, όπως ο ίδιος δήλωσε αργότερα.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Jack Miller αλλά και στον Scott Redding για την τρίτη θέση, καθώς και οι δύο οδήγησαν σταθερά και αλάνθαστα εκεί που οδηγοί με μεγαλύτερη εμπειρία και καλύτερα εφόδια, δεν το κατάφεραν.

Μπορεί ο αγώνας στο MOTUL TT Assen να ήταν γεμάτος αναποδιές για τις ομάδες, έφερε όμως μερικές πρωτιές που θα συζητιούνται για πολύ καιρό. Είναι η πρώτη φορά που έχουμε τρεις αναβάτες να σημειώνουν τις παρθενικές τους νίκες σε κάθε κατηγορία, την ίδια μέρα. Είναι η πρώτη φορά που κάθε ένας νικητής προέρχεται από διαφορετική ήπειρο και η πρώτη φορά από το 2011 που κάποιος παίρνει την νίκη από τους πρώτους αναβάτες. Την τελευταία φορά που συνέβη, ήταν και πάλι στο Assen! Η νίκη του Miller είναι επίσης η πρώτη νίκη αναβάτη, χωρίς εργοστασιακή υποστήριξη από το 2006!

Για μία μακρά σειρά από λόγους, ο φετινός MOTUL TT Assen, θα μείνει στην ιστορία. Και παρόλο που το κλίμα στις κερκίδες ήταν πολύ ενθουσιώδες στην αρχή, εξαιτίας της πορείας του Rossi και πολύ μουδιασμένο μετά την πτώση του, ήταν ένα επεισοδιακό τριήμερο, που θα συζητιέται για καιρό, εξαιτίας των εξελίξεων που έφερε!

Επόμενος αγώνας στο Sachsenring, που το MOTO και η MOTUL θα παρακολουθήσουν ξανά μαζί, με την συντροφιά ενός τυχερού αναγνώστη! Μείνετε συντονισμένοι για την μεγάλη κλήρωση!

 

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.