Mugello MotoGP

The Italian Job και το θρίλερ συνεχίζεται!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/6/2017

Από το 1973 είχε να νικήσει Ιταλός με ιταλική μοτοσυκλέτα σε ιταλική πίστα.

Το έκανε ο Andrea Dovizioso και μπαίνει δυνατά στη μάχη του πρωταθλήματος!

Ο αγώνας του Mugello είναι από μόνος του ο πιο εντυπωσιακός και γεμάτος ένταση του πρωταθλήματος. Η πίστα είναι εντυπωσιακή, τόσο να την οδηγείς, όσο και να βλέπεις τους αναβάτες από την τηλεόραση να γυρίζουν μέσα σε αυτή. Το Ιταλικό κοινό που βρίσκεται στις κερκίδες είναι το πιο φανατικό που μπορείς να βρεις σε οποιαδήποτε άλλη πίστα και δημιουργούν έντονη και θορυβώδη ατμόσφαιρα.  Μέσα σε όλα αυτά πάντα προστίθενται γεγονότα της επικαιρότητας που αυξάνουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον για αυτόν τον αγώνα. Πριν τον φωτεινό αγώνα η ένταση ήταν στο απόγειό της. Καθώς είχαμε έναν Rossi να είναι τραυματίας, τον πρόσφατο θάνατο του Nicky Hayden να επισκιάζει το σύνηθες πολύχρωμο γιορτινό σκηνικό των GP.

Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν σβήσουν τα φώτα και ξεκινήσει ο αγώνας είχαμε στην πρώτη θέση τον ταχύτερο αναβάτη και πρωτοπόρο του φετινό πρωταθλήματος κύριο Vinales. Ο οποίος φυσικά ήταν και ο γρηγορότερος την Παρασκευή και το Σάββατο. Δίπλα του ο ValentinoRossi που μέχρι εκείνη τη στιγμή έδειχνε να μην έχει καμία επίπτωση ο τραυματισμός του και το μόνο ερώτημα που είχαμε γι΄αυτόν ήταν αν η μεγάλη διάρκεια του αγώνα παίξει κάποιο ρόλο. Τρίτο στη γραμμή την εκκίνησης είχαμε τον Dovizioso, που όμως είχε χάσει τα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά της Κυριακής λόγω ενοχλήσεων στο στομάχικαι υπέφερε όλο το προηγούμενο βράδυ! Τέταρτος στην δεύτερη σειρά ήταν ο Pirro που αν δεν ξέρεις ότι μέσα στο Mugello έχει κάνει τους περισσότερους γύρους απ΄όλους θα σου δημιουργούσε έκπληξη. Δίπλα του πέμπτος ο Pedrosa που φέτος είχε κινηθεί σε πολύ ρηχά νερά και δεν περιμέναμε να είναι ταχύτερος από τον Merquez που στήθηκε έκτος, συμπληρώνοντας τη δεύτερη σειρά εκκίνησης. Συνήθως δεν αναφερόμαστε στην τρίτη σειρά εκκίνησης, όμως από εκεί ξεκίνησε ο Petrucci, ο άνθρωπος που γέμισε με την μοτοσυκλέτα του την τηλεοπτική οθόνη από την μέση του αγώνα και έκανε την ζωή του Vinales δύσκολη.

Η εκκίνηση του αγώνα επιφύλαξε μια αναπάντεχη έκπληξη, αφού ο Rossi έκανε φοβερή εκκίνηση και έστριψε πρώτος, όχι όμως τόσο φοβερή όσο του Lorenzo! Ο ισπανός από την έβδομη θέση βρέθηκε στην πρώτη στροφή να είναι στο τρενάκι των πρώτων και από το δεύτερο γύρο και μετά ήταν ο οδηγός του αγώνα, με τον Rossi, τον Vinales και τον Dovizioso πίσω του. Ξεκάθαρα οι μοτοσυκλέτες τις Ducati κατάπιναν τους πάντες για πλάκα στη μεγάλη ευθεία και οι δύο αναβάτες της Yamaha προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την ευελιξία των μοτοσυκλετών τους στις στροφές για να ρεφάρουν τη χασούρα της ευθείας.

Οι πέντε πρώτοι γύροι ήταν στο 1’47’’800 και ο Lorenzo που έχει κερδίσει πέντε φορές εδώ μέσα, τα τελευταία δέκα χρόνια έδειχνε ότι σήμερα θα βούλωνε τα στόματα που λένε ότι δεν μπορεί να πάρει νίκη με την Ducati. Όμως οι αναβάτες πίσω του άρχισαν να κατεβάζουν τα γυρολόγιά  τους και στην μέση του αγώνα ο ρυθμός ήταν κοντά στο 1’47’’100, στέλνοντας τον Lorenzo πίσω στην όγδοη θέση όπου και τελικός τερμάτισε. Με εξαίρεση έναν-δύο γύρους που οδήγησαν τον αγώνα, στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι αναβάτες της Yamaha ήταν σάντουϊτς ανάμεσα στο Ducati του Dovi και του Petrucci. Ο Dovizioso όμως οδηγούσε σαν κομπιούτερ και με απίστευτα σταθερό γυρολόγιο, κράτησε σε καλή κατάσταση τα ελαστικά του μέχρι το τέλος του αγώνα, πανηγυρίζοντας μια νίκη γεμάτη ιταλικό ενθουσιασμό και συναίσθημα για τον ίδιο και την ομάδα του.

Επτά γύρους πριν το τέλος ο Rossi έκανε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα, αλλά αυτό δεν αρκούσε να τον φέρει σε απόσταση βολής, ούτε να ξεφορτωθεί τον Petrucci. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Ιταλός έδειξε σαν να συμβιβάστηκε με την ιδέα τις τέταρτης θέσης. Λογική απόφαση, αφού η Honda του Marquez είχε μείνει πολύ πίσω του και ήταν προφανές ότι ο Vinalies δεν θα του χάριζε βαθμούς. Από την άλλη μεριά, ο ταχύτατος ισπανός αναβάτης της Yamaha δεν το έβαλε ποτέ κάτω και πήρε το ρίσκο να δώσει μάχες σώμα με σώμα με τον Petrucci, ο οποίος βρέθηκε αρκετές φορές μπροστά του, προστατεύοντας κατά κάποιο τρόπο τον Dovi από τον Vinales και φυσικά αναγκάζοντας τον Ισπανό να ταλεπωρεί περισσότερο τα ελαστικά του. Όμως ο Vinales εκτός από ταχύτητα έχει και τεράστιο ενθουσιασμό και κατεβάζοντας διαρκώς τους χρόνους του, ξεμπέρδεψε με τον Petrucci και μείωσε τη διαφορά του από τον Dovi από το 1,2’’ στο 0,780’’. Μάλιστα ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να περάσει την Ducati στο τέλος της ευθείας!

Όμως ο Ιταλός έλεγχε πλέον απόλυτα τον αγώνα, δεν έκανε ούτε ένα λάθος και πήρε μια ιστορική νίκη, αλλά και πολύτιμους βαθμούς που πλέον τον βάζουν μέσα στο κάδρο των διεκδικητών του πρωταθλήματος. Αντιθέτως στο στρατόπεδο της Honda επικρατούσε απόλυτος εκνευρισμός, που έγινε ακόμα μεγαλύτερος όταν έπεσε η καρό σημαία. Ο Merquez ήταν ο μόνος από τους κορυφαίους οδηγούς της Honda που τερμάτισε στην έκτη θέση μετά από μάχες με… τη δορυφορική Ducati του Alvaro Bautista, ο οποίος τερμάτισε πέμπτος! Ο Crutchlow ήταν ταχύτατος στα δοκιμαστικά του Σαββάτου με ελαστικά αγώνα, όμως έπεσε και η δεύτερη μοτοσυκλέτα του δεν είχε καμία σχέση με την πρώτη σε στήσιμο και κινητήρα όπως δήλωσε ο ίδιος. Όχι μόνο αυτό, αλλά και στο τελευταίο γύρο, ο Pedrosa έκανε μια σπάνια για την αγωνιστική προσωπικότητά του βλακεία και πήγε να περάσει από εσωτερική των Βρετανό. Του μπλόκαρε ο εμπρός τροχός και πήρε μαζί του τον Crutchlow, με τον Βρετανό να του λέει κάποια “γαλλικά” στην αμμοπαγίδα! Εξαιρετικά ηλεκτρισμένο το κλίμα και στο box του Marquez, όπου το μεγάλο αφεντικό του HRC βρέθηκε εκεί για να.. τα πούνε.

Πάμε στον επόμενο αγώνα με δύο αναβάτες της Yamaha, έναν της Honda και έναν της Ducati να διεκδικούν το Πρωτάθλημα. Ό,τι καλύτερο δηλαδή!

 

1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 32.126s
2. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 33.407s
3. Danilo Petrucci ITA Octo Pramac Racing (Desmosedici GP17) 41m 34.460s
4. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 35.811s
5. Alvaro Bautista ESP Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP16) 41m 37.928s
6. Marc Marquez ESP Repsol Honda Team (RC213V) 41m 38.011s
7. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 41m 45.331s
8. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 46.519s
9. Michele Pirro ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 47.006s
10. Andrea Iannone ITA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 41m 47.628s
11. Tito Rabat ESP Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 41m 54.130s
12. Scott Redding GBR Octo Pramac Racing (Desmosedici GP16) 41m 57.078s
13. Jonas Folger GER Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 42m 0.286s
14. Hector Barbera ESP Reale Avintia Racing (Desmosedici GP16) 42m 2.802s
15. Jack Miller AUS Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 42m 2.905s
16. Karel Abraham CZE Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP15) 42m 14.432s
17. Sylvain Guintoli FRA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 42m 18.420s
18. Loris Baz FRA Reale Avintia Racing (Desmosedici GP15) 42m 22.857s
19. Sam Lowes GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 42m 22.866s
20. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 42m 23.023s
Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) DNF
Dani Pedrosa ESP Repsol Honda Team (RC213V) DNF
Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) DNF
Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory Racing (RC16) DNF
 

 

MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα

Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/3/2026

Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.

Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.

quartararo
Fabio Quartararo

Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.

Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.

martin
Jorge Martin

Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.

Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.

bagnaia
Pecco Bagnaia

Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.

Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.

Ή μήπως όχι;

Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.

acosta
Pedro Acosta

Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.

Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.

amarquez
Alex Marquez

Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;

Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.

aldeguer
Fermin Aldeguer

Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;

Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”

 

mmarquez
Marc Marquez

Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;

Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.

Ετικέτες