Mugello MotoGP

The Italian Job και το θρίλερ συνεχίζεται!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/6/2017

Από το 1973 είχε να νικήσει Ιταλός με ιταλική μοτοσυκλέτα σε ιταλική πίστα.

Το έκανε ο Andrea Dovizioso και μπαίνει δυνατά στη μάχη του πρωταθλήματος!

Ο αγώνας του Mugello είναι από μόνος του ο πιο εντυπωσιακός και γεμάτος ένταση του πρωταθλήματος. Η πίστα είναι εντυπωσιακή, τόσο να την οδηγείς, όσο και να βλέπεις τους αναβάτες από την τηλεόραση να γυρίζουν μέσα σε αυτή. Το Ιταλικό κοινό που βρίσκεται στις κερκίδες είναι το πιο φανατικό που μπορείς να βρεις σε οποιαδήποτε άλλη πίστα και δημιουργούν έντονη και θορυβώδη ατμόσφαιρα.  Μέσα σε όλα αυτά πάντα προστίθενται γεγονότα της επικαιρότητας που αυξάνουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον για αυτόν τον αγώνα. Πριν τον φωτεινό αγώνα η ένταση ήταν στο απόγειό της. Καθώς είχαμε έναν Rossi να είναι τραυματίας, τον πρόσφατο θάνατο του Nicky Hayden να επισκιάζει το σύνηθες πολύχρωμο γιορτινό σκηνικό των GP.

Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν σβήσουν τα φώτα και ξεκινήσει ο αγώνας είχαμε στην πρώτη θέση τον ταχύτερο αναβάτη και πρωτοπόρο του φετινό πρωταθλήματος κύριο Vinales. Ο οποίος φυσικά ήταν και ο γρηγορότερος την Παρασκευή και το Σάββατο. Δίπλα του ο ValentinoRossi που μέχρι εκείνη τη στιγμή έδειχνε να μην έχει καμία επίπτωση ο τραυματισμός του και το μόνο ερώτημα που είχαμε γι΄αυτόν ήταν αν η μεγάλη διάρκεια του αγώνα παίξει κάποιο ρόλο. Τρίτο στη γραμμή την εκκίνησης είχαμε τον Dovizioso, που όμως είχε χάσει τα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά της Κυριακής λόγω ενοχλήσεων στο στομάχικαι υπέφερε όλο το προηγούμενο βράδυ! Τέταρτος στην δεύτερη σειρά ήταν ο Pirro που αν δεν ξέρεις ότι μέσα στο Mugello έχει κάνει τους περισσότερους γύρους απ΄όλους θα σου δημιουργούσε έκπληξη. Δίπλα του πέμπτος ο Pedrosa που φέτος είχε κινηθεί σε πολύ ρηχά νερά και δεν περιμέναμε να είναι ταχύτερος από τον Merquez που στήθηκε έκτος, συμπληρώνοντας τη δεύτερη σειρά εκκίνησης. Συνήθως δεν αναφερόμαστε στην τρίτη σειρά εκκίνησης, όμως από εκεί ξεκίνησε ο Petrucci, ο άνθρωπος που γέμισε με την μοτοσυκλέτα του την τηλεοπτική οθόνη από την μέση του αγώνα και έκανε την ζωή του Vinales δύσκολη.

Η εκκίνηση του αγώνα επιφύλαξε μια αναπάντεχη έκπληξη, αφού ο Rossi έκανε φοβερή εκκίνηση και έστριψε πρώτος, όχι όμως τόσο φοβερή όσο του Lorenzo! Ο ισπανός από την έβδομη θέση βρέθηκε στην πρώτη στροφή να είναι στο τρενάκι των πρώτων και από το δεύτερο γύρο και μετά ήταν ο οδηγός του αγώνα, με τον Rossi, τον Vinales και τον Dovizioso πίσω του. Ξεκάθαρα οι μοτοσυκλέτες τις Ducati κατάπιναν τους πάντες για πλάκα στη μεγάλη ευθεία και οι δύο αναβάτες της Yamaha προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την ευελιξία των μοτοσυκλετών τους στις στροφές για να ρεφάρουν τη χασούρα της ευθείας.

Οι πέντε πρώτοι γύροι ήταν στο 1’47’’800 και ο Lorenzo που έχει κερδίσει πέντε φορές εδώ μέσα, τα τελευταία δέκα χρόνια έδειχνε ότι σήμερα θα βούλωνε τα στόματα που λένε ότι δεν μπορεί να πάρει νίκη με την Ducati. Όμως οι αναβάτες πίσω του άρχισαν να κατεβάζουν τα γυρολόγιά  τους και στην μέση του αγώνα ο ρυθμός ήταν κοντά στο 1’47’’100, στέλνοντας τον Lorenzo πίσω στην όγδοη θέση όπου και τελικός τερμάτισε. Με εξαίρεση έναν-δύο γύρους που οδήγησαν τον αγώνα, στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι αναβάτες της Yamaha ήταν σάντουϊτς ανάμεσα στο Ducati του Dovi και του Petrucci. Ο Dovizioso όμως οδηγούσε σαν κομπιούτερ και με απίστευτα σταθερό γυρολόγιο, κράτησε σε καλή κατάσταση τα ελαστικά του μέχρι το τέλος του αγώνα, πανηγυρίζοντας μια νίκη γεμάτη ιταλικό ενθουσιασμό και συναίσθημα για τον ίδιο και την ομάδα του.

Επτά γύρους πριν το τέλος ο Rossi έκανε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα, αλλά αυτό δεν αρκούσε να τον φέρει σε απόσταση βολής, ούτε να ξεφορτωθεί τον Petrucci. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Ιταλός έδειξε σαν να συμβιβάστηκε με την ιδέα τις τέταρτης θέσης. Λογική απόφαση, αφού η Honda του Marquez είχε μείνει πολύ πίσω του και ήταν προφανές ότι ο Vinalies δεν θα του χάριζε βαθμούς. Από την άλλη μεριά, ο ταχύτατος ισπανός αναβάτης της Yamaha δεν το έβαλε ποτέ κάτω και πήρε το ρίσκο να δώσει μάχες σώμα με σώμα με τον Petrucci, ο οποίος βρέθηκε αρκετές φορές μπροστά του, προστατεύοντας κατά κάποιο τρόπο τον Dovi από τον Vinales και φυσικά αναγκάζοντας τον Ισπανό να ταλεπωρεί περισσότερο τα ελαστικά του. Όμως ο Vinales εκτός από ταχύτητα έχει και τεράστιο ενθουσιασμό και κατεβάζοντας διαρκώς τους χρόνους του, ξεμπέρδεψε με τον Petrucci και μείωσε τη διαφορά του από τον Dovi από το 1,2’’ στο 0,780’’. Μάλιστα ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να περάσει την Ducati στο τέλος της ευθείας!

Όμως ο Ιταλός έλεγχε πλέον απόλυτα τον αγώνα, δεν έκανε ούτε ένα λάθος και πήρε μια ιστορική νίκη, αλλά και πολύτιμους βαθμούς που πλέον τον βάζουν μέσα στο κάδρο των διεκδικητών του πρωταθλήματος. Αντιθέτως στο στρατόπεδο της Honda επικρατούσε απόλυτος εκνευρισμός, που έγινε ακόμα μεγαλύτερος όταν έπεσε η καρό σημαία. Ο Merquez ήταν ο μόνος από τους κορυφαίους οδηγούς της Honda που τερμάτισε στην έκτη θέση μετά από μάχες με… τη δορυφορική Ducati του Alvaro Bautista, ο οποίος τερμάτισε πέμπτος! Ο Crutchlow ήταν ταχύτατος στα δοκιμαστικά του Σαββάτου με ελαστικά αγώνα, όμως έπεσε και η δεύτερη μοτοσυκλέτα του δεν είχε καμία σχέση με την πρώτη σε στήσιμο και κινητήρα όπως δήλωσε ο ίδιος. Όχι μόνο αυτό, αλλά και στο τελευταίο γύρο, ο Pedrosa έκανε μια σπάνια για την αγωνιστική προσωπικότητά του βλακεία και πήγε να περάσει από εσωτερική των Βρετανό. Του μπλόκαρε ο εμπρός τροχός και πήρε μαζί του τον Crutchlow, με τον Βρετανό να του λέει κάποια “γαλλικά” στην αμμοπαγίδα! Εξαιρετικά ηλεκτρισμένο το κλίμα και στο box του Marquez, όπου το μεγάλο αφεντικό του HRC βρέθηκε εκεί για να.. τα πούνε.

Πάμε στον επόμενο αγώνα με δύο αναβάτες της Yamaha, έναν της Honda και έναν της Ducati να διεκδικούν το Πρωτάθλημα. Ό,τι καλύτερο δηλαδή!

 

1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 32.126s
2. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 33.407s
3. Danilo Petrucci ITA Octo Pramac Racing (Desmosedici GP17) 41m 34.460s
4. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 35.811s
5. Alvaro Bautista ESP Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP16) 41m 37.928s
6. Marc Marquez ESP Repsol Honda Team (RC213V) 41m 38.011s
7. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 41m 45.331s
8. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 46.519s
9. Michele Pirro ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 47.006s
10. Andrea Iannone ITA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 41m 47.628s
11. Tito Rabat ESP Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 41m 54.130s
12. Scott Redding GBR Octo Pramac Racing (Desmosedici GP16) 41m 57.078s
13. Jonas Folger GER Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 42m 0.286s
14. Hector Barbera ESP Reale Avintia Racing (Desmosedici GP16) 42m 2.802s
15. Jack Miller AUS Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 42m 2.905s
16. Karel Abraham CZE Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP15) 42m 14.432s
17. Sylvain Guintoli FRA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 42m 18.420s
18. Loris Baz FRA Reale Avintia Racing (Desmosedici GP15) 42m 22.857s
19. Sam Lowes GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 42m 22.866s
20. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 42m 23.023s
Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) DNF
Dani Pedrosa ESP Repsol Honda Team (RC213V) DNF
Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) DNF
Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory Racing (RC16) DNF
 

 

David Alonso: Ο rookie-αστέρι των MotoGP

Ο Κολομβιανός David Alonso ετοιμάζεται για το μεγάλο βήμα στο MotoGP με τη Honda, έχοντας ήδη γράψει ιστορία στις μικρότερες κατηγορίες
David Alonso
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Από πρωταθλητής του Red Bull Rookies Cup και της Moto3 μέχρι διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, ο 20χρονος αναβάτης έχει ήδη εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της νέας γενιάς αναβατών.

Ο David Alonso είναι ένα από τα ονόματα που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στη νέα εποχή των MotoGP. Ο Κολομβιανός έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη Honda και το 2027 θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, οδηγώντας για πρώτη φορά μοτοσυκλέτα 850cc.

Ο Alonso θα γίνει ο δεύτερος Κολομβιανός στο grid του MotoGP μετά τον Yonny Hernandez, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην κορυφαία κατηγορία το 2016.

Η πορεία προς τα Grand Prix

Η πορεία του Alonso προς την κορυφή ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Το 2019 ανέβηκε τέσσερις φορές στο βάθρο του European Talent Cup, ενώ το 2020 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τους πρώτους τέσσερις αγώνες και ακόμη έναν στη Valencia.

Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στο Red Bull Rookies Cup και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τέταρτη θέση, έχοντας ήδη πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη.

Το 2021 πέρασε στο Moto3 Junior World Championship, ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε στο Red Bull Rookies Cup. Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα με έξι νίκες, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ταλέντο.

Το 2022 ήρθε η πρώτη του νίκη στο Moto3 Junior World Championship στη Valencia και αμέσως μετά έγινε γνωστό ότι θα ανέβαινε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Moto3 με την Aspar για τη σεζόν του 2023.

Ρεκόρ και τίτλος σε δύο σεζόν στην Moto3

Η πρώτη του πλήρης σεζόν στην Moto3 ήταν εντυπωσιακή. Ο Alonso πήρε το πρώτο του βάθρο στη Jerez και στη συνέχεια πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στο Silverstone. Στους τελευταίους δέκα αγώνες της σεζόν ανέβηκε έξι φορές στο βάθρο, με τέσσερις νίκες.

Το 2024, όμως, ήταν η χρονιά που πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Ο Alonso κατέκτησε 14 νίκες, ανέβηκε στο βάθρο στο 75% των αγώνων και συγκέντρωσε 421 βαθμούς, καταρρίπτοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν σε οποιαδήποτε κατηγορία των Grand Prix.

Παράλληλα, ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 11 νικών σε μία σεζόν στις μικρές κατηγορίες, που ανήκε στον Valentino Rossi και έγινε ο πρώτος Κολομβιανός παγκόσμιος πρωταθλητής στα Grand Prix.

Από εκεί προέκυψε και το παρατσούκλι "BabyGΟΑΤ" (Greatest Of All Time).

Η μετάβαση στη Moto2

Η μετάβαση στη Moto2 το 2025 ήταν φυσικά πιο απαιτητική. Ο Alonso χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί στη μεγαλύτερη και ισχυρότερη μοτοσυκλέτα, παίρνοντας βαθμούς σε τρεις από τους έξι πρώτους αγώνες.

Στο Silverstone ήρθε το πρώτο του βάθρο στη Moto2, ενώ στην Ουγγαρία πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στην κατηγορία. Ακολούθησαν ακόμη βάθρα στην Αυστραλία, στη Μαλαισία και στην Πορτογαλία.

Το 2026 έχει εμφανιστεί ακόμη πιο σταθερός. Στους πρώτους πέντε γύρους βρέθηκε τέσσερις φορές μέσα στην πρώτη πεντάδα, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο στη Brno και την πρώτη του νίκη της σεζόν στο Assen. Με τα αποτελέσματα αυτά βρέθηκε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας της Moto2.

Επόμενος σταθμός MotoGP

Το επόμενο βήμα είναι πλέον δεδομένο. Ο Alonso έχει υπογράψει πολυετές συμβόλαιο με τη HRC και θα κάνει την πρώτη του δοκιμή με MotoGP μοτοσυκλέτα στο μεταβατικό τεστ της Valencia μετά το τέλος της σεζόν.

Το 2027 θα βρεθεί στο grid μαζί με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον γκρουπ αναβατών της Honda. Ο Diogo Moreira θα συνεχίσει επίσης με τη HRC, ενώ ο Fabio Quartararo θα ενταχθεί στην εργοστασιακή ομάδα, έχοντας τον ρόλο του έμπειρου σημείου αναφοράς για το project. Ο Johann Zarco συμπληρώνει το έμπειρο κομμάτι της σύνθεσης.

Για τον Alonso, η πρόκληση είναι πλέον η μεγαλύτερη της καριέρας του. Από πρωταθλητής Moto3 και διεκδικητής του τίτλου στη Moto2, θα βρεθεί απέναντι στους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, στην πρώτη σεζόν των νέων MotoGP των 850 κυβικών εκατοστών.